Maximale steun aan het Iraanse volk, gecombineerd met maximale druk op de regering van de Islamitische Republiek
«Joe Wilson» kondigde een tweepartijdig voorstel aan op basis van «maximale steun aan het Iraanse volk, gecombineerd met maximale druk op de regering van de Islamitische Republiek».
In de afgelopen weken heeft de Amerikaanse regering geprobeerd rechtstreekse onderhandelingen met de Iraanse regering over een nucleair akkoord te voeren en heeft zij haar vliegdekschepen en bommenwerpers in het Midden-Oosten gepositioneerd om maximale druk uit te oefenen op de Iraanse regering, met het oog op een mogelijke militaire aanval op Iran in geval van geen nucleair akkoord.
Terwijl verschillende opties voor onderhandelingen of militaire actie op tafel liggen, hebben «Joe Wilson», Republikeins afgevaardigde uit South Carolina, en «Jamie Panta», Democratisch afgevaardigde uit Californië, een tweepartijdig voorstel aan het Amerikaanse Congres ingediend. Volgens dit voorstel is de Amerikaanse regering verplicht een samenhangende en effectieve politiek uit te voeren ter ondersteuning van tegenstanders van de Islamitische Republiek.
Joe Wilson verklaarde bij de indiening van dit voorstel aan het Congres in een verklaring: «De Iraanse regering zal eerder vallen dan men denkt, zoals de val van Assad in Syrië in 12 dagen gebeurde. Deze regimes zijn veel zwakker dan ze lijken. Ik ben blij dit tweepartijdige voorstel in te dienen om maximale steun te verlenen aan het Iraanse volk in hun strijd voor democratie en mensenrechten. Maximale druk op de regering moet gepaard gaan met maximale steun aan het volk.»
Jamie Panta, Democratisch afgevaardigde uit Californië, verklaarde ook: «De Iraanse regering blijft haar volk onder druk zetten door internetcensuur en onderdrukking. De wet op maximale steun bestrijdt deze onderdrukking door het vergroten van internetvrijheid, het bevriezen van regeringsactiva ter ondersteuning van pro-democratische bewegingen en het steunen van tegenstanders. We moeten aan de zijde van het Iraanse volk staan.»
Maandag volgende week, 7 april, overeenkomstig 18 Farvardin, zal een speciale bijeenkomst over dit voorstel worden gehouden, waarbij de «Nationale Unie voor Democratie in Iran» en de «Stichting Verdediging van Democratieën» gezamenlijk gastheer zullen zijn. Het dient opgemerkt te worden dat de Nationale Unie en de Stichting Verdediging van Democratieën hebben meegewerkt aan het opstellen van dit voorstel en hebben ondersteund dat het door het Congres wordt aangenomen.
Op de genoemde bijeenkomst zal naast Joe Wilson, die een toespraak zal houden, ook Prins Reza Pahlavi aanwezig zijn en een speciaal gesprek voeren met «Cliff May», oprichter en voorzitter van de Stichting Verdediging van Democratieën. Naast de sprekers zullen «Behnam Bentololo», senior programmamanager Iran bij de Stichting Verdediging van Democratieën, en «Kamran Khansari-Nia», vice-voorzitter van de Nationale Unie voor Democratie in Iran, de huidige situatie in Iran en hoe maximale steun aan het volk en maximale druk op de regering op geïntegreerde wijze kunnen worden ondersteund, onderzoeken.
Volgens de twee genoemde instellingen heeft de Verenigde Staten, terwijl Irans nucleaire programma is geïntensiveerd, de economische situatie is verslechterd en Teherans relaties met autoritaire regeringen en terroristische groepen zijn versterkt, een ongekende kans om alternatieve oplossingen uit te voeren zodat zij maximale steun aan het Iraanse volk kan combineren met maximale druk op de regering van de Islamitische Republiek.
De details van dit voorstel op basis van de «Wet op Maximale Steun» zijn als volgt: «De Wet op Maximale Steun is een tweepartijdig voorstel in het Amerikaanse Congres dat is opgesteld met als doel rechtstreekse steun te bieden aan het Iraanse volk op weg naar democratie, mensenrechten en een vrije samenleving. Deze wet benadrukt, naast het maximale drukbeleid van de Trump-regering op Iran, internetvrijheid, strategische steun voor democratische veranderingen en gerichte sancties tegen regimefunctionarissen in plaats van gewone burgers. Dit voorstel erkent ook het recht van het Iraanse volk om hun eigen lot te bepalen voorbij de Islamitische Republiek.
Volgens dit voorstel is het Witte Huis verplicht een transparant en vastberaden beleid voor steun aan het Iraanse volk in te dienen en moet een speciale vertegenwoordiger worden aangesteld voor de coördinatie van Amerikaanse overheidsmaatregelen bij de uitvoering van het maximale steunbeleid. Ook in dit tweepartijdige voorstel wordt speciale aandacht besteed aan internetvrijheid, waaronder een interagencyale werkgroep moet worden ingesteld met als doel veilige internettoegang voor het Iraanse volk te ontwikkelen en diensten zoals veilige VPN’s, satelliettechnologie, eSIM-kaarten en anti-spionagegereedschap aan Iraanse burgers moeten worden verleend.
Naast de bovenstaande oplossingen is veel nadruk gelegd op het versterken van cyberpokersupport voor Iraanse demonstranten en het verbeteren van het functioneren van de Amerikaanse overheidsorganisatie voor wereldmedia om de informatieverspreiding aan Iraniërs te verbeteren en tegen Iraanse overheidsopstelling op te treden. De Amerikaanse overheidsorganisatie voor wereldmedia houdt toezicht op Voice of America en Radio Farda.
In een ander gedeelte van het tweepartijdige voorstel dat aan het Amerikaanse Congres is ingediend, is schrijven dat de activa van de Iraanse regering die onder Amerikaanse rechtsmacht vallen moeten worden bevroren en ingehouden, en dat deze middelen moeten worden besteed aan geweldloze pro-democratische bewegingen zoals ondersteuning aan protesterende arbeiders en het verlenen van humanitaire hulp.
In dit voorstel hebben Joe Wilson en Jamie Panta het Amerikaanse Congres verzocht een uitgebreide strategie op te stellen ter ondersteuning van functionarissen en veiligheidskrachten die zich van de Islamitische Republiek hebben losgemaakt, veilige communicatiekanalen voor deze personen in te stellen om informatie te verstrekken en samen te werken met de Amerikaanse regering, en een interagencyale werkgroep in te stellen voor het beheer en verifiëring van informatie ontvangen van degenen die zich van de Iraanse regering hebben losgemaakt.»
De aanvullende plannen voor het vergroten van de maximale druk op de regering zijn als volgt: «Wet ter legalisering en verscherping van de maximale druksancties van de Trump-regering», «Wet tot opheffing van sanctiesontheffingen ter voorkoming van opheffing van sancties en ook economische vrijstellingen verbieden», «Wet ter voorkoming van Iraanse energie ter sanctie van energieexport vanuit Iran naar Irak», «Wet ter voorkoming van Iraans terrorisme ter invoering van aanvullende sancties tegen de Houthis en andere pro-Islamitische Republiek-groepen», «Wet ter voorkoming van opheffing van sancties voor terroristen die het einde van steun van de Islamitische Republiek aan terrorisme als laatste voorwaarde voor opheffing van sancties vaststelt», «Wet ter beëindiging van oligarchische corruptie en verbonden instellingen die de Verenigde Staten verplicht een uitgebreide review van activa van Islamitische Republiek-functionarissen uit te voeren.»
Dit tweepartijdige voorstel omvat ook twee afzonderlijke wetten en een resolutie waarin staat: «Wet nee tegen Hezbollah op ons halfrond, die de Amerikaanse regering verplicht een uitgebreide strategie op te stellen voor aanpak van Hezbollah in Latijns-Amerika en die Amerikaanse functionarissen uit Latijns-Amerika die supporters van deze groep zijn, sanctie op te leggen.
Ook de wet ter bevrijding van Irak van Iraanse invloed, die sancties instelt tegen pro-Islamitische Republiek-groepen in Irak en voorkomt dat deze groepen toegang krijgen tot Amerikaanse financiële hulp aan Irak.»
En tot slot resolutie 139 van het Huis van Afgevaardigden waarin aan drie Europese landen wordt gevraagd het triggermechanisme te activeren om alle sancties van de VN-Veiligheidsraad opnieuw in werking te stellen.
