Woensdag gebeurt het: Identificatie van “maffiabanden” straatkinderen
Het verzamelen en organiseren van werkende kinderen in Iran is na 20 jaar heen-en-weer geruzzie en verschillende programma’s die door regering en non-gouvernementele organisaties zijn aangekondigd, nog steeds een warwinkel in de handen van stadhuizen, gouverneurs en welzijnsbureaus.
Er zijn geen nauwkeurige statistieken
De organisaties die verantwoordelijk zijn voor het organiseren van “werkende kinderen en straatkinderen” beschikken niet over nauwkeurige en officiële statistieken over het aantal van deze kinderen vanwege het gebrek aan noodzakelijke coördinatie, en er is in deze jaren geen centraal bureau opgericht voor het verzamelen van gegevens over dit fenomeen.
De gemeente Teheran meldt dat er 15.000 werkende kinderen en straatkinderen zijn, terwijl het welzijnsbureau van de provincie Teheran zegt dat dit aantal 7.000 personen bedraagt. Er zijn echter geen nauwkeurige gegevens beschikbaar in deze organisaties.
Het Bureau voor Sociale Schadekwesties van het Ministerie van Arbeid en Sociale Zaken schrijft de verschillende statistieken van organisaties toe aan “verschillende definities” van werkende kinderen en straatkinderen. Sommige statistieken zonder duidelijke onderzoeks- of tellingsbronnen tonen aan dat ongeveer 60 procent van de straatkinderen Iraans zijn en 40 procent van de rest niet-Iraanse nationaliteit (Afghaans) hebben. Volgens persbureaus werken jongens en meisjes van 10 tot 15 jaar uit deze groepen ook in onofficiële en onveilige werkplaatsen en kelders. Kinderen van 7 of 8 jaar oud worden ook tewerkgesteld in werkplaatsen aan de rand van Teheran.
Het Ministerie van Binnenlandse Zaken voerde in 2018 een plan uit voor het organiseren van werkende kinderen en straatkinderen, maar veel kinderrechtenactivisten in Iran protesteerden tegen de uitvoeringwijze nadat foto’s waren gepubliceerd van ongepast gedrag van uitvoerders jegens werkende straatkinderen. Dit plan bleef zonder resultaat.
Wachten op meer straatkinderen
Met de verslechtering van de economische situatie in Iran berichten media over uitbreiding van de aanwezigheid van straatkinderen. De serieuze zorg is dat werkende kinderen vanwege de daling van inkomsten in deze ongeautoriseerde werkplaatsen met ongeschikte werkomstandigheden naar de straten zullen worden gestuurd.
De druk van prijsstijgingen en daarmee gepaard gaande daling van huishoudensinkomsten is ook een van de belangrijkste motivaties die het aantal straatkinderen kan vergroten.
Sommige rapporten hebben aangegeven dat werkende kinderen voor 11 uur werk een klein bedrag verdienen van iets meer dan 350.000 toman. Maar het loon van straatkinderen bereikt volgens sommige kinderrechtenorganisaties tot 100.000 toman per dag.
Identificatie van banden voor organisatie van straatkinderen
Het verzamelen van afval en vuilnis is momenteel zowel brood en water voor Iraanse en niet-Iraanse kinderen als voor de “banden” en groepen die deze kinderen organiseren.
Gelijktijdig met zorgen over toenemende aantallen straatkinderen, heeft Farzaneh Marvasti, directeur-generaal van het Bureau voor Sociale en Culturele Zaken van de gouverneursschap van Teheran, bericht gegeven over uitvoering van een plan voor identificatie van wat zij “maffiabanden voor mensensmokkel van straatkinderen” noemt.
In dit plan, dat vanaf woensdag 20 Azar zal worden uitgevoerd, gaat de politie banden identificeren die volgens mevrouw Marvasti kinderen aan kruispunten tewerkstellen en ’s nachts inzamelen.
Het is afgesproken dat het welzijnsbureau in dit plan met de politie samenwerkt. Het welzijnsbureau heeft altijd gesteld dat het niet over de nodige middelen beschikt voor de zorg van kinderen zonder voogd, laat staan voor de zorg en ondersteuning van straatkinderen.
Het is altijd de bewering geweest dat straatkinderen worden georganiseerd door “maffiabanden” en in verschillende centra en zones in steden worden geplaatst en na werktijd weer naar bewoningscentra aan de rand van de stad worden teruggebracht. Het resultaat van hun uren “vuilnisgraaien” wordt ook verzameld op stortplaatsen en wordt door aannemers verkocht.
Maar Sam Bourbor, directeur van de organisatie Child Rights Watch in Iran, zei tegen de krant “Iran” dat een groep aannemers van het stadsbestuur kinderen “exploiteert” en ze naar de straten stuurt voor het verzamelen van afval, vuilnis en dergelijke.
De beschikbare statistieken tonen aan dat ongeveer 40 procent van kinderen en jongeren die zogenaamde straatkinderen zijn, niet-Iraanse nationaliteit hebben.
Farzaneh Marvasti, directeur-generaal van het Bureau voor Sociale en Culturele Zaken van de gouverneursschap van Teheran, bevestigde in een gesprek met ILNA het bestaan van deze kinderen die Iran zijn binnengekomen en stelde tegelijkertijd dat er voor het oplossen van het probleem onderwerpen op juridische, internationale, nationale en internationale niveaus moeten worden opgelost.
Volgens haar zijn in recente jaren een aantal Afghaanse kinderen “gesmokkeld” Iran binnengekomen en omdat zij zonder voogd en identificatiedocumenten zijn, kan het welzijnsbureau hen niet afleveren.
Deze ambtenaar bij de gouverneursschap van Teheran zei ook dat de gouverneursschap van Teheran niet verantwoordelijk is voor identificatie en aanpak van mensensmokkelaars van straatkinderen en alleen getuige is van illegale binnenkomst van deze onderdanen.
Veel kinderrechtenactivisten hebben altijd gezegd dat zolang er geen radicale maatregelen worden getroffen om de economische problemen van gezinnen in achtergestelde wijken op te lossen, alles op dezelfde voet doorgaat; het welzijnsbureau en de gemeente verzamelen enkele kinderen van de straat, maar nieuwe kinderen vullen de gaten.
Bron: DW
