Nationale consensus voor leiderschap in overgangsfase; brede steun van volkeren en christenen voor Prins Reza Pahlavi
Brede steun van volkeren en religies, met name van christenen, voor Prins Reza Pahlavi, is omgevormd tot een alomvattende eis voor leiderschap in de overgangsfase; van Arabische nomaden in Khuzestan tot honderden Iraanse christenen, diverse stemmen vormen een nationale consensus.
Terwijl het Iraanse politieke klimaat door binnenlandse crises en internationale druk een nieuw stadium is ingegaan, hebben verschillende etnische en religieuze groepen binnen en buiten het land hun steun voor Reza Pahlavi voor het vervullen van een rol in het leiderschap van de overgangsfase aangekondigd; een steun die door politieke waarnemers wordt geïnterpreteerd als een teken van de vorming van een brede maatschappelijke coalitie.
In de meest recente ontwikkelingen hebben Arabische nomaden in Khuzestan, waaronder de “Bani Ka’b” en “Bani Turuf”, door middel van een gezamenlijke verklaring hun formele steun aan Prins Reza Pahlavi aangekondigd. Deze steunbetuiging door twee erkende Arabische stammen in de provincie Khuzestan is vanuit het perspectief van analisten van belang; omdat Khuzestan als een van de strategische provincies van Iran altijd een belangrijke rol in de politieke en veiligheidsvergelijkingen van het land heeft gehad.
Tegelijkertijd hebben ook 715 Iraanse christenen hun steun aan Prins Reza Pahlavi voor de leiding van de overgangsfase aangekondigd door middel van een openbare brief. Deze actie volgt op een golf van steunbetuigingen die in de afgelopen maanden door burgeractivisten, enkele academische figuren, mensenrechtenactivisten en delen van de Iraanse gemeenschap buiten het land naar voren zijn gebracht.
Sommige waarnemers zijn van mening dat steun van volkeren en religieuze minderheden voor een politieke figuur kan wijzen op het zoeken naar een “gemeenschappelijk punt” om de huidige situatie te overwinnen; een punt dat gebaseerd zou moeten zijn op nationale eenheid, politiek secularisme en de heropbouw van bestuursstructuren. In de afgelopen jaren heeft Reza Pahlavi in zijn toespraken en boodschappen herhaaldelijk de nadruk gelegd op “vreedzame overgang”, “terugkeer naar de wil van het volk” en “vorming van een overgangsregering op basis van vrije keuze van de natie”.
De aangekondigd steun van Arabische nomaden in Khuzestan en de ondertekenaars van deze christelijke brief tonen vanuit politiek perspectief de inspanningen aan om etnische en religieuze grenzen te overschrijden en zich te concentreren op het concept van “nationale identiteit”; een concept dat in het discours van de aanhangers van de Prins als de centrale as van de overgangsfase wordt gepresenteerd.
Hierna volgt de volledige tekst van de brief van 715 Iraanse christenen, die onafhankelijk en zonder organisatorische binding is gepubliceerd. Het zij opgemerkt dat de namen van de ondertekenaars van deze brief worden bewaard bij het secretariaat van Prins Reza Pahlavi.
Collectieve brief van christenen ter ondersteuning van Prins Reza Pahlavi:
„Wij, een groep christenen, verklaren onze volledige steun en ondersteuning voor Prins Reza Pahlavi als leider van de nationale opstelling en symbool van de eenheid van Iraniërs. In dit historische moment staan wij naast miljoenen van onze landgenoten die met zelfredzaamheid en ongekende eenheid naar de straten zijn gekomen en de naam van de Prins hebben geroepen, en we verklaren onze steun voor hem voor het leiderschap van de overgangsfase en voor elke verantwoordelijkheid die in de toekomst door keuze van de Iraanse meerderheid aan hem zal worden toevertrouwd.
Wij geloven op basis van het voorbeeld van Jezus Christus dat een goed leider een dienaar van zijn volk is en niet hun heerser. Wij hebben in Prins Reza Pahlavi bescheidenheid, ongekende geduld tegenover critici en geen dorst naar macht en positie waargenomen. Zijn standvastigheid, geduld en voornaamheid door de jaren heen zijn zowel een teken van innerlijke kracht als een bewijs van zijn diepe liefde en onverbreekbare pact met het land en het volk van Iran.
Om deze redenen beschouwen wij Prins Reza Pahlavi als een waardig leider en bieden wij hem onze helpende hand aan. Wij hebben in onze gebeden altijd voor zijn rust, bescherming en zegen en die van zijn gerespecteerde familie gebeden, en wij verzoeken de Almachtige en onze hemelse Heer Jezus Christus om Prins Reza Pahlavi op te richten als Cyrus, zijn hand vast te houden, deuren voor hem te openen, voor hem uit te gaan en de wegen voor hem vlak te maken. (Overgenomen uit het Boek Jesaja Profeet Hoofdstuk 45).
Wij zegenen Prins Pahlavi in de zware verantwoordelijkheid van het leiderschap en verzoeken de Almachtige hem omringd te houden met eerlijke, waarachtige en wijze adviseurs en collega’s die van Iran en Iraniërs houden, en zijn hart altijd bescheiden te houden.
Naast onze gebeden verklaren wij onze bereidheid om samen te werken met Prins Reza Pahlavi en zijn team ten behoeve van de wederopbouw van ons dierbare land en het dienen van onze landgenoten. De ondertekenaars van deze brief spreken niet namens betrokken instellingen, maar onafhankelijk hun persoonlijke mening uit.”
Met de verspreiding van dergelijke verklaringen lijkt het Iraanse politieke klimaat een nieuw stadium in de ordening van maatschappelijke krachten te zijn ingegaan; een stadium waarin volkeren, religies en verschillende groepen trachten een actieve rol te spelen in het bepalen van de toekomst van het land.
