Vijfenzestigste zitting rechtszaak Hamid Nouri; Getuige: Regering wilde door vrijlating van enkele gevangenen zeggen dat er ‘geen politieke gevangenen’ bestonden

De vijfenzestigste zitting van de rechtszaak tegen Hamid Nouri, beschuldigd van deelname aan de executies in de zomer van 1988, vond maandag 15 februari 2021 plaats met voortzetting van de getuigenis van Jafar Yaghoobi, niet persoonlijk aanwezig maar via video vanuit zijn verblijfplaats in Amerika.

Jafar Yaghoobi getuigde in de vorige zitting dat hij in het najaar van 1984 in Teheran werd gearresteerd en een jaar later tot vijftien jaar gevangenisstraf werd veroordeeld op beschuldiging van lidmaatschap van de Organisatie van Fadayan van het Volk, verzet tegen de Islamitische Republiek en het hebben van een alias.

Jafar Yaghoobi had in zijn eerste getuigenis afgelopen vrijdag, 12 februari 2021, verklaard dat na de executies en in november 1987, ‘Judiciary Officer Abbasi’ in de rechtszaal van gevangenis Gohardasht tegen hem had gezegd dat hij ‘goed van het [executie]veld af bent gekomen.’

Jafar Yaghoobi antwoordde vandaag aan het begin van de tweede zitting op een vraag van de aanklager over wat de verdachte met een dergelijke opmerking bedoelde, dat gezien zijn hoge straf, ‘meneer Abbasi’ ongelukkig was met zijn overleving. Hij zei dat Abbasi (Nouri) vond dat hij terecht ter dood veroordeeld moest worden.

Jafar Yaghoobi bevestigde vandaag in de rechtszaal met een directe blik naar Hamid Nouri formeel zijn identiteit voor de rechtsbank en zei dat hij dezelfde houding en zithouding heeft en alleen wat magerer en ouder is geworden. De getuige bevestigde ook de identiteit van enkele van de ter dood gebrachte gevangenen genoemd in de anklagte van de rechtszaak, zoals Abolghasem Soleimani Pour, Mahmoud Alizadeh Aazami en Bijan Bazargan.

Daniel Markus, een van Nouri’s verdedigingsadocaten, trachtte deze keer ook volgens de strategie aangenomen door Nouri’s verdedigingsteam door vergelijking van de verhoren door de Zweedse politie van de getuige en zijn getuigenis in de rechtszaal, verschillen in de verklaringen van de getuige aan het licht te brengen, met name over de datums waarop de gebeurtenissen plaatsvonden.

Daniel Markus probeerde ook door vragen over het moment en de manier waarop de getuige kennis kreeg van de arrestatie van Hamid Nouri, zoals altijd aan te tonen dat de getuigenis van deze getuige ook – volgens hem net als veel andere getuigen in deze rechtszaak – werd beïnvloed door verklaringen en memorierboeken van gevangenen zoals Iraj Mesdaghi en Mehdi Aslani, en ook door de manier en het moment waarop de getuige kennis kreeg van de arrestatie van Hamid Nouri. Het moet worden opgemerkt dat Iraj Mesdaghi een van de gevangenen is die aan deze executies ontsnapte en een cruciale rol speelde bij de arrestatie van Hamid Nouri in Zweden. Iraj Mesdaghi is ook een van de getuigen en eisers in deze zaak.

Jafar Yaghoobi antwoordde ook op een vraag van de aanklager waarom hij teneenhalve jaar eerder dan het einde van zijn straf in maart 1988 werd vrijgelaten, dat de regering van de Islamitische Republiek veel gevangenen had vermoord en door de rest vrij te laten wilde propageren dat er geen politieke gevangenen waren.

Het moet worden opgemerkt dat Jafar Yaghoobi in zijn eerste getuigenis had verklaard dat hij op 31 augustus voor een doodspanel, inclusief Nouri en Eshragi, stond. Hij stelde dat hij moslim is en na het verdragen van 30 zweepslagen in het amfitheater van de gevangenis, ermee instemde te bidden.

Twee memorierboeken van Jafar Yaghoobi getiteld ‘Let’s Water the Flowers’ in het Engels en twee delen ‘The Unknown Borders of Death and Life’ staan op de lijst van schriftelijke bewijsstukken in de zaak-Nouri. De getuige introduceerde Abbasi in zijn boek specifiek onder de naam ‘Hamid Nouri’.