Moord op dienstplichtige ‘Mehdi Farhangiyan’ door inlichtingendienst Kermanshah openbaar gemaakt

De moord op ‘Mehdi Farhangiyan’, een dienstplichtige soldaat uit Sanandaj in de provincie Kermanshah, die werd gepleegd door de inlichtingendienst, is aan het licht gekomen.

Mehdi Farhangiyan, zoon van Hamdollah, woonachtig in Sanandaj Koliyayi in de provincie Kermanshah, is eind november op verdachte wijze om het leven gekomen.

Mehdi diende als politiesoldaat bij de ordepolitie in Sanandaj en werd op 23 november overgeplaatst naar de afdeling Inlichtingendiensten van Kermanshah.

Volgens berichten die op sociale media werden verspreid, stond Mehdi tot 22:00 uur op de dag van zijn overplaatsing naar de inlichtingendienstafdeling in contact met zijn familie. De volgende ochtend werd echter contact opgenomen met zijn familie met het bericht dat Mehdi uit bed was gevallen, en werden zijn ouders gevraagd naar het ziekenhuis te gaan.

Toen de familie Farhangiyan het Taleghani-ziekenhuis in Kermanshah bezochten, troffen zij het levenloze lichaam van Mehdi aan, gewikkeld in een lijkwade. Volgens de uitspraken van Mehdis familie was zijn lichaam van achter het oor tot aan de navel opengeseden en vervolgens opnieuw gehecht.

Zoals gebruikelijk oefenden de veiligheidskrachten van het regime druk uit op de familie Farhangiyan door middel van een verklaring, onder bedreiging, en kregen zij het bevel het lichaam van hun zoon in stilte en zonder vertraging ter aarde te bestellen. Mocht zij dit weigeren, zou het lichaam van Mehdi niet worden uitgeleverd.

Toen de familie het lichaam van Mehdi naar de begraafplaats in Sanandaj vervoerde, ontdekten zij tijdens het wassen van het lichaam een fractuur aan de achterkant van Mehdis hoofd die met gips was gevuld, zonder enig teken van een schotwond.

Ondertussen had de afdeling Inlichtingendiensten van Kermanshah de doodsoorzaak van Mehdi als zelfmoord verklaard, terwijl Mehdi volgens de regelgeving op de eerste dag van zijn overplaatsing naar de inlichtingendienstafdeling geen wapen had ontvangen. Bovendien staat op Mehdis overlijdensattest als doodsoorzaak: verwonding door contact met hard of scherp voorwerp.

Nadat de familie Mehdi een verzoek had ingediend om de beelden van de beveiligingscamera’s te zien ter bewijsvoering van de zelfmoord van hun zoon, stelden de ambtenaren dat de locatie geen camera’s had. Dit terwijl alle inlichtingendienstafdeling voorzien is van beveiligingscamera’s.

De inlichtingendiensten van het regime hadden gesteld dat Mehdi zelfmoord had gepleegd door drie schoten in zijn buik af te vuren. De familie Farhangiyan verklaarde echter, na het lichaam van hun zoon te hebben gezien, dat als zelfmoord door drie schotwonden in de buik was gepleegd, waarom er dan een scheur aan de achterkant van het hoofd was veroorzaakt door slag, en waarom er aan de achterkant van de taille geen enkel teken van een uitgaande kogel was.

Een ander opvallend punt was waarom het lichaam van Mehdi van achter het oor tot aan zijn navel was opengereten en vervolgens gehecht, als zelfmoord had plaatsgevonden.

Volgens naastbetrokkenen en vrienden van Mehdi was hij zeer levendig, moedig en vrij van welke lichamelijke of mentale ziekte en zonder enige depressie. Hij wilde zijn dienstplicht afmaken om steun te kunnen bieden aan zijn vader en zijn familie. Het dient opgemerkt te worden dat Mehdis vader een medewerker van de gemeente Sanandaj was en geen adequate financiële situatie had.

De familieleden van Mehdi verklaarden eveneens: ‘Mehdi was een jonge vrijheidsminnend jongeman en voorstander van de vrouwen-, leven- en vrijheidsrevolutie, en gegeven onze kennis van Mehdis karakter achten wij de beweringen van de inlichtingendiensten van het regime over Mehdis zelfmoord volkomen onmogelijk en onwaar.’
Enkele gissingen van naasten suggereren dat Mehdi is vermoord vanwege meningsverschillen met elementen van de inlichtingendienstafdeling, en gezien de staat van Mehdis verminkt lichaam en de gips in zijn hoofd, is het mogelijk dat zijn organen na de moord uit zijn lichaam zijn verwijderd voor verkoop.

De familie Farhangiyan vervolgd nog steeds de moord op hun zoon, terwijl de verantwoordelijken van de regelingsorganen zoals gebruikelijk niet bereid zijn transparant rekenschap af te leggen over deze misdaad.