Russische Federatieraad keurt “Uitgebreid Strategisch Akkoord” met Iran goed
De Federatieraad van Rusland keurde het “Uitgebreid Strategisch Akkoord” met de Islamitische Republiek Iran goed.
De Federatieraad van Rusland keurde in de zitting van woensdag 17 april in het Hoger Huis van het Parlement het “Uitgebreid Strategisch Akkoord” tussen Iran en Rusland met meerderheid van stemmen goed.
Het akkoord werd in januari van dit jaar (2025) ondertekend door Masoud Pesjakaian, president van Iran, en Vladimir Poetin, president van Rusland, in Moskou. De leden van de Federatieraad benadrukkten in de zitting het belang van versterking van de betrekkingen tussen Rusland en Iran en omschreven de goedkeuring van dit akkoord als een stap voor uitbreiding van bilaterale samenwerking op verschillende terreinen.
De onderhandelingen over de goedkeuring van dit akkoord begonnen in 2021 en hebben in de afgelopen jaren versneld door internationale ontwikkelingen en hun impact op beide landen, waaronder verscherpte sancties tegen Iran en Rusland. Volgens uitspraken van functionarissen van beide landen is de goedkeuring van dit akkoord een reactie op “eenzijdig beleid van het Westen”.
Dit akkoord stelt als een langetermijndocument een raamwerk vast voor samenwerking tussen Iran en Rusland in de gebieden veiligheid, economie, politiek, wetenschap, cultuur en energie. Hoewel de Russische Doema het akkoord met meerderheid van stemmen heeft goedgekeurd, heeft het Iraanse Shura-adviesraad (parlement) het nog niet officieel goedgekeurd.
In de bepalingen van dit akkoord staat geschreven: “De partijen moeten zich verbinden om militaire en veiligheidssamenwerking, technologie-uitwisseling, deelname aan infrastructuur- en energieprojecten uit te breiden, evenals coördinatie in regionale en internationale aangelegenheden. Bovendien moeten culturele en academische banden tussen de twee landen worden versterkt.”
Volgens deskundigen duidt de goedkeuring van het akkoord erop dat Rusland en Iran vastbesloten zijn om nieuwe strategische allianties tot stand te brengen in het tijdperk na de Oekraïense oorlog en in confrontatie met Amerika en het Westen. Ook streven deze twee landen ernaar om door middel van langetermijnsamenwerking de economische en politieke druk van het Westen te weerstaan.
