Wanneer een criminele regering zich voordoet als gerechtelijk lijkschouwer; schieten met kogels, begraven met leugens

Van straatmoorden tot vervalsing van dood op officiële televisie, opnieuw wordt het criminele gezicht van het Islamitische Republiek-regime en het bloedreinigingsproject onthuld.

De Islamitische Republiek heeft opnieuw aangetoond dat zij niet alleen zwijgt na massale moorden, maar met volledige schaamteloosheid leugens construeert; leugens waarvan het doel niet verberging is, maar het vernederen van het publieke bewustzijn en het vertreden van de waardigheid van de slachtoffers. Deze keer, na dagen van bloedige repressie, is het moment aangebroken voor de volgende fase: “het omzetten van kogels in overdosis en straatexecuties in natuurlijke dood.”

“Aziz Nasirzadeh”, de defensieminister van de Islamitische Republiek, kondigde met een zelfvertrouwen dat alleen voortvloeit uit volledige immuniteit tegen verantwoording aan: “Wij hebben nauwkeurige informatie” en diende vervolgens een bewering in die de grens van leugen overschrijdt en het terrein van politieke schaamteloosheid betreedt. Hij vervolgde: “Demonstranten hebben industriële drugs gebruikt en sommige van de doden zijn zelfs gestorven door overmatig drugsgebruik, zonder enige complicaties.”

Deze uitspraken worden uitgezonden via de officiële televisie van de Islamitische Republiek, terwijl de wereld herhaaldelijk beelden heeft gezien van rechtstreekse schoten op het hoofd en de borst van demonstranten; video’s die, voordat zij gecensureerd konden worden, in het internetgeheugen en het publieke bewustzijn zijn vastgelegd.

Medische getuigschriften, families getuigenissen, rapporten van onafhankelijke mensenrechtenorganisaties en zelfs documenten afkomstig van binnen het medische systeem van het land schreeuwen allemaal één enkele werkelijkheid uit: “Mensen werden met kogels gedood.”

Maar de regering maakt, in plaats van antwoord te geven, het slachtoffer tot dader. Dit is precies hetzelfde patroon dat de Islamitische Republiek al tientallen jaren gebruikt: “Eerst schieten, dan ontkennen, vervolgens het karakter van het slachtoffer beschadigen en ten slotte iedereen die vragen stelt, bedreigen.”

De defensieminister van de Islamitische Republiek trok vervolgens het gordijn opzij en onthulde het werkelijke gezicht van het heersende beleid; hij trok zich niet alleen terug van deze moord, maar bedreigde ook andere landen en sprak openlijk over het voortzetten van de onderdrukking van demonstranten met alle macht. Deze zin is een formele bekentenis: “Wat heeft plaatsgevonden, was geen fout of ongeluk, maar een regeringsbesluit.”

Tegenover deze leugensmachine klonk een stem van over de grenzen die rechtstreeks de legitimiteit van deze vertoning ter discussie stelde. “Generaal Michael Flynn”, de voormalige veiligheidsadviseur van Donald Trump, zei tegen het Iraanse volk: “Wanneer u voelt dat u uw uiterste hebben bereikt, zet nog één stap, want de geschiedenis heeft aangetoond dat regeringen vaak sterker lijken juist wanneer ze aan de rand van ineenstorting staan.”

Flynn voegde eraan toe in gesprek met podcast Joe Pages, stellende dat hij de ervaring van de grondlegger van de Verenigde Staten herinnerde: “George Washington besefte deze waarheid niet op het moment van overwinning, maar in de donkerste momenten van de Amerikaanse geschiedenis, toen zijn troepen uitgeput waren en hun wil op de proef werd gesteld. Hij wist dat zijn vijand ook verzwakt was.”

Hij waarschuwde vervolgens: “De machtsverhoudingen kunnen veranderen op precies het moment dat aan gewone mensen wordt gezegd dat er geen hoop meer is, maar zij weigeren zich over te geven.”

Deze woorden staan in direct contrast met het narratief van de Islamitische Republiek; een narratief dat mensen ervan wil overtuigen dat kogels niet bestonden, geen moordenaar in het spel was en het regime simpelweg “nauwkeurige informatie” heeft. Maar de waarheid is dat een regering die gedwongen is om dood door kogel als “drugsgebruik” te omschrijven, reeds veroordeeld is in het tribunaal van de geschiedenis.

De Islamitische Republiek doodt vandaag niet alleen mensen, maar probeert ook de herinnering aan de moord uit te wissen; maar de ervaring heeft aangetoond dat regeringen die hun toevlucht nemen tot leugens voor hun overleven, meestal de luidste leugens spreken juist voordat zij vallen.