Twee jaar na het begin van de bewustmakingsbeweging van Iraanse vrouwen en hun verzet tegen seksuele intimidatie door mannen, heeft de zogenaamde “#MeToo”-beweging de kunst- en theaterwereld bereikt.
Volgens Iraanse binnenlandse media meldde woensdag dat Navid Mohammadzadeh, die dit zomer als producent een theaterwerk op de planken wilde brengen, zijn samenwerking heeft stopgezet vanwege beschuldigingen tegen de regisseur van het werk en zijn voorstelling heeft uitgesteld tot een later moment met een ander regisseur. Het initiatief van Mohammadzadeh werd volgens het nieuwsmedium Khabar Online begroet door Taraneh Alidoosti.
Taraneh Alidoosti, een van de vijf leden van de commissie die de eisen van vrouwen ondersteunt die zich verzetten tegen geweld en seksuele intimidatie in de filmwereld, reageerde op dit bericht en schreef, terwijl ze een foto van Navid Mohammadzadeh deelde: “Je hebt gisteravond meer dan 800 nieuwe zusters gevonden, vergeet dat niet, lieverd.”
Kort geleden uitte de bekende acteur Reza Kianian ook zijn steun voor deze verklaring door een bericht op zijn Instagram-pagina te plaatsen.
Hij schreef in dat bericht: “Het misbruik en pesten van vrouwen is niet beperkt tot de filmindustrie, maar is een onderdeel van onze samenleving waar de dominante macht in handen van mannen ligt en vrouwen naar mannen moeten gaan om werk te krijgen. De werkgever is man en als hij hebzuchtig is, kan hij onconventionele voorstellen doen om werk aan vrouwen te geven.”
Deze week zei Mohammad Mehdi Esmaili, minister van Cultuur en Geleiding van Raisi’s regering: “De protesten van vrouwelijke filmmakers tegen seksuele intimidatie zullen door de ethische commissie van dit ministerie worden onderzocht.”
Twee maanden eerder deed een vrouwelijke werknemer in de filmindustrie haar mannelijke collega’s een beroep om hun stilzwijgen te doorbreken door seksuele, fysieke en verbale intimidatie door een mannelijke acteur uit de doeken te doen en door bekentenis en protest de film te zuiveren van seksuele pestkoppen.
Na de toename van onthullingen over seksuele intimidatie van vrouwen achter de schermen in de Iraanse film hebben meer dan 300 vrouwelijke filmmakers een verklaring gepubliceerd waarin zij “systematische en wijdverspreide belediging, geweld en seksuele intimidatie” tegen vrouwen die in dit veld werkzaam zijn, bevestigden en eisten dat dit onderwerp zou worden onderzocht.
De ondertekenaren van deze verklaring noemden onder meer seksuele en seksueel geladen beledigingen, misbruik van stilzwijgen en tolerantie van personen door werkpositie te bedreigen of werkrecht en loon gijzelen, ongewenste lichamelijk contact, aandrang en dwang tot seksuele relaties en verkrachting als enkele voorbeelden van dergelijke intimidatie.
In deze verklaring is aan het Huis van Cinema verzocht een onafhankelijke commissie met een absolute meerderheid van vrouwen op te richten om de desbetreffende klachten te onderzoeken en aan slachtoffers van seksuele intimidatie advocaten en juridische adviseurs toe te wijzen.
Het Huis van Cinema stelde voor dat een van zijn commissies de klachten zou behandelen, maar de protesterende vrouwelijke filmmakers wezen dit voorstel af en vormden een onafhankelijke raad voor “onderzoek naar geweld en intimidatie tegen vrouwelijke filmmakers”.
De wereldwijde “#MeToo”-beweging werd door vrouwen opgericht om te protesteren tegen seksuele intimidatie. In Iran deelden Iraanse vrouwen sinds de zomer van 2020, als vervolg op de mondiale “#MeToo”-beweging, hun ervaringen met seksuele intimidatie op sociale media en in dit kader werden namen van bekende mannen in de film- en kunstwereld genoemd.
Nu het aansluiten van enkele Iraanse mannelijke filmmakers bij de beweging ter ondersteuning van geteisterde vrouwen in de performance art, hebben de hoop gegeven dat deze campagne resultaten zal opleveren.
Bron: Voice of America
