Nieuwe onthullingen over Mansouri, vluchtende rechter beschuldigd van financiële corruptie

Het televisiestation Gem heeft verklaard dat rechter Mansouri in 2012 familieleden van de directeur van het station als gijzels heeft gehouden om het station te sluiten. Intussen betweert Mansouri dat hij zich medisch in het buitenland bevindt en dat corona hem verhindert terug te keren naar het land.

In de eerste rechtszitting van Akbar Taberi en ongeveer twintig andere verdachten, die gisteren, op 8 juni, plaatsvond, werd de naam van sommige verdachten, waaronder Gholamreza Mansouri, die enige tijd inspecteur en waarnemend hoofd van het openbaar ministerie voor cultuur en media was, naar voren gebracht, wat veel reacties en onthullingen heeft veroorzaakt.

Taberi was tijdens het voorzitterschap van Mahmoud Hashemi Shahroudi over het gerechtelijk apparaat directeur van financiële zaken van deze instelling en werd tijdens de periode van Sadegh Larijani, met behoud van deze positie, benoemd als adjunct-directeur van het presidentiële kantoor van het gerechtelijk apparaat.

Mansouri was ook een topfunctionaris in de juridische sector tijdens de periode van Larijani en is nu de negende verdachte in het corruptie- en omkoopzakendossier. Volgens Rasoul Ghahremani, vertegenwoordiger van de aanklager, is hij voortvluchtig en wordt hij ervan beschuldigd 500.000 euro aan steekpenningen te hebben ontvangen. Als reactie op deze handelingen en beschuldigingen publiceerde Mansouri maandagavond, 9 juni, een videoboodschap waarin hij betoogde dat hij zich medisch in het buitenland bevindt en dat alleen de sluiting van de grenzen vanwege corona hem ervan weerhoudt naar het land terug te keren.

Intussen, na onthullingen door een aantal journalisten en politieke activisten die vanwege bevel van Mansouri of zijn inmenging in de gevangenis zijn beland, maakte het televisiestation Gem (GEM TV) op 9 juni in een bericht op sociale media voor het eerst openbaar dat rechter Mansouri de familieleden van de directeur van het station, Saeid Krimian, in 2012 als gijzels heeft genomen en “maandenlang in de meest beveiligde gevangenissen van het land en onder de ergst mogelijke omstandigheden heeft gevangen gezet”.

“Gijzeling” van familieleden van de Gem-directeur

In dit bericht staat dat het doel van het onder druk zetten van Krimian was om het station Gem te sluiten, maar dat zelfs na de voorlopige en tien dagen durende sluiting van het station zijn broers en zus niet uit de gevangenis werden vrijgelaten.

Het televisiestation Gem schreef: «Deze druk werd voortgezet in de vorm van verspreiding van gele berichten en smerige geruchten over Saeid Krimian en pogingen tot karakter-moord, en door familieleden van het personeel van dit mediumstation onder druk te zetten in Iran, en leidde uiteindelijk tot de moord op Saeid Krimian in 2017.»

Krimian werd in mei 2017 in Istanbul het doelwit van een gewapende aanslag en vermoord. De aanvallers vuurden 27 kogels af op de toenmalige directeur van het Gem-station en een Koeitse zakenman die hem vergezelde en doodden hen beiden.

Tegelijkertijd met de verspreiding van deze verklaring stelde Abbas Amiriffer, secretaris-generaal van de Hawza Vaez (geestelijkenvereniging), imam van de moskee onder het presidentschap in de eerste regering en cultureel adviseur van dit instituut in de tweede regering van Mahmoud Ahmadinejad, in een notitie gepubliceerd op Ensaf News rechter Mansouri en Sadegh Larijani verantwoordelijk voor mishandeling van hemzelf.

Vluchtende rechter, speciale rechter van Larijani?

Amiriffer schreef in deze notitie: «Diezelfde smerige man en speciale rechter genaamd Gholamreza Mansouri, speciale en uitsluitende rechter van Sadegh Larijani, arresteerde mij in 2011 op basis van het lachwekkend beschuldiging van hulp bij het verspreiden van een cd-rom, op bevel van Sadegh Larijani persoonlijk, zonder een rechtmatige aanklacht, als onschuldige voor 52 dagen in solitary confinement in sectie 241 van de Evin-gevangenis, en na 8 jaar verklaarde hij formeel dat ik werd vrijgesproken, en voor de komst van Ayatollah Raisi werd ik op bevel van Sadegh Larijani persoonlijk met pensioen gestuurd, en uiteindelijk vluchtte hij uit het land uit angst voor arrestatie vanwege omkoping!»

Akbar Taberi werd eind 2018 ontslagen bij het begin van het voorzitterschap van Ibrahim Raisi over het gerechtelijk apparaat en werd eind juli het daaropvolgende jaar gearresteerd door informatie-agenten van de Pasdaran.

Na de bekendmaking van de arrestatie van Akbar Taberi verschenen er veel discussies over zijn relatie met Sadegh Larijani, die op dat moment was benoemd tot voorzitter van het Raad voor Discernment van de Opportuniteit van het Systeem.

Het kantoor van de Raad ontkende enige tijd later in een verklaring de tegen Taberi ingebrachte beschuldigingen en schreef: «Sommige van de tegen de adjunct-directeur van het presidentiële kantoor ingebrachte beschuldigingen waren eerder bij het openbaar ministerie onderzocht en hun onwaarheid was vastgesteld. De voormalige voorzitter van het gerechtelijk apparaat onderzocht ze ook onafhankelijk en hun onrechtmatigheid was voor hem duidelijk.»

Taberi maanden voor aanvang van het proces onschuldig noemen en enkele andere factoren hebben Sadegh Larijani onder veel druk gezet. Het persbuteau “Asr-e Iran” schreef in een analyse van het proces tegen Taberi dat fraude van deze omvang niet alleen door een individu of klein team en zeker niet gedurende lange perioden kan zijn begaan.

De noodzaak voor Sadegh Larijani om verantwoording af te leggen

“Asr-e Iran” stelde dat Taberi tijdens de periode van Sadegh Larijani het tweede machtigste gezicht van het gerechtelijk apparaat was en dat zijn woord het bevel van de voorzitter van het apparaat was, en schreef: «De voormalige voorzitter van het gerechtelijk apparaat dient ook binnen het juridische kader verantwoording af te leggen voor zijn handelen jegens Akbar Taberi.»

Amiriffer, een dag voor aanvang van het proces tegen Akbar Taberi, begroette de openbare hoorzitting en drukte zijn hoop uit dat het proces tegen Sadegh Larijani binnenkort zou plaatsvinden.

Een aantal journalisten die vanwege bevel van de rechter, die ervan werd beschuldigd 500.000 euro aan steekpenningen te hebben ontvangen, in de gevangenis zijn terechtgekomen, hebben ook gereageerd op de verschijning van zijn naam onder de verdachten in het corruptie-dossier in het gerechtelijk apparaat.

Hossein Mehrzad, een journalist, schreef in een tweet met publicatie van afbeeldingen van een aantal journalisten tegen wie Mansouri uitspraken heeft gedaan dat deze uitspraken in februari 2012 werden gedaan, wat “misschien de moeilijkste dagen van de jaren 2010 voor onze beroepsgroep waren”.

Mediamannen “in naam van Gods tevredenheid” in de gevangenis zetten

Akbar Montajebi, adjunct-redacteur van de krant Sazandegi, schreef ook in een tweet, verwijzend naar de beschuldiging van grootschalige omkoping en Mansouri’s vluchtstatus, dat hij in 2012 “in één nacht arrestatiebevelen voor 20 journalisten uitvaardigde”.

Pouria Alemi, satiricus en journalist die naar eigen zeggen 34 dagen in solitary confinement heeft gezeten vanwege “Mansouri’s oordeel”, schreef in een notitie aan hem gericht: «U vertelde mijn moeder “ik veld vonnissen ter wille van God” Zeker God is tevreden met u; want in het nieuws las ik dat God u ter beloning 500.000 euro en een éénrichtingskaartje naar het Westen heeft gegeven.»

In de komende dagen wordt verwacht dat meer slachtoffers van rechters wiens namen ook in het dossier van Akbar Taberi zijn genoemd zullen beginnen met onthullingen.

Desondanks zijn veel critici van mening dat tot er een serieuze verandering plaatsvindt in de structuur en omgeving die de “voedingsbodem en werkterrein van corruptanten is, niets zal veranderen; de verdachte rechters hebben decennia lang in dit gerechtelijk apparaat werkzaamheden verricht waarvoor zij nu deels worden berecht.

In het geval van mensen zoals rechter Mansouri gaat de discussie nu alleen over omkoping en financiële corruptie, en het is onduidelijk wat het lot zal zijn van mogelijk onrechtvaardige uitspraken die zulke rechters hebben gedaan en wie verantwoordelijk is voor de schade die journalisten, politieke activisten en veel burgers door deze uitspraken hebben geleden.

Bron: DW