“Het inkomen van anderhalf miljoen Iraniërs is niet eens genoeg voor voedsel”
De adjunct-minister van Welzijn van Iran stelt dat het inkomen van meer dan anderhalf miljoen mensen niet eens “hun voedselvoorziening kan dekken.” Hij voegt eraan toe dat 33 procent van de Iraanse bevolking ook niet in staat is om basisbehoeften zoals gezondheidszorg en onderwijs te voorzien.
Ahmad Midari, adjunct-minister van Welzijn van Iran, heeft in een gesprek met het persbureau Farsi nieuwe statistieken over armoede in het land gepresenteerd. Hij stelt dat internationale organisaties het aantal absolute armen in Iran, die niet eens voedsel kunnen kopen, op 4 procent van de totale bevolking stellen, maar “naar onze mening is dit cijfer 2 procent.”
Hij verwijst naar een van de indicatoren voor het bepalen van de armoedelijn, namelijk het inkomenniveau van individuen, en stelt het aantal mensen in relatieve armoede, die niet in staat zijn de minimale vereisten voor gezondheidszorg, onderwijs en andere basisvoorzieningen te voorzien, op 33 procent.
Ahmad Midari benadrukte daarnaast: “In Iran wordt de absolute armoedelijn tot op provinciaal niveau gemeten en bereikt het niet de stadsniveau, maar moet deze informatie tot op stadsniveau worden uitgebreid en moet de armoedelijn voor steden worden bepaald en geanalyseerd.”
Hij vervolgde: “Het is mogelijk dat in bepaalde steden een maandelijks inkomen van één miljoen toman geschikt is omdat de inwoners hun eigen huis hebben en geen hoge bijkomende kosten hebben zoals vervoer en recreatie, maar in Teheran is zelfs een maandelijks inkomen van twee en een half miljoen toman niet voldoende.”
Veel economische analisten waarschuwen al jaren voor de groeiende kloof tussen rijkdom en armoede in Iran. Het beste bewijs hiervan zijn de protesten van de afgelopen maanden, en vooral in december 2017, waarvan het hoofdthema economische moeilijkheden waren en velen dit “de opstanden van de hongerigen” noemden.
Hoewel werd gehoopt dat het nucleaire akkoord (JCPOA) meer welvaart zou brengen, gebeurde dit niet in de praktijk, en velen hebben de vinger gericht op de toewijzing van een groot deel van de Iraanse olie- en niet-oliewinsten aan militaire aangelegenheden buiten de grenzen of aan bepaalde religieuze instellingen.
Ahmad Midari, adjunct-minister van Welzijn van Iran, zei, verwijzend naar de verantwoordelijkheid van de regering om armoede te bestrijden of te verminderen, vooral uit olie-inkomsten: “Misschien hebben we meningsverschillen over de manier waarop we olieinkomsten uitgeven om armoede te bestrijden en te verminderen, maar we mogen het niet oneens zijn over het feit dat middelen aan deze zaak moeten worden toegewezen. We moeten op dit probleem letten: als de inkomsten uit olie-export niet hier worden besteed, waar en waarvoor zullen ze dan worden besteed?”
Verwijzend naar de watercrisis die in veel regio’s van het land ernstige problemen heeft veroorzaakt, zei hij: “Het is het recht van Iraanse burgers om tegen redelijke prijzen toegang te hebben tot drinkwater dat veilig en niet vervuild is. Maar wanneer de regering op dit terrein wil uitgeven, zittend de handen en voeten, maar voor het betalen van steun aan bedrijven twijfelt het nooit.”
“80 procent van de samenleving leeft onder de armoedelijn”
In het najaar van 2017 stelde Shahab Naderi, lid van de Iraanse Islamitische Raadgevende Vergadering, verwijzend naar de stijgende trend van schokkeinde rapporten over de economische situatie van mensen die onder de armoedelijn leven, de armoedelijn volgens experts en in tegenspraak met het standpunt van het Ministerie van Welzijn vast op twee en een half miljoen toman per maand. Hij beschuldigde het Ministerie van Welzijn van inefficiëntie en zei: “80 procent van de Iraanse samenleving leeft onder de armoedelijn.” Naderi zei ook, verwijzend naar de omvang van het werkloosheid probleem, dat deze crisis gepaard gaat met gevolgen zoals veiligheidsproblemen en maatschappelijk schadelijk gedrag.
Deze statistieken worden bekendgemaakt terwijl Iran op de rand staat van nieuwe Amerikaanse sancties. Veel experts hebben gezegd dat met het vertrek van Amerika uit het nucleaire akkoord en de terugkeer van sancties moeilijke tijden voor Iran wachten en moet worden verwacht op alomvattende armoede en verdere waardedalingen van de nationale munt.
Bron: DW
