‘Patras Paul’: van imam naar leerling van Jezus Christus

Het levensverhaal van “Patras Paul” vertelt het verhaal van zijn transformatie van imam tot leerling van Jezus Christus.

“Patras Paul”, beter bekend als “Peter Paul”, was een islamitische imam die zich tot het christendom bekeerde. Hij werd in 1968 geboren in een arme wijk in Pakistan in een streng en toegewijd soennietisch gezin. In het jaar 2000, op 32-jarige leeftijd, werd hij koranlezer en werd tegelijkertijd aangesteld als imam van een moskee. Hij reisde naar verschillende steden in Pakistan om de islam te prediceren, maar in 2003 begon hij twijfels te krijgen over zijn geloof.

Peter, die nu een van de leerlingen van Jezus Christus is geworden, leeft vanwege de vele moeilijkheden en vervolgingen die hij heeft ondergaan op een verborgen plaats in Pakistan. Na onlangs een ontmoeting te hebben gehad met “Stephen George”, verslaggever van “Asia News”, vertelt hij het avontuurlijke verhaal van zijn leven.

Hij vertelt Stephen over zijn leven: “Het was de week van het Offerfeest en ik las het verhaal van Abraham en Ismaël voor. In de Koran staat dat Abraham zijn ogen sloot en de keel van Ismaël doorsneed, maar toen hij zijn ogen opende, was er een schaap geofferd. Dit vraagstuk ontstond in mijn geest: waar kwam dit schaap vandaan? Dit schaap was groter dan Ismaël, die zijn leven voor hem offerde. De zoektocht naar het antwoord leidde me naar het Evangelie, een boek dat een van mijn vrienden me had gegeven. Daar ontmoette ik de woorden van Johannes: “Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij zijn enig begoten Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft” (Johannes 3:16) en “Ziet, het Lam Gods, dat de zonden der wereld wegneemt” (Johannes 1:29). In het geheim aanvaardde ik Jezus als mijn Redder en begon ik vol verlangen de Heilige Schrift te lezen. Vanaf dat moment deed ik mijn gebeden alleen in de naam van Jezus.”

Omdat zijn geloof in Jezus Christus in 2005 vast werd, vervolgde hij: “Ik was imam in een moskee in Kasjmir. In mijn hart volgde ik twee verschillende geloven en smeekte ik God mij de juiste weg te tonen. Op een nacht hoorde ik in een droom een stem zeggen: ‘Ik ben de Weg, de Waarheid.’ In de vroege ochtend, toen ik naar de moskee ging voor de oproep tot gebed, merkte een van mijn leerlingen op dat ik iets anders zei dan de oproep. Hij beschuldigde me van ketterij en viel me samen met anderen aan. Ze sloegen me met vuisten, voeten en stokken en gooiden me uiteindelijk in de gevangenis. Ik bracht een jaar in de gevangenis door.

In de gevangenis ervoer ik een wonder, ik voelde binnenwaarts kracht en mijn geloof in Christus werd sterker. Op de eerste dag van mijn gevangenschap gaf een onbekende man me schone kleding en steunde me. Ondanks de gevaren was Jezus altijd bij me.”

Patras vertelde hoe zijn vrouw naar de rechter ging en erin slaagde zijn onschuld te bewijzen en zijn vrijlating te bewerkstelligen, maar na zijn vrijlating uit de gevangenis werd het leven voor hem en zijn familie veel moeilijker. Hierover zei hij: “We moesten ons dorp verlaten, omdat familie, vrienden en verwanten onze vijanden werden. Op een koude winterse nacht stonden mijn vrouw, ik en zes kinderen zonder onderdak en zonder voldoende kleding op straat. Maar ons geloof in Jezus hield ons standvastig.

We wonen nu in een klein huisje aan de rand van de stad en leven van hulp van andere christenen, maar mijn grootste angst is voor mijn drie dochters, die slachtoffer kunnen worden van gedwongen godsdienstverwisseling of vervolgd. Mijn enige wens is dat zij standvastig in het geloof in Jezus blijven en zijn boodschap aan anderen brengen.”

In zijn verhalen sprak hij over andere moslimfamilies die zich heimelijk tot het christendom hadden bekeerd, maar hun geloof niet openbaar konden maken. Hoewel hij in 2020 opnieuw werd aangevallen door islamisten vanwege een bijbel en een christelijk gebedenboek in zijn tas, verklaarde hij dat hij van Jezus houdt en gelooft dat verlossing alleen mogelijk is door Jezus Christus.

Nu besluit Peter om in strijd met de wetten van Pakistan zijn identiteitspapieren te wijzigen en vraagt hij om registratie van zijn christelijke identiteit en zekerheid van veiligheid en vrijheid voor zichzelf en zijn gezin.

“Joseph Jansen”, mensenrechtenactivist, zegt ook over dit moslimland: “De grondwet van Pakistan garandeert godsdienstige vrijheid, maar in praktijk is godsdienstverandering voor moslims onmogelijk. Officieel beleid en ongeschreven wetten stellen afvalligen bloot aan risico van geweld, bedreiging en zelfs moord.”