Hoofd Iraans Milieuagentschap: Wateroorlog is van provincies naar dorpen uitgebreid

Het hoofd van de Iraanse Organisatie voor Milieubescherming heeft gezegd dat de waterkrisisbetrekking in Iran is uitgebreid en stelde: “De wateroorlog tussen provincies is begonnen” en deze oorlog “verspreidt zich van provincie naar provincie en van dorp naar dorp”.
Isa Kalanteri, die maandag 27 ordibehesht sprak op een wetenschappelijke bijeenkomst over milieubeleid in Iran, noemde de provincies “Isfahan, Chahar Mahal en Bakhtiari, Yazd, Khuzestan en Lorestan” als gebieden waar wateroorlogen plaatsvinden.
In de afgelopen maanden hebben sommige ambtenaren van de Iraanse regering echter, na een daling van neerslag in het jaar 99 bekend te hebben gemaakt en dit voort te zetten in het huidige jaar, gewaarschuwd voor droogte en zeggen zij dat de watersituatie in dorpen in verschillende gebieden van Iran met een grotere crisis te kampen heeft.
Esmaeel Najar, hoofd van de Organisatie voor Crisisbeheer, maakte op 12 ordibehesht bekend dat schoon drinkwater voor zeven duizend dorpen met meer dan 20 huishoudens in het land per tankwagen wordt geleverd.
Ambtenaren van het Ministerie van Jihad voor Landbouw hebben ook, onder verwijzing naar een daling van 40 procent in de neerslagvallen in het land in jaar 99, verklaard dat tot het einde van vorig jaar slechts vier provincies van het land normale neerslag hadden.
Isa Kalanteri zei in zijn toespraak vandaag ook dat van alle rivieren in het land slechts twee rivieren, de Karun en de Safid, levend zijn en hun bestemming bereiken, en dat jaarlijks “20 miljard kubieke meter” water “overmatig wordt onttrokken” uit natuurlijke bronnen en grondwater.
Hij voorspelt dat tot het jaar 1420 in de gebieden rond de Zagros-bergen en zuidelijk van de Alborz tot de zuidelijke zeeën en oostelijke grenzen “geen spoor van landbouw zal zijn” en de natuur van Iran “slachtoffer van het grootschalige beleid van het land” is geworden.
Het hoofd van de Iraanse Organisatie voor Milieubescherming, kritisch op beleid zoals zelfvoorziening wat leidt tot plundering en inbreuk op bronnen, zei: “Het land wordt uitgewist” en “ambtenaren van de afgelopen 40 jaar” moeten verantwoording afleggen voor de vernietiging van de natuur.
Eerder had Mostafa Fadai-Fard, lid van het Nationale Comité van Grote Dammen van Iran, ook gezegd dat Iran de waterkrise te boven is gekomen en in “waterbankroetcy” is beland, maar ambtenaren van het land beseffen deze situatie niet.
Volgens deze deskundige bedraagt de hoeveelheid neerslag in Iran ongeveer een derde van het wereldgemiddelde en bedraagt het verdampingspercentage van water in Iran ongeveer drie keer het wereldgemiddelde, en een belangrijk deel van de bestaande crises in Iran is het gevolg van wanbeheer.
Een schatting van 2019 door het “World Resources Institute” toont aan dat Iran aan de top staat van landen die met een “buitengewone crisis” op het gebied van water te kampen hebben en aan de rand van de “laatste dag” staat, dat wil zeggen de dag waarop waterbronnen uitgeput zouden kunnen raken. Dit rapport plaatste Iran op de vierde plaats van landen dicht bij de “laatste dag”.
Watertekort en wateroverbrengingsprojecten in enkele Iraanse provincies hebben in recente jaren herhaaldelijk geleid tot protesten en daaropvolgend botsingen tussen burgers en politie.
Bijvoorbeeld in esfand van het jaar 97 voerden landbouwers in de regio Varzaneh in het oosten van Isfahan, in protest tegen watertekort en ook omdat hun waterrecht niet werd toegekend, herhaaldelijk betogingen en protesten uit.
Tijdens deze protesten deden een aantal landbouwers, aanwezig bij het vrijdaggebed, terwijl zij zich van de positie van de vrijdagspreker afkeerden, scherpe kritiek op het beleid van de Iraanse regering uit met de slogan: “Rug naar de vijand – gezicht naar het vaderland”.
Daarna vonden protestbijeenkomsten over watertekort plaats in Brazjan, het centrum van Dashtestan in de provincie Bushehr, in de regio Kazerun in de provincie Fars, in de regio Yasuj in de provincie Kohgiluyeh en Boyer-Ahmad en in de stad Samen in de provincie Chahar Mahal en Bakhtiari.
In een ander geval werden in 2015 in de stad Boldaji in de provincie Chahar Mahal en Bakhtiari, in verband met protesten tegen een wateroverbrengingsproject, een aantal landbouwers gearresteerd en één persoon kwam om het leven.
Na deze zaak veroordeelde een rechtbank in de provincie Chahar Mahal en Bakhtiari 76 landbouwers die tegen het wateroverbrengingsplan protesteerden elk tot vier maanden gevangenisstraf en 30 zweepslagen.
Bron: Radio Farda




