“Mai Sato”: Toestand van vrouwen en meisjes in Iran verslechterd
“Mai Sato”, speciaal rapporteur van de Verenigde Naties, heeft bericht gegeven over de verslechtering van de toestand van vrouwen en meisjes in Iran.
“Mai Sato”, een Japanse mensenrechtendeskundige en speciaal rapporteur van de Verenigde Naties die in juli van dit jaar door de VN-Raad voor Mensenrechten werd aangesteld als speciaal rapporteur voor Iran en opvolgster van de vorige rapporteur Javaid Rehman, heeft zorgen geuit over de toestand van vrouwen en meisjes in Iran.
Zij stelde gisteren vrijdag 1 november, overeenkomend met 11 Aban, in een rapport over de mensenrechtensituatie in Iran, terwijl zij de verslechtering van de mensenrechten van vrouwen en meisjes in Iran benadrukte, dat de Iraanse regering vrouwenrechten en het recht op leven prioriteit moet geven.
Zij verwees naar haar eerste rapport aan de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties en sprak over het ontbreken van duidelijke verbetering in verschillende gebieden van mensenrechten in Iran in afgelopen jaren, stellende: “Op het gebied van de behandeling van vrouwen is de situatie in feite verslechterd en Iran heeft het Verdrag ter uitbanning van alle vormen van discriminatie tegen vrouwen nog steeds niet goedgekeurd.”
Het zij opgemerkt dat het Verdrag ter uitbanning van alle vormen van discriminatie tegen vrouwen een internationaal verdrag is dat meer dan vier decennia geleden door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties werd goedgekeurd; echter Iran en vier andere landen hebben nog geen stappen ondernomen om dit verdrag te ondertekenen.
Mai Sato behandelde in haar eerste rapport aan de Mensenrechtencommissie van de Algemene Vergadering ook het recht op leven, verwijzend naar de toename van executies in Iran, en uitte ook bezorgdheid daarover. In haar rapport schreef zij dat alleen in augustus van dit jaar minstens 93 mensen in Iran zijn geëxecuteerd en dat veel gevangenenen onder verschillende beschuldigingen, waaronder “opstand”, “bederf op aarde” en “oorlogvoering”, risico lopen op dodsstraffen.
In haar nieuwe rapport schreef zij, verwijzend naar de druk van de regering na de “Vrouw, Leven, Vrijheid” beweging en willekeurige arrestaties van vrouwen: “Ik heb, samen met andere deskundigen van de Verenigde Naties, de Islamitische Republiek Iran herhaaldelijk verzocht om mensenrechtenactivisten vrij te laten en gedetineerden tijdig en passende medische zorg te bieden.”
Terwijl zij benadrukte dat schendingen van het recht op leven niet alleen betrekking hebben op doodstraffen, stelde zij dat het dodelijk geweld door de regering, dood in detentie, wetten die moord goedkeuren of rechtvaardigen, en het gebrek aan onderzoek naar vermeende illegale sterfgevallen ook inbegrepen zijn.
Mevrouw Sato vroeg de Iraanse regering niet alleen om samen te werken bij het vinden van manieren om mensenrechtenschendingen te voorkomen en aan te pakken, maar benadrukte: “Ik ben bereid samen te werken met Iran voor de beoordeling en aanpak van mensenrechtenkwesties. Ik zie mijn rol niet als vijand, maar als onafhankelijke deskundige wiens beoordeling Iran kan helpen bij het versterken van zijn mensenrechtenbescherming.”
