آزادی امیرعلی مینایی از زندان اوین؛ روایتی از فشار، بیماری و محرومیت درمانی

امیرعلی مینایی (استیفان) شهروند مسیحی، پس از تحمل بیش از یک سال حبس در زندان اوین و در شرایطی همراه با مشکلات جسمی و محدودیت‌های درمانی، سرانجام با «عفو معیاری» آزاد شد.

امیرعلی مینایی (استیفان) شهروند مسیحی، روز چهارشنبه ۹ اردیبهشت‌ماه پس از گذراندن دوره‌ای از محکومیت خود، از زندان اوین آزاد شد. آزادی او در حالی صورت گرفت که وی از اردیبهشت ۱۴۰۳ دوران حبس خود را در این زندان سپری می‌کرد. اتهام مطرح‌شده علیه او «فعالیت تبلیغی از طریق راه‌اندازی کلیسای خانگی» عنوان شده بود.

بر اساس اطلاعات منتشرشده، حکم محکومیت این شهروند در اسفند ۱۴۰۲ توسط قاضی «ایمان افشاری» در دادگاه انقلاب صادر شده بود. در این حکم، او به سه سال و هفت ماه حبس تعزیری و پنج سال محرومیت از حقوق اجتماعی پس از پایان حبس محکوم شد. با این حال، پس از تسلیم به رای، میزان مجازات به دو سال و پنج ماه و ۲۸ روز کاهش یافت.

نخستین بازداشت امیرعلی مینایی به آذرماه ۱۴۰۱ بازمی‌گردد؛ زمانی که او بیش از دو ماه را در بند ۲۰۹ زندان اوین، که تحت نظارت وزارت اطلاعات اداره می‌شود، سپری کرد. در این مدت، وی تحت بازجویی‌های فشرده قرار داشت و نهایتا با تودیع وثیقه‌ای در حدود ۱۰ هزار دلار به‌طور موقت آزاد شد.

گزارش‌ها حاکی از آن است که فشارهای روانی ناشی از بازداشت اولیه و تهدیدهای مکرر به بازگشت به زندان، در فاصله میان آزادی موقت تا صدور حکم، به بروز مشکلات قلبی برای این شهروند مسیحی انجامید. با وجود این شرایط، در طول دوران حبس، درخواست‌های او برای دریافت خدمات درمانی تخصصی با مخالفت مواجه شد.

در یکی از موارد، هنگام پیگیری وضعیت درمانی، گفته می‌شود که وی از سوی یکی از ماموران زندان مورد ضرب‌وشتم قرار گرفته که این موضوع به وخامت وضعیت جسمانی او منجر شده است. همچنین محدودیت در تماس‌های تلفنی و عدم دسترسی کافی به خدمات پزشکی، شرایط دشواری را برای او رقم زد.

امیرعلی مینایی در اعتراض به این وضعیت، در فروردین ۱۴۰۴ دست به اعتصاب غذا زد. این اعتصاب پس از دو روز و در پی موافقت مسئولان زندان با دسترسی محدود به خدمات درمانی و برقراری تماس تلفنی پایان یافت. پیش‌تر نیز در دی‌ماه ۱۴۰۴، درخواست آزادی مشروط او به دلیل «امتناع از همکاری با ماموران وزارت اطلاعات» رد شده بود.

در نهایت، آزادی این شهروند مسیحی با قرار گرفتن نام او در فهرست مشمولان «عفو معیاری» تحقق یافت؛ نوعی بخشودگی که در مناسبت‌های خاص به برخی از محکومان واجد شرایط اعطا می‌شود.

پرونده امیرعلی مینایی بار دیگر توجه‌ها را به وضعیت شهروندان مسیحی در ایران به‌ویژه در زمینه دسترسی به حقوق اولیه، خدمات درمانی و روند دادرسی عادلانه جلب کرده است.