Toenemende bezorgdheid familie Ramin Hoseini-Panahi: “Juridisch gezien bestaat elk moment het risico van executie”
Amjad Hoseini-Panahi, broer van Ramin, vertelde aan Human Rights Campaign Iran dat met het einde van de ramadan en het begin van executies in Iran, de kans op uitvoering van het executiebevel voor zijn broer Ramin is toegenomen. Gezien de veiligheidssituatie in Koerdistan en de vrees voor mogelijke bijeenkomsten, maken familieleden zich ernstig zorgen dat het bevel zonder kennisgeving aan de advocaat of zonder medeweten van de familie zal worden uitgevoerd.
Volgens Hossein Ahmadi-Neyyaz, advocaat van Ramin Hoseini-Panahi, is de zaak van deze 24-jarige Koerdische politieke activist doorverwezen naar de uitvoeringsafdeling van het gerechtshof van Sanandaj. Hij wordt momenteel in de gevangenis van Sanandaj vastgehouden met een definitief executiebevel. Amjad Hoseini-Panahi zei tegen Human Rights Campaign Iran dat gezien de definitieve aard van het bevel en eerdere uitspraken van veiligheidsfunctionarissen, er een “hoge waarschijnlijkheid” bestaat dat het bevel zal worden uitgevoerd.
Amjad Hoseini-Panahi zei hierover tegen de campagne: “Ramins vonnis is definitief en herziening is afgewezen. Juridisch gezien bestaat elk moment het risico van Ramins executie. Eerder hebben inlichtingenfunctionarissen tegen Ramin gezegd dat het bevel na de ramadan en voor de verjaardag van zijn arrestatie – op de derde van Tir – zou worden uitgevoerd. De ramadan is voorbij en er blijft slechts vijf dagen over tot de derde van Tir en de verjaardag van zijn arrestatie. Hoewel we niet veel vertrouwen hebben in de spelletjes van veiligheidsinstellingen, zullen Ramin en ik een zeer angstaanjagende week hebben.”
Ramin Hoseini-Panahi werd op 3 Tir 1396 wegens zijn lidmaatschap van een van de tegen de regering van Iran gerichte Koerdische partijen (Komelah) door de Islamitische Revolutionaire Gardisten in de buik, lende en benen beschoten en gearresteerd. Op 5 Bahman 1396 werd hij door de eerste tak van het revolutionair gerechtshof van Sanandaj in een korte zitting ter dood veroordeeld. De 39e tak van het Hooggerechtshof bevestigde dit vonnis op 20 Farvardin 97 en nadat het verzoek om herziening door de gerechtelijke macht was afgewezen, is de zaak in de uitvoeringsfase terechtgekomen.
Na bevestiging van het executiebevel van zijn cliënt vertelde Ramins advocaat aan de campagne dat het gerechtelijk proces onrechtvaardig was. Hij stelde dat zijn cliënt tijdens het vooronderzoek en de verhoren in eenzame cellen geen toegang tot advocaat en familie had, onder druk werd gezet voor een televisiebekentenis en dat zijn weigering om zo’n bekentenis af te leggen tot langdurige eenzame cel opsluiting leidde.
Amjad Hoseini-Panahi zei dat gezien de veiligheidssituatie in Koerdistan, naast het executierisico, zijn broer ook zonder kennisgeving aan advocaat en familie kan worden geëxecuteerd: “De veiligheidssituatie in Koerdistan is kritiek. Mocht er een serieus voornemen voor executie zijn, dan is het onwaarschijnlijk dat hem een laatste bezoek wordt gegund of dat wij en zijn advocaat ervan op de hoogte worden gesteld. Want als onze familie, verwanten en stadgenoten van de executie zouden horen, zouden zij zeker niet stilzitten en zouden protesteren. Het feit dat de executie in het geheim plaatsvindt, is een ander groot bezorgenis voor ons – dat hij niet eens een laatste bezoek mag hebben.”
Ramin Hoseini-Panahi is ter dood veroordeeld op beschuldiging van “baghi” (opstand), terwijl zijn advocaat herhaaldelijk tegen de campagne en andere media heeft verklaard dat zijn cliënt niet heeft geschoten en niet gewapend was, maar een politieke protesteerder is.
Hossein Ahmadi-Neyyaz zei op 20 Farvardin 97, stellende dat de beschuldiging van baghi ongegrond is, tegen de campagne: “Hoewel in de rechtszaal werd aangetoond dat hij ongewapend was en niet op iemand had geschoten, veroordeelde het gerechtshof hem op beschuldiging van ‘baghi’, wat betrekking heeft op gewapende operaties en wapenbezit. Het appelhof bevestigde het vonnis zonder aandacht voor onze verdediging en met spoed. Als advocaat acht ik dit vonnis tegen meneer Hoseini-Panahi onrechtvaardig.”
Het gerechtshof beschouwde de activiteiten van meneer Hoseini-Panahi als een geval van de beschuldiging van “baghi”, een Arabisch woord dat uit de shi’itische jurisprudentie in de Islamitische Strafwet van Iran is opgenomen. Baghi betekent in letterlijke zin overtreding en schending van andermans rechten en valt onder de bepalingen 278 en 279 van de Islamitische Strafwet van 1392. Voor de Islamitische Strafwet van 1392 werd meestal de beschuldiging van “moharebeh” (oorlog voeren tegen God) gebruikt in plaats van baghi.
Volgens artikel 287 van de Islamitische Strafwet wordt elke groep die een gewapende opstand tegen de grondslagen van de Islamitische Republiek Iran onderneemt als “baghi” beschouwd en “bij gebruik van wapens” worden leden ervan ter dood veroordeeld. Echter in artikel 288 van deze wet staat vermeld dat indien leden van een baghi-groep vóór gewapend conflict en wapenbezit worden gearresteerd en als de groep organisatie en centralisatie heeft, zij tot maximaal drie jaar gevangenisstraf worden veroordeeld, en indien de organisatie en centralisatie ervan niet meer bestaat, tot maximaal vijf jaar gevangenisstraf.
Volgens de verklaringen van zijn advocaat en familie was Ramin Hoseini-Panahi op het moment van arrestatie noch gewapend noch heeft hij op iemand geschoten. Naar Iraans recht betekent louter lidmaatschap van de Komelah-partij, net als lidmaatschap van welke andere partij dan ook, gewapend of ongewapend, niet per definitie baghi.
Komelah van Koerdistan Iran, van welks lidmaatschap Ramin Hoseini-Panahi wordt beschuldigd, is een groep die tegen de regering van de Islamitische Republiek Iran oppositie voert en voornamelijk actief is in Koerdische gebieden van Iran. Deze groep voerde na de revolutie van 1357 een gewapende strijd tegen de Islamitische Republiek. Veel leden ervan en ook burgers wegens vermeende banden met hen zijn door de Islamitische Republiek gedood, geëxecuteerd en gevangen gezet.
Bron: Iran Human Rights
