Corona bedreigt de ontwikkelingsdoelstellingen van de Verenigde Naties

De Conferentie voor Handel en Ontwikkeling van de Verenigde Naties is tot de conclusie gekomen dat de coronapandemie voor de armste landen ter wereld meer een economisch probleem is dan een gezondheids- en welzijnsprobleem.

Volgens het laatste rapport van de Conferentie voor Handel en Ontwikkeling van de Verenigde Naties (UNCTAD) hebben landen die economisch ernstig in moeilijkheden verkeren veel beter met de gezondheids- en medische crisis door het nieuwe coronavirus (SARS-CoV-2) omgegaan dan welvarende landen.

De instelling onder de Verenigde Naties is tot de conclusie gekomen dat de meeste leden van de groep minst ontwikkelde landen (LDC) zijn ontsnapt aan de “ramp” op het gebied van gezondheid en medische zorg die aan het begin van de verspreiding van het coronavirus en COVID-19, de ziekte die hieruit voortkomt, werd voorspeld.

Volgens de indeling van de Verenigde Naties zijn 47 landen die als “armste” gelden, lid van deze groep.

In het genoemde rapport worden verschillende redenen gegeven voor deze positieve trend, waaronder de ervaring van veel van deze landen met het bestrijden van eerdere epidemieën, passende en tijdige overheidsreacties, een zeer jonge bevolking en bevolkingsdichtheid in deze landen.

Het is echter bevestigd dat deze bezorgdheid bestaat dat in de tweede golf van besmetting de situatie in deze landen ook erger kan worden.

Economische gevolgen

In het rapport van de Conferentie voor Handel en Ontwikkeling van de Verenigde Naties staat dat de coronapandemie economisch “verwoestend” is geweest voor de armste landen en dat zij de laagste economische groei in de afgelopen 30 jaar hebben gehad.

Terwijl de economie van deze landen vorig jaar gemiddeld vijf procent groeide, wordt voor dit jaar een negatieve groei van 0,4 procent voorspeld.

Op deze manier daalt het gemiddelde inkomen van de 43 landen die lid zijn van deze groep voortdurend.

Op dit moment leven meer dan de helft van de armste mensen ter wereld met een inkomen van minder dan één dollar en 90 cent per dag in de 47 landen die lid zijn van deze groep, terwijl hun aandeel in de wereldbevolking minder dan 14 procent is.

De hoofdoorzaak van de economische teruggang van deze landen is niet de sluiting van winkels en andere lokale maatregelen ter bestrijding van corona, maar de wereldwijde economische recessie is de veroorzaker van dit negatieve proces.

Volgens het rapport van de Conferentie voor Handel en Ontwikkeling van de Verenigde Naties is de buitenlandse vraag naar goederen en diensten van deze landen aanzienlijk afgenomen.

Landen zoals Angola, Tsjaad of Mozambique zijn afhankelijk van olie, en Congo of Zambia zijn afhankelijk van de verkoop van mineralen en metalen, en Bangladesh, Cambodja of Nepal zijn afhankelijk van de verkoop van textielproducten, en sommige landen van toerisme.

Een ander belangrijk inkomstenbron van de inwoners van deze landen zijn de geldovermakingen die zij ontvangen van familieleden en verwanten die in welvarende landen wonen en werken.

Kans op het bereiken van de doelstellingen van de Verenigde Naties

Tot de 17 doelstellingen die in 2015 op de agenda van landen stonden op de top van de Verenigde Naties tot 2030, behoorde de bestrijding van honger en klimaatcrisis. Problemen die alleen kunnen worden opgelost door samenwerking van de wereldgemeenschap.

Andere doelstellingen zoals gezondheid, onderwijs en gendergelijkheid zijn ook in gevaar.

Volgens de Conferentie voor Handel en Ontwikkeling van de Verenigde Naties heeft de coronapandemie nogmaals alle fouten en onrechtvaardigheid in het mondiale handels- en financiële systeem duidelijk blootgelegd.

Deze instelling van de Verenigde Naties benadrukt dat ter verbetering van de situatie van de armste landen na de crisis, fundamentele maatregelen in deze landen zelf moeten worden genomen op het gebied van vergemakkelijking van exportverordeningen en economische structuurhervorming.

Een ander belangrijke maatregel die de Conferentie voor Handel en Ontwikkeling van de Verenigde Naties in dit opzicht aanbeveelt, is het verminderen van de schuldenlast van deze landen, niet in de zin van verlenging van de terugbetalingstermijn, maar in de zin van kwijtschelding van een deel van hun schulden.

Bron: DW