Narges Mohammadi schrijft in brief aan Raisi over milieuactivisten: eencellig isolement is marteling
Narges Mohammadi, mensenrechtenactivist, heeft vanuit Evin-gevangenis een brief geschreven aan de hoofd van de gerechtelijke macht over acht milieuactivisten. Volgens haar is hun opsluiting in eencellen voor meer dan anderhalf jaar “illegaal en een vorm van marteling”. Ze stelt dat bekentennissen onder dergelijke marteling juridisch “ongegrond” zijn. De brief is vrijdag 19 juli op de website van de Organisatie van Verdedigers van Mensenrechten gepubliceerd.
Narges Mohammadi schrijft aan het begin van haar brief aan Ibrahim Raisi, hoofd van de gerechtelijke macht: “U bent zich ervan bewust dat volgens uitspraak nummer 435 van 19 januari 2003 de bevoegde instantie, de afdeling Administratieve Gerechtivaardiging, verklaart dat eencellige opsluiting een strafmatig karakter heeft en dat het toepassen van straffen het bewijs van schuld in een bevoegd gerechtshof vereist en artikel 36 van de Grondwet schendt. Eencellige opsluiting is een duidelijke inbreuk op de rechten, persoonlijkheid en waardigheid van de gevangene en schendt artikel 39 van de Grondwet. Deze uitspraak verwijst ook naar de zeer schadelijke psychologische gevolgen en marteling van personen in eencellige opsluiting.”
De mensenrechtenactivist vervolgt in zijn brief met verwijzing naar ontvangen informatie: “«Volgens nauwkeurige en betrouwbare informatie verkeren een aantal gearresteerden, gearresteerd in verschillende perioden, momenteel in zeer moeilijke en pijnlijke omstandigheden met betrekking tot hun fysieke toestand en psychologische en mentale druk, en lijden zij aan uitputtende ziekten en worden zij in eencellige opsluiting gehouden in dezelfde toestand.»
Hij schrijft vervolgens, verwijzend naar hun bekentenissen die onder marteling zijn verkregen: «Volgens betrouwbare berichten hebben zij onder ernstige psychologische druk verklaringen afgelegd die onwaar zijn en juridisch en religieus geen gelding hebben en onder druk van ondervragersafgelegd zijn. Een aantal verdachten heeft in de rechtbank hun uitspraken weerleggen openbaar gemaakt, maar niet alleen is hier gevolg aan gegeven, maar zijn zij onder nog meer druk komen te staan. Natuurlijk bent u zich ervan bewust dat veel verdachten die in eencellen bekentenissen tegen zichzelf of anderen hebben afgelegd, na hun vrijlating uit deze omstandigheden hun bekentenissen hebben herroepen en als reden voor hun bekentenissen de ondraaglijke druk van ondervraging en eencellige opsluiting hebben aangehaald.”
Mevrouw Narges Mohammadi vraagt aan de hoofd van de gerechtelijke macht: “Is het volgens de wet en het religieuze recht mogelijk dat rechters onder uw toezicht deze onware en onder druk en marteling verkregen bekentenissen van verdachten als voldoende bewijsmateriaal en reden voor hun uitspraken kunnen aanwijzen?”
Deze mensenrechtenactivist kritiseert het gerechtelijke stelsel en de manier waarop rechters zich gedragen: “Wat is de reden en wat is de juridische en religieuze bevoegdheid van rechters en aanklagers onder uw toezicht om, onder negatie van de expliciete bepalingen van de Grondwet en de uitspraak van het hof, verdachten in eencellen op te sluiten en aan het verzoek van ondervragersvan veiligheidsinstellingen (Ministerie van Inlichtingen en Revolutionaire Garde) toe te geven en verdachten maanden en jaren in eencellen in beveiligde afdelingen en onder onmenselijke omstandigheden op te sluiten?”
Mevrouw Mohammadi, stellende enkele gevangenen op die in eencellen van de Iraanse gerechtelijke macht hun leven hebben verloren, schreef: “Tot nu toe hebben een aantal verdachten, waaronder Zahra Kazemi, Zahra Bani Yaqoub, Sattar Beheshti, Kavous Seyed Emami en anderen hun leven verloren in eencellen en hebben veel verdachten last van levensbedreigende lichamelijke en mentale ziekten. Er zijn ook fysieke en seksuele (verbale en gedragsmatige) misstanden tegen verdachten gepleegd die nooit zijn onderzocht en helaas is deze psychologische marteling systematisch voortgezet in beveiligde afdelingen onder bevel en met begeleiding van rechters, aanklagers en advocaten.”
De mensenrechtenactivist schrijft aan het einde van zijn brief: “Is het moment niet gekomen om een einde te maken aan deze verschrikkelijke, illegale en onwettige marteling? Gegeven wat milieuactivisten is overkomen, voldoet hun rechtszaak aan de normen van eerlijke rechtsbedeling? Is het opsluiten van milieuactivisten in cellen en onder volledig isolement, zelfs zonder toegang tot advocaten tijdens de rechtszittingen, niet een teken dat de beschuldigingen ongegrond zijn en dat er sprake is van zaaksconstructie en beschuldiging?”
Sepideh Kashani, Niloufar Bayani, Amir Hossein Khaleghi, Houman Jokar, Morad Tahbaz, Abdreza Kohpayeh, Sam Rajabi en Taher Ghadiri zijn acht milieuactivisten die op de vierde en vijfde januari zijn gearresteerd door de Informatiedienst van de Revolutionaire Garde. Sommigen van hen worden beschuldigd van spionage en twee van hen worden beschuldigd van de zware aanklacht van “verdorvenheid op aarde”. Tot nu toe hebben twee zittingen plaatsgehad voor Niloufar Bayani en Morad Tahbaz in januari, maar Niloufar Bayani is niet naar de tweede zitting gebracht en alleen haar advocaat was aanwezig. De rechtszaken van de andere gearresteerden zijn echter nog steeds niet ingesteld, ondanks eerdere beloften.
De families van deze milieuactivisten hebben brieven geschreven aan de leider van Iran, parlementsleden en drie brieven aan de hoofd van de gerechtelijke macht met verzoeken om de vrijlating van hun kinderen en verantwoording voor hun ongerechtvaardigde arrestatie zonder enig bewijs, maar geen van deze brieven heeft tot nu toe antwoord gekregen.
Narges Mohammadi, mensenrechtenactivist veroordeeld tot 10 jaar gevangenisstraf (uit een straf van 16 jaar), heeft tot nu toe veel brieven geschreven over de slechte omstandigheden van politieke gevangenen zoals Nazanin Zaghari-Ratcliffe in de gevangenis en schreef ook een brief over de illegale aanwezigheid van eencellen aan parlementsleden, maar haar brieven zijn zonder antwoord gebleven.
Bron: Iran Human Rights Campaign
