Geheime executie van «Mojtaba Kian» en «Abbas Akbari», versnelling van de doodsmachine van de Islamitische Republiek tegen actievoerders

De heimelijke uitvoering van de doodvonnissen voor Mojtaba Kian en Abbas Akbari Feizabad heeft plaatsgevonden, terwijl mensenrechtenorganisaties berichten over niet-transparante rechtszaken, gedwongen bekentennissen en het gebruik van de doodstraf door de Islamitische Republiek om angst in te boezemen en protesten het zwijgen op te leggen.

De Islamitische Republiek Iran heeft in het voortgezette golfvan toenemende onderdrukking en politieke executies twee andere gevangenenen in veiligheidszaken en in verband met recente protesten en botsingen, in het geheim geëxecuteerd; een stap die werd beantwoord met scherpe reacties van mensenrechtenorganisaties en toenemende bezorgdheid over het gebruik van de doodstraf door de regering als middel van intimidatie.

Volgens verslagen gepubliceerd door mensenrechtenorganisaties werden de doodvonnissen van Mojtaba Kian en Abbas Akbari Feizabad in de vroege morgen van de derde en vierde Khordad 1405 uitgevoerd in de gevangenissen Qarchak in Karaj en Dastgerd in Isfahan. De officiële media van de Islamitische Republiek hebben de uitvoering van deze vonnissen bevestigd.

Mojtaba Kian, naar verluidt gearresteerd tijdens de confrontaties die bekend staan als de “Veertigdagse oorlog”, werd enkele maanden na zijn arrestatie zonder volledige toegang tot het rechtsproces en zonder laatste bezoek van de familie geëxecuteerd. Het gerechtelijke apparaat van de Islamitische Republiek beschuldigde hem van “spionage voor Israël” en “doorgeven van informatie over defensie-installaties”; beschuldigingen die activisten zeggen dat deze in een veiligheidskader zonder onafhankelijk bewijs zijn gedaan.

De mensenrechtenorganisatie Hengaw heeft verklaard dat het arrestatie- en rechtszaakproces van deze gevangene “volledig veiligheidsgericht, niet-transparant en overhaast” is geweest en dat hij gedurende de gehele periode van zijn arrestatie het recht werd ontzegd om vrijuit een advocaat te kiezen.

Tegelijkertijd werd Abbas Akbari Feizabad, een van degenen die gearresteerd waren tijdens de protesten van Dey 1404 in Nain, ook in het geheim geëxecuteerd. De gerechtelijke macht beschuldigde hem van “moharebeh” en deelname aan een gewapende aanval op overheidsinstallingen. Mensenrechtenorganisaties zeggen echter dat de Islamitische Republiek met behulp van veiligheidsdossiers en bekentennissen onder druk probeert sociale protesten aan gewapende acties te koppelen om doodvonnissen te rechtvaardigen.

Volgens statistieken gepubliceerd door mensenrechtengroepen is Abbas Akbari minstens de vijftiende gearresteerde actievoerder in de protesten van Dey 1404 wiens doodvonnis is uitgevoerd; statistieken die aantonen dat de Islamitische Republiek na de uitgebreide protesten van de afgelopen jaren, in plaats van tegemoet te komen aan publieke eisen, het beleid van bloedige onderdrukking en wraak heeft versterkt.

Internationale organisaties, waaronder Amnesty International, hebben eerder gewaarschuwd dat de Islamitische Republiek de doodstraf als een politiek instrument gebruikt om terreur in de samenleving in te boezemen. Deze organisatie schreef in een van zijn rapporten: “De autoriteiten van de Islamitische Republiek gebruiken de doodstraf als een middel voor politieke onderdrukking.”

Critici zeggen dat wat vandaag in de revolutionaire rechtbanken van Iran gebeurt, geen uitvoering van justitie is, maar de productie van doodvonnissen in een veiligheidskader zonder transparantie; een structuur waarin politieke verdachten vaak het recht worden ontzegd op vrije toegang tot een advocaat, openbare rechtszaken en een onafhankelijk rechtsproces.

In de afgelopen maanden, parallel aan toenemende interne en regionale spanningen, is het aantal executies in Iran aanzienlijk toegenomen. Mensenrechtenorganisaties waarschuwen dat de Islamitische Republiek probeert door snelle en geheime uitvoering van doodvonnissen een sfeer van angst in de samenleving te creëren en elk protest of verzet vooraf de kop in te drukken.