Reza Khandan: Nasrin zegt dat als we moeten sterven, we liever naast onze families sterven
Reza Khandan, burger- en mensenrechtenactivist en echtgenoot van Nasrin Sotoudeh, heeft in een interview met de Human Rights Campaign (Iran) gemeld dat deze bekende advocaat in gevangenis Evin in hongerstaking is gegaan ter protest tegen het belemmeren van vrijlating van politieke gevangenen. Khandan vertelde de campagne dat ondanks beloften van autoriteiten en terwijl het coronavirus gevaarlijk in het land uitebreidt, de meeste politieke gevangenen zonder verlof en vrijlating zijn gebleven, en dat Sotoudeh’s hongerstaking een protest tegen deze situatie is.
Volgens Khandan hebben gisteren minimaal vier politieke gevangenen in gevangenis Evin zich bij de hongerstaking van Nasrin Sotoudeh aansloten: “Rezvaneh Khanbighi uit de vrouwenafdeling, en Hossein Sarlak en Morteza Nazari uit de politieke gevangenen in afdeling 4 van gevangenis Evin zijn ook in hongerstaking gegaan, en hun protest richt zich tegen de weigering van het openbaar ministerie en veiligheidsinstellingen om hen verlof te geven.”
De zorgen over de gezondheid van politieke gevangenen en het feit dat zij niet op borg vrijgelaten worden in deze gevaarlijke omstandigheden en met de verspreiding van het coronavirus nemen dagelijks toe. Hoewel gerechtelijke autoriteiten hebben beweerd dat zeventigduizend gevangenen in het land onder voorwaarden vrijgelaten zouden worden, blijven politieke en gewetensgevangenen in gevangenissen opgesloten.
Op 20 Esfand (maart) hebben autoriteiten van de Verenigde Naties, waaronder Javaid Rehman, speciaal rapporteur van de VN, naar aanleiding van deze zorgen de Iraanse regering verzocht om onmiddellijk politieke en gewetensgevangenen in deze vrijlatingen op te nemen.
Nasrin Sotoudeh heeft via een verklaring van binnen de gevangenis verklaard dat “te midden van de crisis die de wereld en Iran heeft getroffen, dezelfde militaire en inlichtingendiensten die de veiligheid van het land hebben verstoord door hun conflictzoekende leiderschapsstijl; volharden erop om politieke gevangenen onder de huidige gevaarlijke omstandigheden opgesloten te houden, zodat het onheil erger en wijder wordt en de storm van dit dodelijke virus politieke gevangenen of hun families wegvaagt.”
Volgens Sotoudeh’s verklaring “tonen alle maatregelen aan dat buiten de politie- en veiligheidsinstellingen geen ander orgaan in deze kwestie beslissingen neemt, en het waren deze instellingen die het land in diepe val en verwarring hebben gestort. Het is een nationale noodzaak om veel afdelingen van de gevangenissen in het land, inclusief de vrouwenafdeling van gevangenis Evin, te sluiten, en het is een nationale noodzaak dat de regering tot verzoening met de wereld komt om te profiteren van kennis en technologie in de strijd tegen coronavirus. Omdat alle juridische en gerechtelijke correspondentie ter herinnering aan de noodzaak van vrijlating van gevangenen onbeantwoord is gebleven, kondig ik opnieuw aan, via hongerstaking als laatste toevlucht van een gevangene, mijn verzoek voor de vrijlating van politieke gevangenen aan.”
Reza Khandan, de echtgenoot van Nasrin Sotoudeh, zei in het interview met de campagne: “De omstandigheden waarin wij ons nu bevinden zijn zeer bijzondere omstandigheden, alsof we aan het einde van de wereld zijn aangekomen en we bevinden ons niet in normale omstandigheden, zeker niet ons land, dat zich in zeer abnormale omstandigheden bevindt. Ik begrijp dat dit virus eerst in China was en naar Italië, Zuid-Korea en verschillende landen is gegaan, maar wij leefden zonder dit virus al onder zeer ellendige omstandigheden en met een onbekwaam en onderdrukkend systeem, zeer hoge armoede en inflatie, al jaren aan het einde van ons latijn. In deze situatie is de ziekte ook in het land gekomen, en een land waarin de ziekte huishoudt, heeft zijn vluchten naar China niet stopgezet en daarna besmette steden niet beperkt en had geen enkel gepland beleid. Het virus is over het hele land verspreid en mensen zijn in gevaar en er is geen mogelijkheid voor leven voorstelbaar. Stel je nu voor dat een lid van je familie in de gevangenis zit, zelfs regelmatig telefoontje is niet mogelijk, slechts vijf minuten per dag om te praten en te zien of ze nog leven of al dood zijn.”
De echtgenoot van Nasrin Sotoudeh verweest naar haar verzet tegen de hongerstaking van Farhad Meisami, een politieke gevangene, en zei tegen de campagne: “Een paar maanden geleden, tijdens de hongerstaking van Farhad Meisami, smeekte Nasrin hem dringend om dit niet te doen, omdat het gevaarlijk is. Ze zei eigenlijk dat zij zoiets niet meer zou doen. Maar nu zijn er bijzondere omstandigheden. Politieke gevangenen maken zich niet alleen zorgen om zichzelf, maar nog meer om hun families. Ze denken dat als zij buiten waren, ze hun gezinnen en kinderen zouden kunnen beschermen, en nu zitten zij voortdurend in de gevangenis in afwachting van slecht nieuws van buiten. De gevangenissen hebben ook geen goede omstandigheden. De vijand van deze ziekte is dat je mensen van elkaar scheidt, quarantaine, en wat deze ziekte verspreid is samenscholing. Gevangenis betekent samenscholing en niets anders, en onze gevangenissen zijn overbevolkt, ik zat zelf in een ruimte met 60 mensen opgesloten. Het is niet zo dat je je schaal apart kunt stellen en zeggen dat mijn cel apart is en ik ben in quarantaine. Wanneer de ziekte deze gevangenissen binnenkomt, gaat het niet zomaar naar buiten en de situatie is zo erg geworden dat Nasrin, die tegen hongerstaking was, gisteren samen met mevrouw Nahid Beheshti een verklaring opstelden en beide wilden gaan hongerstaken, maar zodra dit gebeurde, zeiden ze tegen mevrouw Beheshti dat zij borg moet betalen voor verlof. Uiteraard blijft mevrouw Beheshti nog in hongerstaking tot zij naar buiten kan.”
Reza Khandan berichtte dat twee vrouwelijke IRGC-leden wegens corona zijn opgenomen en zei tegen de campagne: “Wat erg belangrijk is over de gevangenisafdelingen is dat de ingang streng moet worden gecontroleerd, dus geen nieuwe gevangenen, tenzij zij twee weken in quarantaine zijn geweest, en ten tweede moeten er faciliteiten zijn voor desinfectie van gereedschappen en materialen van de gevangenis, maar in dergelijke omstandigheden heeft de opname van vrouwelijke IRGC-leden onze zorgen nog verder verergerd.”
Hij legde de reden uit waarom Nasrin Sotoudeh benadrukt dat politieke gevangenen vrijgelaten moeten worden: “We geven niet-politieke gevangenen zelfs in normale omstandigheden meer verlof dan wat de wet toestaat en krijgen gemakkelijk voorwaardelijke vrijlating. We zeggen niet dat zij geen verlof moeten krijgen, geef het hun absoluut, maar onze nadruk ligt op politieke gevangenen die volkomen onschuldig zijn en alleen voor kritiek zijn opgesloten, velen van hen hebben nog niet eens kritiek geuit, zoals milieuactivisten die helemaal geen kritiek hebben geleverd, geen artikel tegen de regering hebben geschreven en politieke activiteiten hebben ondernomen. Sommigen zijn gijzelaars en sommigen hebben een paar artikelen op Telegram of Facebook geschreven of zijn advocaten die zijn opgesloten omdat zij politieke gevangenen verdedigden. We zeggen niet dat als ze eruit komen alles rozengeur is, maar Nasrin zegt dat als we moeten sterven, we liever naast onze families sterven. In deze omstandigheden mogen jullie ons toch niet loslaten?”
Bron: Human Rights Campaign (Iran)
