Bloed en lijken in Evin, slachting van weerloos gedetineerden
We hebben bloed en lijken in Evin gezien. U zegt tuig en schorem? Wij zeggen dat klopt, maar het waren toch mensen! De opstand in gevangenis Evin had kunnen worden gestopt met traangas, niet met oorlogsschoonen, niet met zware machinegeweren, niet met raketwerpers!
Dit relaas is van Mohammad Nourizad in een interview met Voice of America, dat u hier kunt lezen.
Het is nog maar enkele dagen geleden dat de ramp in gevangenis Evin plaatsvond. De stilte van de systeemambtenaren en inlichtingenfunctionarissen die, druppel voor druppel, door de regimemedia bij de bevolking wordt doorgegeven.
De komende dagen zullen vanuit de diepte van de ramp in gevangenis Evin en de slachting daarin, nog veel ergere berichten voor ons allemaal meebrengen.
Slachting van weerloze gedetineerden die al hun bescherming onder internationale wet- en regelgeving voor gevangenen hebben verloren. Gedetineerden die gevangen zitten bij cipiers die aan niemand en niets verantwoording verschuldigd zijn.
Hierna volgt een lange lijst van de angstaanjagende gevangenissen van het islamitische regime in Iran. Gevangenissen die elk een executieplaats zijn voor vrijheidsminnende jongeren, intellectuelen en vooruitstrevende Iraniërs.
Namen die u meerdere malen hebt gehoord, dragen een geschiedenis van moed en heldendom van Iran-minnaars met zich mee.
Gevangenis Evin, arrestatiecentrum 209, arrestatiecentrum Qasrfirozeh, arrestatiecentrum 59 en 66 van de Sepah, gevangenis Dieselabad Kermanshah, gevangenis Rajaishahr, vrouwengevangenis Qarchak, gevangenis Adelabad Shiraz, gevangenis Fashafuyeh, gevangenis Lakan Rasht, gevangenis Saravan, gevangenis Qaleh Qaz, gevangenis Qalehesar en …
De ramp in Cinema Rex Abadan en zelfs het Plasco-gebouw in Teheran zijn precedenten die uit het dossier van de islamitische regering niet kunnen worden gewist.
