Plan van 50 afgevaardigden voor herdefiniëring van politiek misdrijf en voorkoming van “beveiligingsdossiervorming”

Een groep afgevaardigden van het parlement heeft een voorstel opgesteld dat, indien aangenomen, politieke misdrijven opnieuw zou definiëren met nieuwe normen en beschuldigden in politieke zaken meer rechten zou geven. De afgevaardigden hopen met deze maatregel “beveiligingsdossiers” tegen te gaan.

Het nieuwe voorstel, aangeduid als “wijziging van de wet op politieke misdrijven”, is afgelopen zondag 7 behman (27 januari) ingediend bij het presidium van de Islamitische Consultatieveradering en de ontwerpers ervan hebben als doel de definitie van politieke misdrijven “gestructureerd” te maken teneinde “gevechten” tegen politieke dossiervorming, het verlenen van een “gekozen advocaat” aan politieke beschuldigden vanaf het eerste moment van arrestatie en “verkorting van de duur van voorlopige hechtenis” voor politieke beschuldigden.

In deze wijziging zijn wijzigingen en aanpassingen in artikelen één, vier en zes van de wet op politieke misdrijven, die in de laatste maanden van de negende parlementsperiode (behman 1394) werd goedgekeurd, als noodzakelijk beschouwd.

Nieuwe rechten voor beschuldigden van politieke misdrijven

Het belangrijkste doel van de wijziging van de wet op politieke misdrijven, die met handtekeningen van dicht bij de 50 afgevaardigden is ingediend bij het presidium, is het presenteren van een gestructureerde definitie van politieke misdrijf en het “blokkeren van dossiervormers”.

Behrouz Nemati, woordvoerder van het presidium van het parlement, zei hierover tegen de Teheran-editie van de krant Hamshahri dat het hebben van een gekozen advocaat en niet van een benoemde advocaat voor gearresteerde personen met politieke betrokkenheid en activisten van politieke partijen vanaf het moment van arrestatie, het omzetten van alle zittingen van politieke beschuldigden en gearresteerden in zittingen met aanwezigheid van een jury en ook de verkorting van de duur van voorlopige hechtenis tot maximaal één maand de belangrijkste voorgestelde wijzigingen in het plan van de afgevaardigden zijn.

Hij beschouwde dit plan als “een effectieve en voorwaartse maatregel in het 40e jaar van de revolutie” die naar zijn mening aantoont dat “we erkennen dat er een juridische plaats is voor verschillende politieke personen en we hun handelingen rechtvaardig beoordelen”.

Artikel één van de wet op politieke misdrijven beschouwt politieke misdrijven als belediging of laster tegen de leiders van de drie takken, de voorzitter van de Raad voor bepaling van het belang van het systeem, plaatsvervangers van de president, ministers, vertegenwoordigers in de Islamitische Consultatieveradering, vertegenwoordigers in de Raad van Deskundigen en leden van de Raadgevende Raad, belediging van de leider of politieke vertegenwoordiger van een buitenlands land, misdrijven vervat in de wet op de activiteiten van partijen, misdrijven vastgesteld in de kieswetten en verspreiding van leugens, indien begaan met het motief van het verbeteren van regeringszaken tegen beheer en politieke instellingen of binnenlands en buitenlands beleid van het land, zonder dat de pleger een fundamentele aanval op het systeem heeft begaan, als politiek misdrijf.

Bestrijding van beveiligingsdossiervorming

De wijziging van de wet op politieke misdrijven is ingediend bij het presidium terwijl sommige ondertekenaren ervan de gebreken in de definitie van politieke misdrijven beschouwen als oorzaak van lacunes in het strafprocesproces en als gevolg hiervan “verwaarlozing” door gerechtelijke autoriteiten.

Alireza Rahimi, lid van het presidium van het parlement en lid van de Hope-fractie, beschouwt de precieze definitie van politieke misdrijven en aanpassing van de “titels” ervan als een manier om politieke dossiervorming tegen te gaan: “Bijvoorbeeld is de beschuldiging van opschudding van de openbare mening iets dat als een gewone misdaad kan worden beschouwd en hoeft niet noodzakelijk als politiek of beveiligingsmisdrijf te worden beschouwd, of in sommige titels zoals spionage of systeemomverwerping, hoewel ze beveiligingsgerelateerd zijn, kunnen ze niet onder de definitie van politieke misdrijf worden gebracht vanwege hun beveiligingskarakter.”

Momenteel zit een groot aantal ideologische en politieke veroordeelden en een groep journalisten, burgeractivisten en mensenrechtenadvocaten in Iran hun veroordeling uit vanwege beschuldigingen van opschudding van de openbare mening en anti-systeempropaganda.

Amnesty International zei onlangs in een rapport dat de Iraanse regering in 2018, na een golf van landwide protesten tegen armoede, corruptie en willekeur in Iran, een “schaamteloze” campagne van onderdrukking van protesten en arrestatie van duizenden protesteerders is begonnen.

Amnesty International, op 4 behman 1397 (24 januari 2019), presenteerde met de publicatie van dit rapport “een nieuw gezicht van de mate van onderdrukking door de Iraanse autoriteiten”.

Bevordering van burgerrechten en sociale rechten

De ontwerpers van de wijziging van de wet op politieke misdrijven hebben gezegd dat erkenning van burgerrechten, naleving van de rechten van beschuldigden en bestrijding van beveiligingsdossiervorming hun aandacht hebben en deze zaken beschuldigden niet van hun sociale rechten mogen beroven.

In een recent Amnesty International-rapport wordt aandacht besteed aan verscherping van rassendiscriminatie en beroving van religieuze en etnische minderheden in Iran, en wordt benadrukt dat de Iraanse autoriteiten door arrestatie en opsluiting van honderden burgers van religieuze en etnische minderheden hen van onderwijs, werkgelegenheid en andere diensten hebben beroofd.

In de wijziging van 50 parlementsleden staat dat onderscheid moet worden gemaakt tussen gewone en beveiligingsmisdrijven zodat “niet elk misdrijf aan de categorie politieke misdrijven kan worden toegevoegd. Beveiligingsmisdrijven mogen ook niet onder politieke misdrijven worden gedefinieerd zodat ze geen beveiligingskarakter krijgen”.

In artikel zes van de wet op politieke misdrijven is voorzien in het recht op bezoek en correspondentie met eerstegraads familieleden tijdens de gevangenisperiode, het recht op toegang tot boeken, publicaties, radio en televisie tijdens de gevangenisperiode.

De ontwerpers van de wijziging van de wet op politieke misdrijven hebben geen toelichtingen gegeven over de inhoud van hun voorgestelde en herziene bepalingen en hoe deze wijzigingen moeten worden doorgevoerd.

Amnesty International beschouwde de arrestatie van meer dan 7.000 betogers, inclusief studenten, journalisten, media- en milieuactivisten, arbeiders en mensenrechtenactivisten, advocaten en vrouwenrechtenactivisten, activisten voor minderheidsrechten en vakverenigingen en beroepsverenigingen in 2018, als een schaamteloze campagne tegen de Islamitische Republiek Iran.

Bron: DW