Rechtswezen meldt ‘georganiseerde uitbuiting’ van kinderen door ‘aannemers van gemeente’

Een ambtenaar van de Iraanse rechtswezen zegt dat ‘georganiseerde uitbuiting’ van kinderen ‘plaatsvindt in afvalverwerkingswerkplaatsen van gemeentelijke aannemers’.
Mohammad Fathi, directeur-generaal van het bureau voor vrouwen- en gezinsaangelegenheden en culturele en sociale preventie van het rechtswezen, zegt dat alleen georganiseerde groepen die kinderen uitbuiten en afvalverwerkingswerkplaatsen die eigendom zijn van gemeentelijke aannemers of onafhankelijke werkplaatsen, kinderen voor lange uren onder volkomen schadelijke, niet-standaard en laag betaalde omstandigheden ter werk stellen.
Deze ambtenaar van het rechtswezen deed geen uitspraken over hoe deze groepen juridisch zouden worden aangepakt.
Eerder riep Mehdi Eghrarian, lid van de gemeenteraad van Teheran, de gemeente op in een verzoekschrift over afvalophaling in de hoofdstad om alle vormen van kinderarbeid en jeugdarbeid in deze sector te beëindigen en toezicht uit te oefenen op de prestaties van aannemers op dit gebied. Een verzoekschrift dat in de afgelopen jaren meerdere keren is herhaald en waarvoor geen fundamentele maatregelen zijn genomen om de kinderarbeid aan te pakken.
De verzwakking van de voedselvoorziening van het volk als gevolg van slechte economische omstandigheden, culturele armoede en gebrek aan voorzieningen in kleine steden heeft geleid tot gedwongen migratie, waarvan een van de gevolgen de toename van het aantal werkende kinderen is. Volgens verslagen worden deze kinderen, die zich in de leeftijdsgroep van 10 tot 17 jaar bevinden, vanwege armoede, economisch-culturele problemen, of vanwege toewijzing aan bandes en maffia, voor lange perioden aanhoudend op straat naast bedelen in afvalscheidingswerkplaatsen of andere werkplaatsen tewerkgesteld.
In Iran is volgens artikel 79 van de arbeidswet het werk van kinderen onder de 15 jaar verboden. Volgens deze wet zal een werkgever die een kind onder de 15 jaar in dienst neemt een overtreder zijn en krijgt de eerste keer een geldboete, de tweede keer een geldboete en gevangenisstraf, en de derde keer naast deze straffen ook zal de fabriek of werkplaats verzegeld worden en zal de werkvergunning van de overtreder ingetrokken worden.
Op basis van uitgevoerd onderzoek kampen ongeveer 80 procent van de werkende kinderen met verminderde lengte, gewicht en mond- en tandproblemen. Veel van deze kinderen hebben ook oogaandoeningen en lijden aan respiratoire en hartaandoeningen. Sommige statistieken zeggen dat 82 procent van de werkende kinderen huidaandoeningen hebben en 60 procent spijsverteringsproblemen hebben.
Amanollah Ghareai Moghaddam, socioloog, zegt dat sinds enkele jaren geleden, vanwege deelname aan gezamenlijke vergaderingen van de gemeente en politie, is gewaarschuwd voor de toename van het aantal werkende kinderen, maar de praktische maatregelen die in dit opzicht zijn genomen, zijn niet erg effectief geweest.
Hoewel veel overheids- en niet-gouvernementele organisaties, waaronder welzijn en gemeenten, actief zijn op het gebied van kinderarbeidbestrijding, kan men misschien spreken van de ‘Imam Ali-samenleving’ als de bekendste naam. Een niet-gouvernementele organisatie die meer dan twee decennia actief was met het doel ‘het verminderen van sociale problemen en hulpverlening aan behoeftigen, vooral kinderen en vrouwen’ maar onlangs ‘beschuldigd van belediging van de leider en stichter van de Islamitische Republiek’ en ‘maatregelen tegen de nationale veiligheid’ en op klacht van het Tharallah-commandocentrum van de Revolutionaire Garde is veroordeeld en de oprichters van deze instelling zijn gearresteerd en uiteindelijk door dekret van het Ministerie van Binnenlandse Zaken van de tweede regering-Rouhani ontbonden.
Er is geen nauwkeurige statistiek over het aantal werkende kinderen in Iran. De laatste telling is uit 1395 (Iraanse kalender) toen werd gemeld dat er ongeveer 721.000 werkende kinderen in Iran waren en drie provincies Sistan en Baluchistan, Azerbeidzjan en Koerdistan meer dan andere provincies bij dit sociale fenomeen betrokken zijn. Cijfers en getallen die volgens sociale experts verder gaan dan wat is geopenbaard.




