Aanhoudend aandringen van aanklager op spionagevermoeden milieuactivisten in gevangenis; poging rechtbank onder druk te zetten
Een dag nadat de procureur-generaal het spionagevermoeden tegen acht opgesloten milieuactivisten als “zeker” bestempelde, sprak een ingewijde bron over de zaak met de Human Rights Campaign in Iran. Deze bron stelde: “Het is schokkend wanneer de rechtbank nog steeds in zitting is, er nog geen uitspraak is gedaan, geen van de aangevoerde beschuldigingen is bewezen, veel overheidsinstanties spreken van de onschuld van de gearresteerden, en tegelijkertijd zegt de aanklager van Teheran dat deze personen spionnen zijn. Dergelijke uitspraken zijn duidelijk politiek van aard en bedoeld om invloed uit te oefenen op de rechtbankuitspraak, maar hebben geen geloofwaardigheid.”
Hij vervolgde: “De families van de gevangenen bevinden zich als het ware in een tussenwereld. Sinds gisteren denk ik dat deze uitspraken een voortzetting zijn van eerdere opmerkingen om de mensen te laten geloven dat hun arrestatie en detentie meer dan een jaar rechtmatig en legaal was, en dat bezwaren van sommigen tegen hun arrestatie ongegrond zijn.»
Deze ingewijde bron zei verder: «De families weten niets van de voortgang van de zaak. De advocaten van de kinderen zeggen tegen de families alleen dat alles goed zal komen, maar we weten echt niet hoe dit eindigt en of de advocaten hun cliënten voldoende juridische verdediging kunnen bieden. Tot het einde van het proces begrijpen we niet wat er werkelijk gebeurt en waarom de autoriteiten zo stellig volhouden dat zij spionnen zijn, terwijl de rechtszaak nog niet is afgesloten en de verdachten zich nog niet hebben verdedigd.»
Volgens deze bron hebben enkele van de gearresteerden intensieve medische zorg nodig in de gevangenis.
Mohammad Jafar Montazeri, procureur-generaal, verklaarde op 15 Esfand in een persconferentie dat de beschuldiging van spionage tegen de milieuactivisten “zeker” is en dat zij op de uitspraak van de rechtbank wachten.
De procureur-generaal verklaarde kort: «Als procureur ben ik, gezien de redenen en bewijzen, ervan overtuigd dat hun spionage zeker is, en wij wachten op de onderzoeken en uitspraak van de rechtbank.» De Iraanse aanklager gaf echter geen uitleg over de bewijzen en redenen die tot deze zekerheid van spionage van deze acht milieuactivisten hebben geleid.
Tot nu toe hebben vier gesloten rechtszittingen plaatsgevonden op 10, 22, 23 en 24 Bahman voor de voordracht van de tenlastelegging in sectie 15 van de Revolutionaire Rechtbank onder voorzitterschap van rechter Selavati. Mevrouw Biyani sprak in de tweede zitting over druk en bedreigingen die tot gedwongen bekentenissen hebben geleid. Daarna werden twee afzonderlijke zittingen voor Morad Tahbaz op de vijfde en zesde Esfand achter gesloten deuren gehouden. De eerste verdedigingszitting van Niloofar Biyani op de zevende Esfand vond niet plaats vanwege afwezigheid van de rechtercommissaris.
Eerder had Montazeri de aangehouden milieuactivisten op 7 Azar 97 ook al “infiltratieagenten” genoemd en gezegd dat zij “agenten van Amerika en Israël” waren. Destijds claimde hij echter zonder enig bewijs te hebben “volledige documentatie van hun infiltratie”, maar gaf geen verdere uitleg.
De beschuldiging tegen vier van deze acht personen veranderde maanden na hun arrestatie van spionage in de zware beschuldiging van “verderving op aarde”. Abbas Jafari Dolatabadi, aanklager van Teheran, stelde op 2 Aban 97 in reactie op kritiek van enkele ambtenaren, waaronder parlementsleden en de directeur van de Organisatie voor Milieubescherming, op de wijziging van de aanklacht na negen maanden voorlopige detentie dat de justitiële autoriteiten en onderzoeksrechters de aanklachten op elk moment kunnen wijzigen: “Niemand kan aan de aanklager of onderzoeksrechter in dit opzicht kritiek hebben.”»
Issa Kalanteri, directeur van de Organisatie voor Milieubescherming, noemde op 2 Aban de nieuwe beschuldiging van “verderving op aarde” tegen enkele gearresteerde milieuactivisten “een bewering” die onderzocht diende te worden.
Terwijl justitiële autoriteiten en rechtse kranten het spionagevermoeden tegen deze milieuactivisten benadrukken, hebben de minister van Inlichtingendiensten, de Nationale Veiligheidsraad en de directeur van de Organisatie voor Milieubescherming verklaard dat er geen enkel bewijs voor spionagevermoeden bestaat en dat zij moeten worden vrijgelaten.
Mahmoud Sadeghi, lid van het parlement, meldde in Bahman 97 in een tweet dat de Nationale Veiligheidsraad de activiteiten van deze personen ook niet als spionage beschouwde: “Naar onze informatie heeft de Nationale Veiligheidsraad na deskundig onderzoek van het dossier de activiteiten van de verdachten niet als spionage ingedeeld.”
Mahmoud Sadeghi schreef eerder in Ordibehesht 97 ook op Twitter dat de minister van Inlichtingendiensten tegen hen zei geen bewijs voor spionage van de acht gearresteerde milieuactivisten te hebben gevonden.
Ook Issa Kalanteri, directeur van de Organisatie voor Milieubescherming, stelde in Khordad 97: “Volgens de vaststelling van de commissie van vier personen van de regering dienen de gearresteerde activisten te worden vrijgelaten, aangezien er geen bewijs is voor de beschuldigingen tegen deze personen.”»
De overledenen Kavous Seyed-Emami, Sam Rajabi, Houman Jowkar, Niloofar Biyani, Morad Tahbaz, Tahir Qadiri, Amirhossein Khaleghi en Sepideh Kashani waren personeelsleden en directeuren van het instituut “Parsian Heritage Wildlife” dat op de vierde en vijfde Bahman 96 werd gearresteerd. Het kantoor van Parsian Heritage Wildlife werd na de arrestatie van Kavous Seyed-Emami en zijn collega’s op 4 Bahman gesloten. Kavous Seyed-Emami stierf twee weken later in zijn cel in Evin-gevangenis, en gevangenisautoriteiten noemden het zelfmoord, maar er is nooit een onafhankelijk onderzoek naar de dood van deze universiteitsprofessor en milieuactivist in gevangenis ingesteld. De overige personen zijn nog steeds in detentie en hebben af en toe telefonisch contact met hun families en bezoeken onder begeleiding van cipiers.
Bron: Human Rights Campaign
