Zetels tussen machtsinvloed en vrees voor verlies van christelijke politieke identiteit
De zetels van christenen in Irak zijn gevangen tussen de invloed van machtsfactoren en de angst voor het verlies van hun politieke identiteit.
Nu de Iraakse parlementsverkiezingen in november nader naderen, zijn christenen in dit land meer dan ooit bezorgd over hun politieke toekomst. Een bevolkingsgroep die in de afgelopen jaren sterk is afgenomen en wier veiligheid en culturele identiteit onder druk staat, vreest nu dat zelfs haar vijf gereserveerde zetels in feite in handen van grote niet-christelijke partijen zullen vallen.
Volgens het rapport van de Onafhankelijke Hoge Kiescommissie dingen meer dan 30 christelijke kandidaten mee in de provinciën Bagdad, Ninive, Kirkuk, Dohuk en Erbil. Echter, volgens deskundigen krijgen veel van deze kandidaten directe of indirecte steun van krachtige sjiitische en soennische stromingen; stromingen die niet in eerste plaats gericht zijn op het weerspiegelen van de behoeften van de christelijke gemeenschap, maar eerder op penetratie en politieke uitbuiting van deze beperkte zetels. Dit probleem heeft geleid tot verhoogde meningsverschillen en wederzijdse beschuldigingen tussen christelijke groepen en een verzwakking van het publieke vertrouwen in het vertegenwoordigingsproces.
Intussen heeft kardinaal “Louis Raphael Sako”, leider van de Chaldeeuwse Katholieke Kerk, christenen opgeroepen om massaal deel te nemen aan de verkiezingen. Hij heeft gewaarschuwd dat problemen zoals de aanwezigheid van gewapende groepen, economische druk en confiscatie van staatskotaringen de migratiegolf versnellen en de toekomst van deze minderheid verder bedreigen. Volgens statistieken is de christelijke bevolking van Irak, die voorheen meer dan anderhalf miljoen bedroeg, na decennia van oorlog en met name na de ISIS-aanval, nu tot enkele honderdduizenden gereduceerd.
Christelijke politieke activisten zien de hoofdoplossing in hervorming van de kieswet. Zij benadrukken dat stemming voor speciale zetels uitsluitend tot christenen beperkt moet zijn om dominantie van kandidaten die aan machtsfracties gebonden zijn, te voorkomen. Alleen op deze manier zal de werkelijke stem van de Iraakse christelijke gemeenschap in het parlement worden gehoord.
Christenen hebben door de geschiedenis heen, zowel in het Midden-Oosten als elders in de wereld, herhaaldelijk golven van onrecht, druk en marginalisering ondervonden. Deze oude minderheid in Irak wordt niet alleen geconfronteerd met het gevaar van bevolkingsvernietiging, maar ook haar politieke en culturele identiteit dreigt op te lossen. Wat vooral nodig is, is waarborg van veiligheid, religieuse vrijheid en het creëren van ruimte voor authentieke deelname van christenen aan de politieke toekomst van het land; want het wegvallen of verzwakken van de stem van deze gemeenschap zal niet alleen onrecht jegens christenen zijn, maar ook een slag voor de diversiteit en rijkdom van de Iraakse samenleving.
