Massoumeh Ebtekar noemt waqfbepaling van deel Damavand-gebergte onwettig

Het nieuws over de waqfbepaling van een deel van het Damavand-gebergte is op veel reacties gestuit en Ebtekar stelt dat deze handeling niet in overeenstemming is met de wet. Naar verluidt is het Damavand-gebergte in 11 secties verdeeld en voor één deel ervan is een waqfdocument uitgegeven onder de naam van het Waqfbureau.

Een paar dagen geleden hebben Iraanse media bericht over de uitgifte van een gerechtelijk bevel voor het afstaan van 5600 hectare van de bossen van “Agh Mashhad” in Sari aan een persoon als waqf, wat verwondering veroorzaakte bij de Organisatie voor Bossen, Weiden en Waterhuishouding van het land als beheerder van natuurlijke hulpbronnen en protesten van natuurliefhebbers tot gevolg had.

De onlineversie van de krant Hamshahri meldde op zondagmiddag 5 Mordad over een ander incident dat aanzienlijk verbazingwekkender lijkt; de uitgifte van een waqfdocument voor een deel van het Damavand-gebergte onder de naam van het Waqfbureau. De Organisatie voor Waqf ontkende dit nieuws zondagavond met de publicatie van een verklaring.

Volgens dit bericht was de Organisatie voor Natuurlijke Hulpbronnen bezig met het lokaliseren en registreren van het Damavand-gebergte door een kaart met 11 percelen van de top tot de terreingebieden van de flank in te dienen. Tot nu toe zijn voor 10 percelen documenten uitgegeven als natuurlijk erfgoed, maar is er geschil geweest met het Waqfbureau over één perceel.

Kennelijk heeft het Waqfbureau door het indienen van een document ingestemd met het uitzonderingsbesluit van het Hooggerechtshof van het land ten gunste van zich zelf en is één perceel van het Damavand-gebergte als waqf geregistreerd.

Massoumeh Ebtekar, voormalig voorzitter van de Organisatie voor Milieubescherming, stelt dat het Damavand-gebergte met een oppervlakte van ongeveer 2.950 hectare in het jaar 1381 werd geregistreerd als “natuurlijk erfgoed” en deel uitmaakte van de verzameling gebieden onder het beheer van deze organisatie.

Damavand met de hoogste beschermingsstatus

De vicepresidente voor vrouwen- en gezinszaken schreef in een tweetbericht: “Natuurlijk erfgoed heeft de hoogste beschermingscategorie die volgens de wet geen mogelijkheid tot overdracht of exploitatie biedt.”

Het geschil tussen de Organisatie voor Bossen en Weiden en het Waqfbureau over een deel van het Damavand-gebergte gaat ongeveer tien jaar terug. De Organisatie voor Bossen en Weiden verklaarde het gebruik van dit deel als nationaal, op basis waarvan enig inkomsten- en gebruiksrecht daar verboden is, maar het Waqfbureau wist door het indienen van een klacht een document voor dit gebied als waqfgronden te verkrijgen.

De publicatie van het nieuws over de waqfbepaling van een deel van Damavand op sociale medianetwerken had ook een brede weerklank en gebruikers van Twitter reageerden met de hashtag “Damavand is geen waqf” erop.

Waqforganisatie: het waqfland is onderdeel van een weide

Volgens het Iraanse persbureau IRNA verklaarde de Organisatie voor Waqf en Liefdadigheidszaken zondagavond in een verklaring de registratie van een document voor een deel van het Damavand-gebergte onwaar en noemde de publicatie ervan “een duidelijk voorbeeld van verstoring van het publieke bewustzijn”.

De verklaring stelt: “Het Damavand-gebergte behoort tot de anfal-gronden en kan logischerwijs volgens de fiqh-regel ‘geen waqf behalve in bezit’ geen eigendom hebben en dientengevolge geen waqf zijn. De verspreiding van dit bericht is een duidelijk voorbeeld van verstoring van het publieke bewustzijn, wat meestal door tegenstrevige media onder de vorm van dergelijke valse berichten wordt aangemoedigd.”

De Waqforganisatie verklaarde in reactie op dit nieuws dat het waqfland geen deel uitmaakt van het Damavand-gebergte, maar een deel van een weide is.

In tegenstelling tot deze bewering werd het bericht over de waqfbepaling van een deel van Damavand na brede verspreiding in binnenlandse media ook in het buitenland gepubliceerd. De Waqforganisatie erkende intussen dat het bedoelde document betrekking heeft op de waqfbepaling van het dorp en de weiden van Mallar “in de omgeving van het Damavand-gebergte en op geen enkele manier het Damavand-gebergte zelf omvat”.

Het Damavand-gebergte is de hoogste berg van Iran en bevindt zich in het centrale deel van de Alborzgebergten in het zuiden van de Kaspische Zee. In 1387 stond Damavand als eerste natuurlijk erfgoed van Iran op de lijst van nationale erfgoederen.

Deze vulkaanberg heeft op zijn hoogste top een hoogte van ongeveer 5.610 meter en wordt in de Iraanse mythologie meerdere malen genoemd en in oude legendes voorgesteld als de plaats waar de demon Zahhak werd geboeid.

Bron: DW