Diepe slaap van de regering in Kohbanan Kerman
Volgens het nieuwsagentschap FCNN; Ongeveer 500 gezinnen in Kohbanan Kerman kamperen in tenten in temperaturen onder nul graden zonder minimale voorzieningen en worstelen tegen de bijende kou.
Het zij opgemerkt dat de meeste inwoners van Kohbanan eenvoudige mijnwerkers zijn die vanwege niet-standaard werkomstandigheden last hebben van ademhalingsproblemen.
Helaas wijzen de feiten erop dat gezondheidsproblemen in deze stad groot zijn. Kou, vorst, gebrek aan verwarmingsmiddelen en warme kleding, afwezigheid van badhuizen en sanitaire voorzieningen, voedseltekorten aan de ene kant, en het niet betalen van lonen en voordelen aan deze hardwerkende en arme mijnwerkers van de Podene-mijn aan de andere kant, hebben de rug van de bewoners van Kohbanan gebroken.
(Volgens een rapport van het nieuwsagentschap Berna van 10 Bahman 96 was deze steenkoolmijn twee jaar eerder vanwege het niet naleven van veiligheidsmaatregelen gesloten en heeft het nu alleen tot eind Tir maand achterstallen uitbetaald en operaties hervat.)
De vraag is: waarom volgt de regering Kohbanan niet op? Is het echt onmogelijk om zelfs een enkele aanhanger voor Kohbanan met deze kleine bevolking te regelen? Kun je hen niet tijdelijk in moskeeën en sporthalles onderbrengen? Volgens lokale rapporten zijn de moskeeën in deze stad leeg en kunnen aardbevingsslachtoffers in deze koude niet rondlopen.
Maar het antwoord op bovenstaande vraag is heel eenvoudig: onverantwoordelijkheid, gebrek aan beleid, eigenbelang, gebrek aan expertise in benoemde posities, afwezigheid van gespecialiseerd crisismanagement en in het algemeen de diepe slaap van de autoriteiten, zijn de oorzaak en oorsprong van al dit lijden en leed van de hulpeloze bevolking van Kohbanan en de Iraanse samenleving.
