Door de Amerikaanse regering uitgezette asielzoekers worden naar hun landen teruggestuurd

Volgens een besluit van de Amerikaanse regering zullen asielzoekers uit de Verenigde Staten worden uitgezet en naar hun eigen landen worden teruggestuurd.

299 migranten zonder geldige juridische documenten uit Amerika zijn in de afgelopen week via drie vluchten naar Panama overgebracht als gevolg van het beleid van de regering-Trump, en de Panamese president ‘José Raúl Mulino’ heeft ermee ingestemd dat zijn land als een doorvoerpunt voor uit Amerika uitgezette migranten zal fungeren.

Het luxe hotel ‘Decapolis’ in Panama City beschikt over twee restaurants, een zwembad, een spa en een privé-transferservice met kamers met zeezicht, maar sinds dinsdag 18 februari is het hotel omgevormd tot een tijdelijk detentiecentrum dat 299 uit Amerika uitgezette migranten huisvest.

Toeristen kunnen het hotel normaal gesproken gemakkelijk bezoeken, maar nu hebben bewapende leden van de Panamese nationale lucht- en zeemacht strenge veiligheidsmaatregelen binnen en buiten het hotelgebouw ingevoerd.

De uit Amerika uitgezette asielzoekers zijn afkomstig uit landen als China, Oezbekistan, Iran, Turkije, India, Vietnam, Nepal, Afghanistan, Pakistan en Sri Lanka. Slechts 171 van hen hebben ermee ingestemd terug te keren naar hun landen van herkomst, terwijl de overige migranten een onzekere toekomst tegemoet zien.

Volgens verklaringen van de Panamese regering zal deze groep voorlopig naar een kamp in de provincie ‘Darién’ worden overgebracht, dat momenteel andere migranten huisvest die via jungle-routes naar Amerika onderweg waren en daar nu zijn gehuisvest.

Achter de ramen van het hotel smeeken volwassenen en kinderen op verschillende manieren aan voorbijgangers om hulp. Ze steken hun handen op en leggen hun duimen op hun handpalmen (dit gebaar is een internationaal teken van hulpvragen) en sommigen hebben met grote rode letters op de ruiten geschreven: ‘Help ons.’ Afghaanse kinderen hebben ook met bedekt gezicht op papieren geschreven: ‘Alstublieft, red de Afghaanse meisjes’ en houden dit tegen de ruiten.

Volgens verklaringen van een Iraanse vrouw die jaren in Panama heeft gewoond en contact had met een van de asielzoekers in het hotel, hebben zij angst voor terugkeer naar Iran. De Iraanse vrouw verklaarde: ‘Ik was naar het hotel gegaan als Farsische tolk om te helpen, maar ze zeiden dat ze al een tolk hadden, maar volgens informatie van bronnen in het hotel bleek dit niet waar te zijn.’

Zij voegde eraan toe: ‘Omdat contact van migranten in het hotel met buitenaf verboden is, vertelde de migrant dat er jonge kinderen in het hotel vast zitten en migranten geen toegang hebben tot advocaten en zelfs niet mogen hun kamers verlaten om te eten.’

De Iraanse vrouw stelde verder dat sinds dinsdag toen de uit Amerika uitgezette migranten in het hotel aankwamen en het nieuws naar de media ging, de veiligheidsmaatregelen zijn verscherpt en de toegang van migranten tot internet is afgekapt. Maar ‘Frank Abarrio’, minister van openbare veiligheid van Panama, reageerde op berichten dat migranten het hotel niet mogen verlaten door te zeggen: ‘De regering moet de veiligheid en rust van de Panamaëzen waarborgen.’

In verspreide video’s beschrijft een van de Iraanse migranten hoe zij na het passeren van de Amerikaanse grens zijn gearresteerd en hun werd gezegd dat zij naar Texas zouden worden overgebracht, maar in plaats daarvan in Panama terechtkwamen. Een ander vrouwe benadrukte dat zij bij terugkeer naar Iran te maken zal krijgen met represailles van de Iraanse regering en dat haar leven in gevaar is, en dat zij een aanvraag voor politiek asiel wil indienen. Experts hebben echter verklaard dat zonder toegang tot advocaten het zeer onwaarschijnlijk is dat politiek asiel wordt verleend, en de regering van Panama heeft verklaard dat deze faciliteiten niet beschikbaar zullen zijn voor de uitgezettenen.

Sommige Iraanse christenen hebben geweigerd documenten voor terugkeer naar Iran te ondertekenen en hebben verklaard dat hun leven in gevaar zal zijn als zij naar Iran terugkeren en dat hun terugkeer gelijk staat aan ernstige gevaren en schending van hun fundamentele rechten.