Jamila Alamolhoda: Iraanse vrouwen hebben niet voor hun rechten gevochten omdat zij die al hebben

Jamila Alamolhoda verklaarde in een interview dat Iraanse vrouwen niet voor hun rechten hebben gevochten omdat zij daarvan reeds genieten.

Jamila Alamolhoda, echtgenote van Ibrahim Raisi, zei in een interview met het Amerikaanse magazine “Newsweek” tegen Tom O’Connor, plaatsvervangend redacteur van nationale veiligheid en buitenlands beleid van het blad: “Westerse feminisme is niet geschikt voor de Islamische Republiek Iran. Mannen in Iran geven er de voorkeur aan dat hun echtgenote niet werkt of geld naar huis brengt. Vrouwen worden gezien als personen die in de hoedanigheid van moeder, echtgenote of dochter liefde met mannen delen. Misschien vindt u het erg opwindend en interessant dat vrouwen in Iran niet voor hun rechten hebben gevochten, omdat zij genieten van hun rechten en dit is te wijten aan het behoud van hun waardigheid in de samenleving door mannen.”

Zij bespot ook de inspanningen van Amerika en andere machtige landen om hun waarden aan Iran op te leggen door te zeggen dat “Iraanse vrouwen genieten van de rechten die zij nodig hebben”, en voegde eraan toe: “De waarden waarop vrouwen in het land recht hebben, zijn vanuit moreel oogpunt eigenlijk omgezet in wetten en regelgeving. Wij kunnen deze wetten en regelingen die bedoeld zijn om vrouwen in de samenleving te ondersteunen met u delen, zodat u ze met andere delen van de wereld kunt delen en kunt zien hoe wij met deze zaken omgaan.”

Zij zei ook, verwijzend naar het feit dat westerse landen veel van Iran niet begrijpen: “De feministische beweging uit andere delen van de wereld heeft geen voet aan de grond gekregen in Iran, en dit is vooral te wijten aan de neiging tot geweld, wat in tegenspraak is met het feit dat vrouwen in Iran vrede verkiezen boven blootstelling aan geweld via een feministische benadering. Dit is het opvallende verschil tussen deze twee elementen. Ik moet toegeven dat westerse landen veel van Iran niet begrijpen, en dat is ook de reden voor het bestaande misverstand. Ze hebben zich niet verdiept in de diepe relatie tussen vrouwen en mannen, daarom bekijken zij vrouwen met westerse ogen.

Niet iedereen respecteert de normen van de samenleving, maar wat het Westen over vrouwen in Iran wil zeggen, is een zeer politieke kwestie. De meeste vrouwen in het Westen voelen zich eenzaam, en dat komt doordat hun gezin en huwelijk minder worden ondersteund. Vrouwen moeten vanwege hun zeer diepe gevoelens zeer gerespecteerd worden, maar vrouwen in het Westen hebben veel werk te doen, ze werken als hard als mannen om minstens levensstandaarden te hebben. Dit is het opvallende verschil tussen vrouwen in het Westen en vrouwen in Iran.”

De opmerkingen van Jamila Alamolhoda over het feit dat vrouwen genieten van hun rechten, komen op een moment waarop niet alleen in het verleden maar ook vandaag de dag vrouwen in alle lagen van de samenleving onder druk staan en onderhevig zijn aan wetten van het systeem aangaande geslachtsdiscriminatie, maar waarin we ook in het afgelopen jaar hebben gezien hoe zij zijn omgekomen vanwege vrijheid van meningsuiting en vrijheidsactivisme. Vrouwen en meisjes die in detentiecentra en gevangenen zijn misbruikt en na hun vrijlating zelfmoord hebben gepleegd, of vrouwen op wie van dichtbij door systeemfunctionarissen op hun gezicht en geslachtsdelen is geschoten om hun zogenaamde schoonheid af te nemen. De rechten waarover Raisi’s echtgenote sprak, zijn alle rechten die het systeem niet aan kon en waarvan zij zich beroofd voelden door middel van slagen, arrestatie, verkrachting en moord.