Redactioneel commentaar
De vijfde dag van de Iraanse volksdemonstraties is voorbijgegaan. Demonstraties die aanvankelijk bedoeld waren als protest tegen duurte en werkloosheid. De burgers van Mashhad en Kermanshah waren de initiators van deze protestbijeenkomsten.
Volgens berichten van regeringsbronnen zijn tot het einde van de vijfde dag tien mensen in deze demonstraties omgekomen. Echter, berichten uit Iran geven aan dat alleen in de stad Maragheh op zondag de 10e van Dey 1396 al 11 mensen zijn omgekomen.
Dagelijks nieuws over wijdverbreide financiële corruptie op het niveau van leden van het parlement en ministers van de negende en tiende regering, en het binnensluizen van drugsmokkelresultaten in verkiezingsconcurrentie, hebben het vertrouwen van het volk in de gezondheid van het regime tot het laagste punt sinds de revolutie gebracht.
Met dagelijkse onthullingen van fraude door regeringsfunctionarissen en het luxe leven van ambtenaren en hun kinderen in en buiten Iran, is de afkeer van het volk tegenover de regering verder toegenomen.
De toename van klassentegenstellingen, gebrek aan economische en sociale zekerheid, hoge inflatie en werkloosheid, verlaging van de leeftijd van verslaving en immoreel gedrag, invoering van strenge sociale beperkingen die niet aansluiten op de realiteiten van de moderne wereld, hebben ertoe geleid dat een belangrijk deel van de religieus gezinde aanhangers van de regering, die uit de lagere klassen van de samenleving stammen, zich hebben aangesloten bij de tegenstanders ervan.
De factoren die het proces van regeringscollaps versnellen, zijn echter: 1) Een instortende economie. 2) Zelfzuchtige politici. 3) Moreel en religieus verval in sociale betrekkingen.
Onder deze omstandigheden nemen volksoproeringen een ander karakter aan. De aard van de burgerlijke en politieke protesten van de middenklasse is veranderd in opstandigheid van de middenklasse, en de leidersrol van politieke leiders en activisten vervaagt of verdwijnt helemaal. De middenklasse staat naast de arme en benadeelde bevolkingsgroepen, en politieke eisen worden geleid naar omwenteling.
De opstand van hongrigen zal gepaard gaan met wraakzuchtig geweld dat in het verloop ervan toeneemt. Het fundamentele verschil tussen de strijd voor voedsel en andere protestbewegingen van de middenklasse voor burgerlijke en politieke vrijheden is dat deze niet wordt geleid door een partij of personen, zodat dit effect kan worden beperkt in geval van arrestatie en beperkingen. Door repressie of veiligheidssituaties wordt dit niet uitgewist, maar vergroot juist de woede van de demonstranten.
Misschien was de belangrijkste reden voor het mislukken van de Groene Beweging na de verkiezingen van 1388 te wijten aan de kloof tussen de eisen van het volk en die van de leiders. Tot het punt dat het plafond van de eisen van de leiders van de Groene Beweging (politieke hervormingen binnen de grenzen van de grondwet) zeer veel verschilde van de basis van de eisen van het volk (afschaffing van het oppergezag van de jurisconsult, vernietigung van het systeem door verkiezingen).
Is de winter van 1396 het begin van omwentelde volksbewegingen?
We zullen in de komende dagen proberen de vele redenen voor het mislukken van de opstand van 1388 in herinnering te brengen en het verschil daarvan met de landelijke opstand van de afgelopen dagen nader te onderzoeken.
