Verslaggevers zonder Grenzen: Iran is de grootste gevangenis voor vrouwelijke journalisten

Volgens het meest recente rapport van de organisatie Verslaggevers zonder Grenzen is Iran met 10 vrouwelijke journalisten en burgerverslaggevers die zich in hechtenis bevinden, ’s werelds grootste gevangenis voor vrouwelijke journalisten geworden.

Verslaggevers zonder Grenzen heeft in zijn meest recente rapport gemeld dat er een nieuwe golf van arrestaties en onderdrukking van journalisten en burgerverslaggevers plaatsvindt. Volgens dit rapport staat de Islamitische Republiek Iran in de wereldranglijst van persvreiheid van 2019 op plaats 170 van de 180 landen ter wereld. Maar wanneer het gaat om druk op vrouwelijke verslaggevers, zakt de Islamitische Republiek naar de bodem van de ranglijst.

Volgens Reza Moayini, hoofd van het kantoor van de organisatie voor Iran en Afghanistan: “Iran, dat eerder al een van de vijf grootste gevangenissen voor journalisten ter wereld was, is nu ’s werelds grootste gevangenis voor vrouwelijke mediactiveristen geworden.”

Hij wijst op de opsluiting van 10 vrouwelijke journalisten en burgerverslaggevers in de Islamitische Republiek en roept de speciale rapporteur van de Verenigde Naties over de menserechtensituatie in Iran op om “onmiddellijk maatregelen te treffen voor de vrijlating van deze gevangenen en de noodlottige situatie van de persvreiheid in Iran.”

Verslaggevers zonder Grenzen verwijst naar de arrestatie van Noshin Jafari, die in augustus van dit jaar in de gevangenis terechtkwam. Zij is journaliste op het gebied van film en theater en volgens deze organisatie werd zij aangekaart in berichten die op sociale media werden geplaatst door “trollen dicht bij de Islamitische Revolutionaire Garde”. Noshin Jafari wordt ervan beschuldigd een anoniem Twitteraccount te hebben gehad dat “Islamitische heiligdommen zou hebben beledigd”. Deze organisatie schrijft, onder verwijzing naar mensen dicht bij Noshin Jafari, dat zij “onder druk door functionarissen van de inlichtingendienst van de Revolutionaire Garde wordt gezet voor valse bekentenissen.”

Een ander geval is dat van Marziyeh Amiri, journaliste van krant Shargh, die op 11 farvardin van dit jaar (Internationale Dag van de Arbeid) werd gearresteerd terwijl zij verslag uitbracht van gearresteerden van een vreedzaam bijeenkomst georganiseerd door vakbonden op een straat in Teheran. Zij is veroordeeld tot 10 jaar gevangenisstraf en 148 zweepslagen. Volgens Verslaggevers zonder Grenzen “weigerde afdeling 28 van de revolutionaire rechtbank op 23 augustus haar voorwaardelijke vrijlating tegen borgstelling.” De beschuldigingen tegen Marziyeh Amiri zijn “samenzwering en samenspanning met het doel de nationale veiligheid aan te tasten”, “propaganda tegen het systeem” en “verstoring van de openbare orde”.

Beschuldiging: rapportage over mishandeling en onderdrukking van arbeiders

Asal Mohammadi, studente aan de Azad Universiteit en lid van de redactie van het studentenpublicatie Gam, zit sinds vorig jaar in de gevangenis. Zij werd naar de gevangenis gestuurd toen zij mensen begeleidde die deelnamen aan de staking van arbeiders van Haft Tappeh in augustus van vorig jaar. Verslaggevers zonder Grenzen meldt ook over Sanaz Allahyari en haar echtgenoot Amir Hossein Mohammadi Far en Amir Amirgholi, andere medewerkers van deze studentenpublicatie, dat zij “sinds december van vorig jaar voor rapportage over de staking van arbeiders van Haft Tappeh en de mishandeling en marteling van gearresteerden in de gevangenis in hechtenis zijn.”

Naast deze vrouwen wijst Verslaggevers zonder Grenzen op Farnaz Azaiم, moeder van Soheil Arabi, fotograaf en gevangen burgerverslaggever en winnaar van de burgerverslaggevers prijs, die in juli twee jaar geleden door functionarissen van het ministerie van Inlichtingen werd gearresteerd en “wiens enige misdaad rapportage over de omstandigheden van de hechtenis van haar zoon en protest tegen onmenselijke en tirannieke behandeling ervan is.”

Zware straffen voor kritiek op onrechtvaardigheid in het gerechtelijk apparaat

Hengameh Shahidi is een ander van deze vrouwen die sinds juni 2018 in de gevangenis zit. Zij is veroordeeld tot 12 jaar en negen maanden gevangenis, waarvan zeven jaar daadwerkelijk is en twee jaar het verbod op lidmaatschap van groepen en partijen en activiteiten op internet en media betreft, en zij mag in die periode Iran niet verlaten. Zij had “op haar Twitterpagina berichten gepubliceerd over de omstandigheden van haar eerdere hechtenis en kritiek op onrechtvaardigheid in het gerechtelijk apparaat en de toenmalige voorzitter ervan, Sadegh Larijani.”

Verslaggevers zonder Grenzen schrijft over de situatie van drie vrouwelijke gevangenen die ernstige marteling in de gevangenis hebben ondergaan: Sepideh Moradi, Avisha Jalal al-Din en Shima Entesari, drie medewerkers van de website Majzoban Noor en aanhangers van Gonabadi-derwisjen die momenteel een gevangenisstraf van vijf jaar uitzitten. Deze organisatie schrijft over hen dat zij “noch in de gevangenis Qarchak noch in de gevangenis Siyah Nam Evin van medische en hygiënische zorg zijn beroofd.”

Narges Mohammadi, een van de oudste vrouwelijke gevangenen

Narges Mohammadi, journaliste en vicevoorzitter van de Iraanse afdeling van het Centrum voor de Verdediging van Mensenrechten, zit sinds april 2015 in de gevangenis. Tegen haar zijn drie beschuldigingen ingebracht en voor deze drie beschuldigingen is een totale gevangenisstraf van 16 jaar bepaald: “vijf jaar voor ‘samenzwering en samenspanning tegen het systeem’, één jaar voor ‘propaganda tegen het systeem’ en tien jaar voor het oprichten en samenwerking met de organisatie Legam, een organisatie voor afschaffing van de doodstraf”. Verslaggevers zonder Grenzen schrijft dat op grond van artikel 134 van de Islamitische strafwet en gezien de “strengste straf”, Narges Mohammadi 10 jaar gevangenis moet uitzitten.

Bron: DW