Welzijn verwijdert zich van wetenschap met “autisme-fiqh”, een ideologische aanval op geestelijke gezondheid

Te midden van een tekort aan specialisten en voorzieningen, heeft een ideologische aanval op de geestelijke gezondheid plaatsgevonden met de ondertekening van een samenwerkingsovereenkomst tussen het Welzijnsorganisatie en officiële religieuze seminaria.
In een situatie waarin de Iraanse psychologie kampt met chronisch personeelstekort, onvoldoende infrastructuur en toenemende druk van maatschappelijke crises, heeft de Welzijnsorganisatie een omstreden stap gezet die de bezorgdheid van deskundigen in de geestelijke gezondheidszorg heeft verdubbeld.
Deze organisatie heeft door het ondertekenen van een memorandum van overeenstemming met de religieuze seminaria in Qom de weg vrijgemaakt voor vervanging van wetenschappelijke methoden door religieus-juridische leerstellingen; een maatregel die waarnemers beschrijven als “een duidelijke inmenging van religieuze instellingen in het domein van gespecialiseerde wetenschappen” die zich openlijk van de wetenschap verwijdert door het promoten van concepten als “autisme-fiqh”.
Deze overeenkomst werd gisteren donderdag 13 Azar, gelijk aan 4 december, ondertekend onder de titel “Uitbreiding van samenwerking op het gebied van advisering en geestelijke gezondheid” tussen “Javad Hosseini”, hoofd van de Welzijnsorganisatie, en “Alireza Arefaei”, directeur van de religieuze seminaria. Critici stellen dat deze samenwerking geen wetenschappelijk project is, maar onderdeel van een groter beleid voor ideologisering van civiele structuren; een beleid dat nu het meest gevoelige deel van de volksgezondheid heeft bereikt, namelijk de geestelijke gezondheid.
In uitspraken die velen zien als het hoogtepunt van afwijking van wetenschappelijke normen, stelde Hosseini dat psychologie “sterk inheems en religieus” is en dat zijn organisatie voor effectieve werking “fiqh van autisme” en “fiqh van personen met beperkingen” nodig zal hebben.
Deze uitspraken worden gedaan terwijl Iran ernstig te kampen heeft met een tekort aan specialisten, middelen, evaluatieapparatuur en standaard medische diensten. Deskundigen waarschuwen dat vervanging van op bewijs gebaseerde protocollen door religieus-juridische concepten rechtstreeks kan schaden aan kwetsbare groepen zoals autistische kinderen en kan leiden tot vertraging en afwijking in het diagnostische en therapeutische proces.
Tijdens deze bijeenkomst werden nieuwe statistieken gepresenteerd die aantonen dat religieuze instellingen een parallel netwerk van psychologische klinieken aan het opbouwen zijn. Volgens officiële verslagen is het aantal zogenaamde “Samah Islamische advieszentrum” in vijf jaar verdubbeld en zullen nog 15 centra worden opgericht.
Dit proces vindt plaats terwijl volgens eigen verklaringen van de autoriteiten meer dan 53.000 mensen vorig jaar naar deze centra zijn verwezen. Deskundigen geloven dat deze cijfers niet het resultaat zijn van vrije keuze, maar gevolg van een systematisch beleid om de therapeutische verwijzingsbron van de samenleving te verschuiven van getrainde psychologen naar geestelijken die geen gespecialiseerde opleiding in gedragswetenschappen hebben ontvangen.
Aan de andere kant beschreef Alireza Arefaei de jongere generatie als “stormgeslagen” en “verwerd” en sprak zelfs over “de instorting van communicatiebanden met de nieuwe generatie”. Ondanks deze erkenning was zijn voorgestelde oplossing niet het verbeteren van onderwijsmethoden of het luisteren naar deze generatie, maar een meer prominente rol voor geestelijken en het ontwerpen van een Islamisch adviessysteem; een oplossing die volgens deskundigen in plaats van genezing alleen de maatschappelijke kloof verder verdiept.
Dit memorandum wordt ondertekend terwijl de hoofd van Welzijn zelf de toename van psychologische spanningen en overheersende maatschappelijke droefheid erkent en waarschuwt dat de beschikbare middelen slechts “een duizendste” van de werkelijke behoefte van het land vertegenwoordigen. Desondanks heeft de regering, in plaats van te investeren in wetenschap en training van gespecialiseerde krachten, voor het pad van culturele engineering gekozen. Het pad van transformatie van het veld van geestelijke gezondheid naar een arena voor ideologische consolidatie, niet voor werkelijke verbetering van de psychologische situatie van de samenleving.




