Als iemand het islamitische geloof niet correct heeft geleerd en christen wordt, is dit naar onze mening geen afvalligheid

Ayatollah Alavi-Boroujerdi verklaarde onlangs dat als iemand het islamitische geloof niet correct heeft geleerd en christen wordt, dit naar onze mening geen afvalligheid is.

Tot nu toe is afvalligheid in de islam gedefinieerd als het bewust verlaten van de islam in woord of door handeling, en omvat het initiatief tot godsdienstverandering of het niet accepteren van religieuze overtuigingen vanuit godloosheid, door iemand die in een moslimfamilie is geboren of door iemand die de islam eerder heeft aanvaard en vervolgens heeft verlaten.

Tot de 19e eeuw geloofden zowel soennische als sjiitische theologen dat afvalligheid van de islam een misdrijf, zonde en een vorm van verraad is die met de dood kan worden bestraft, en wel na een periode waarin de afvallige de kans krijgt om berouw te tonen en terug te keren naar de islam.

Helaas bestaat er in Iran niet alleen geen vrijheid van meningsuiting, maar zijn mensen ook beroofd van vrijheid van gedachte. Dagelijks zien we arrestaties van mensen die van de islam naar het christendom zijn overgegaan en die door het islamitische regime aan geweld, arrestatie, gevangenschap, mishandeling, foltering en in sommige gevallen executie zijn onderworpen.

Nu heeft Ayatollah Alavi-Boroujerdi, gezien de toename van christenen in Iran die moslim van afkomst zijn, een ander standpunt ingenomen, namelijk dat iemand die christen is geworden naar onze mening geen afvallige is.

In een recent uitgesproken fatwa zei hij: “Er zijn veel jongeren die naar Europa en Amerika zijn gegaan en christen zijn geworden. Sommige Iraanse meisjes zijn ook lid geworden van deze zogenaamde centra in Dubai, Turkije en elders. Maar dit zijn onze kinderen en ik kan iemand die is gaan en christen is geworden niet loslaten. Dit zijn mijn kinderen en mijn dochters en ik kan niet anders dan aan hen denken.”

Ayatollah Boroujerdi verwees in zijn uitspraken naar christelijke centra die naar zijn mening vals zijn en waar Iraanse meisjes zich tot wenden. Maar is dit werkelijk waar wat hij zegt?

Zullen degenen die de islam hebben verlaten en de waarheid hebben gekozen en zich daartoe wenden, veilig zijn tegen het islamitische regime? Wat is het doel van dit verschil van mening tussen geestelijken over het christendom, waarbij de ene christenen als afvallig beschouwt en de ander ze aanvaardbaar vindt?