سه حکم اعدام برای یک کارگر ۳۸ ساله؛ اتهامهای سنگین به جای مدارک و دادرسی عادلانه
«احد شکوهیان» کارگر ۳۸ ساله و پدرخوانده یک خانواده نیازمند، با سه حکم اعدام در پروندهای روبهرو شده که به گفته منابع حقوق بشری، بر پایه اتهامهای سنگین و بدون ارائه مدارک روشن صادر شده است؛ پروندهای که بار دیگر نگرانیها درباره استفاده از احکام مرگ علیه معترضان در ایران را افزایش داده است.
احد شکوهیان کارگر ۳۸ ساله و از بازداشتشدگان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ در پاکدشت، با سه حکم اعدام از سوی دادگاه انقلاب تهران مواجه شده است؛ حکمی که به گفته نهادهای حقوق بشری، خطر اجرای آن همچنان وجود دارد.
طبق گزارشهای منتشر شده از سوی سازمانهای حقوق بشری، شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری، احد شکوهیان را بابت اتهامهایی از جمله «اقدام علیه امنیت ملی»، «اجتماع و تبانی جهت اقدام علیه امنیت ملی»، «تخریب اموال عمومی به قصد مقابله با نظام» و «مشارکت در قتل دو نفر از نیروهای حکومتی» به سه بار اعدام محکوم کرده است.
این حکم در شرایطی صادر شده که به گفته منابع مطلع، احد شکوهیان متهم ردیف سوم این پرونده بوده و مدارک ارائهشده علیه او، با پرسشهای جدی روبهرو است. بر اساس گزارش پزشکی قانونی، این کارگر به دلیل ابتلا به آسم شدید، توانایی انجام فعالیتهای سنگین جسمی یا اقداماتی که در پرونده به او نسبت داده شده را نداشته است.
منتقدان روند قضایی در ایران میگویند: «جمهوری اسلامی در بسیاری از پروندههای مرتبط با اعتراضات، بدون ارائه مدارک کافی و شفاف، اتهامهای بسیار سنگینی را متوجه افرادی میکند که حتی از نظر جسمی، اجتماعی یا شرایط زندگی، توانایی انجام اقدامات ادعاشده را ندارند.» در چنین پروندههایی، اتهامهایی مانند قتل، تخریب سازمانیافته یا اقدام علیه امنیت ملی، گاه بدون ارائه شواهد مستقل و قابل بررسی مطرح میشود؛ موضوعی که نگرانیهای گستردهای درباره رعایت اصول دادرسی عادلانه ایجاد کرده است.
پرونده احد شکوهیان همچنین با انتقادهایی درباره محرومیت از حق دفاع همراه بوده است. طبق گزارش ههنگاو نیز، او در دوران بازجویی و بازداشت اولیه، از دسترسی به وکیل انتخابی محروم بوده و وکیل تسخیری او تنها در یک جلسه دادگاه حضور داشته است. همچنین به گفته منابع نزدیک به پرونده، لایحهها و مستندات ارائهشده توسط وکیل انتخابی جدید وی در مرحله تجدیدنظر، مورد توجه قرار نگرفته است.
احد شکوهیان روز پنجشنبه ۲۵ دی ۱۴۰۴ در پاکدشت تهران توسط نیروهای حکومتی بازداشت شد و از اواخر خرداد ۱۴۰۵ به زندان قزلحصار کرج منتقل شده است. وضعیت نگهداری او در این زندان، طبق گزارشهای منتشرشده، نگرانکننده توصیف شده است.
این کارگر بازار گل امام رضا در تهران، تنها نانآور خانواده خود معرفی شده است. او مسئولیت تامین هزینههای زندگی مادر ۸۰ ساله و برادر ۵۵ ساله دارای معلولیت خود را بر عهده داشته؛ موضوعی که نگرانیها درباره پیامدهای انسانی اجرای چنین حکمی را افزایش داده است.
صدور سه حکم اعدام برای یک کارگر که خانوادهای وابسته به درآمد او دارد، بار دیگر بحث درباره استفاده از مجازات مرگ در پروندههای سیاسی و امنیتی ایران را برجسته کرده است. سازمانهای حقوق بشری بینالمللی بارها تاکید کردهاند در پروندههایی که مجازات اعدام در میان است، رعایت کامل حق دفاع، دسترسی به وکیل مستقل و ارائه شواهد معتبر، از اهمیت حیاتی برخوردار است.
پرونده احد شکوهیان اکنون به نمادی دیگر از نگرانیها درباره برخورد قضایی جمهوری اسلامی با معترضان تبدیل شده است؛ جایی که به گفته منتقدان، فاصله میان اتهامهای مطرحشده و مدارک قابل اثبات، پرسشهای جدی درباره عدالت و جان انسانها ایجاد کرده است.
