Veiligheidsraad mislukt in verlenging van sanctieverlichting tegen Iran
De Veiligheidsraad is erin mislukt een resolutie aan te nemen voor de verlenging van de sanctieverlichting tegen Iran, waardoor de weg voor de terugkeer van VN-sancties tegen Iran is vrijgemaakt.
De Veiligheidsraad van de Verenigde Naties kon op vrijdag 19 september, overeenkomstig 28 Shahrivar, een ontwerpresolutie niet aannemen die was opgesteld met als doel de opschorting van de sancties tegen Iran in het kader van de nucleaire overeenkomst van 2015 te verlengen. Dit betekent dat aan het einde van deze maand de VN-sancties automatisch opnieuw van kracht zullen worden.
Deze ontwerpresolutie, ingediend door Zuid-Korea als voorzitter van de Veiligheidsraad, ontving slechts vier stemmen voor. Daartegenover verzetten zich 9 landen en onthielden twee leden zich van stemming. Volgens de uitgebrachte stemmen stemden Rusland, China, Algerije en Pakistan voor de resolutie, terwijl Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten, Sierra Leone, Slovenië, Denemarken, Griekenland, Panama en Somalië tegen stemden, en Gabon en Zuid-Korea onthielden zich.
Deze mislukking vond plaats terwijl drie Europese landen, waaronder Frankrijk, Duitsland en Groot-Brittannië, eerder het proces voor de terugkeer van sancties waren begonnen door activering van het “snapback-mechanisme”. Een proces waarvoor een periode van 30 dagen voor het vinden van een diplomatieke oplossing was voorzien, en dat nu ten einde loopt.
“Wassili Nebenzia”, de Russische vertegenwoordiger bij de Verenigde Naties, zei onder verwijzing naar Europese pogingen om het snapback-mechanisme te activeren: “Landen die het Iraanse nucleaire akkoord hebben ondertekend, hebben het recht niet om VN-sancties tegen hen opnieuw in te stellen.” Hij benadrukte dat “het opnieuw instellen van sancties tegen Iran geen legitimiteit heeft en dit een vorm van politieke afpersing is.”
De vertegenwoordiger van China ondersteunde ook de politieke en onderhandelingsbenadering en benadrukte: “De inspanningen van Iran moeten worden erkend en sancties moeten voor enige tijd worden opgeschort.” Hij waarschuwde ook dat hernieuwde druk het diplomatieke proces verzwakt.
Daarentegen noemde “Barbara Woodward”, de Britse vertegenwoordiger, resolutie 2231 en zei: “Resolutie 2231 staat het opnieuw instellen van sancties tegen Iran toe.” Zij voegde eraan toe: “Europese landen hebben gehandeld in overeenstemming met hun juridische verplichtingen.”
De Franse ambassadeur stelde ook dat Iran het uranioenrijkingsniveau 48 keer hoger dan toegestaan heeft verhoogd en vroeg om volledige medewerking van Teheran met het Internationaal Atoomenergieagentschap.
“Dorothy Shea”, de Amerikaanse vertegenwoordiger, stelde in deze zitting, ter verdediging van het standpunt van haar land: Amerikas negatieve stem betekent geen obstructie op het pad van diplomatie, maar Iran heeft niet de noodzakelijke voorwaarden geschapen voor verlenging van de sanctieopschorting.
Met het falen van deze resolutie is de terugkeer van VN-sancties tegen Iran een onvermijdelijk feit geworden. De druk van de Verenigde Staten en drie Europese landen toont aan dat het Iraanse nucleaire dossier blijft een van de meest uitdagende kwesties op de agenda van de Veiligheidsraad.
