Bedelaarsmaffia loert op hulpbehoevende Iraanse kinderen

Ehsan.Sh, FCNN-persbureau: Volgens deskundigen is het proces van het verzamelen van bedelaars en kartonnen huisjes in Iran een zinloze cirkel die heeft geleid tot een toename van het aantal van deze personen, vooral onder kinderen.

Volgens een FCNN-rapport wordt in dit proces de vraag van organisatie van de verzamelde personen en verbetering van hun levensomstandigheden en die van hun families genegeerd. Op deze manier worden bedelaars en zelfs kinderen met geweld uit openbare plaatsen verzameld en keren ze na korte tijd opnieuw naar de stad terug. We zien dat het aantal bedelaars, vooral in de bevolkingsgroep van kinderen en vrouwen, een ongekende groei ondergaat. Echter, ondanks het duidelijke en bewezen resultaat van deze zinloze cirkel, nemen de autoriteiten van de Islamitische Republiek geen gerichte maatregelen om de oorzaken op te sporen en doelgericht te plannen.

Opzettelijk negeren

Ahmad Hagighi, sociologiedeskundige, gaat in gesprek met FCNN dieper in op de oorzaken van deze problematiek.

Hagighi beschouwt het gebrek aan aandacht voor de begroting en een specifieke verantwoordelijke als het belangrijkste obstakel voor het bereiken van doelstellingen in deze zinloze cirkel.

Het ontbreken van een alomvattend programma voor empowerment van bedelaars, wat leidt tot verspilling van het potentieel van dit deel van het menselijk kapitaal in het land, is volgens deze deskundige het gevolg van een cyclus die de afgelopen decennia in Iran voortduurt.

Hagighi gelooft dat het benutten van het potentieel van non-gouvernementele organisaties op dit gebied eveneens is genegeerd. Bovendien toont het bewijs volgens hem aan dat het verzamelen van bedelaars als eerste maatregel voor het aanpakken van bedelen op zichzelf niet effectief is.

Deze deskundige gaat verder dan symptoombestrijding en gelooft dat dit niveau van onverschilligheid onder de autoriteiten van de Islamitische Republiek een negatieve mentaliteit tegenover hen kan creëren. De opzettelijke inspanning om deze problematiek te laten groeien is de meest optimistische van deze mentaliteiten. Vooral gezien het feit dat het dagelijks inkomen uit bedelen in een stad als Teheran op 300.000 toman wordt geschat.

Niemand is verantwoordelijk

Hij benadrukt dat coördinatietekorten leiden tot verspilling van middelen en ineffectieve maatregelen tegen het fenomeen bedelen in Iran.

Hagighi vervolgt: “Deze zwakte manifesteert zich vooral bij het empowerment van verzamelde personen. Op zodanige wijze dat niemand specifiek verantwoordelijk is voor deze verantwoordelijkheid.

Nu wordt gezegd dat gemeentebesturen geen verantwoordelijkheid hebben voor vaardigheidstraining en empowerment van verzamelde bedelaars op stadsniveau, maar sociale zekerheidsambtenaren beweren dat gemeentebesturen capaciteit moeten opbouwen voor empowerment van verzamelde bedelaars.

Terwijl deskundigen volgens het oog van deskundigen stellen dat dit de enige manier is om te voorkomen dat verzamelde personen opnieuw naar het stadsniveau terugkeren. Maar deze mogelijkheid geldt onder huidige omstandigheden niet eens voor kinderen, en in de meeste grote steden worden onbegeleide kinderen na 24 uur opnieuw op straat vrijgelaten.”

Schade aan verzamelde kinderen

Volgens deze socioloog loopt het slachtoffer van geweld tijdens verzameling na terugkeer in de samenleving het risico van allerlei ander leed.

Vooral gezien het bewijs aantoont dat een groot deel van deze bevolking in gangenform en op georganiseerde wijze bedelt.

Hoewel volgens deze deskundige het publiek ook schuldig is aan de groei van het bedelproblemen en, als publieke deelname wordt gemobiliseerd, het mogelijk is dit ongelukkige fenomeen in het land te controleren.

Vrouwen en kinderen zijn in gevaar

Volgens deze deskundige is het gebrek aan transparantie in informatieverspreiding en verantwoordelijkheden een ander zwakpunt. Hij vervolgt: “We zien dat in het land niemand zich verantwoordelijk voelt voor de groei van de bedelaarsbevolking en de daling van de leeftijd van bedelen. De groei van het aantal bedelende vrouwen ten opzichte van het verleden is een ander ramp dat kan leiden tot verspreiding van corruptie en uitbreiding van besmettelijke ziekten in het land. Helaas zijn overheidsautoriteiten ook onverschillig in dit opzicht. Terwijl volgens de laatste statistieken ongeveer 25 procent van de verzamelde bedelaars in het land vrouwen zijn.”

Bedelende kinderen hebben geen beschermer

Hagighi benadrukt in dit gesprek: “Ambtenaren sluiten hun ogen voor feiten en realiseren zich niet dat bedelen in Iran maffieus is geworden en het verhuren van kinderen of het instellen van een toegangsprijs voor druk bezochte plaatsen onder bedelaars iets normaals is. Ze accepteren zelfs niet dat een groot deel van bedelende kinderen wordt misbruikt. Terwijl volgens statistieken 70 procent van de bedelende kinderen familie hebben.

Maar tegen hun wil en onder druk van professionele en winstrekkende individuen of hun families geven ze toe aan bedelen. Omdat geen enkele instelling of organisatie verantwoordelijk is voor het steunen van deze groep Iraanse kinderen. Op deze manier kan met zekerheid worden gesteld dat maatregelen zoals het verzamelen van bedelaars op zichzelf niet effectief zijn en slechts een symptomatische verlichtingsmiddel vormen.”

Bittere waarheden van alle kanten

Het vermijden van de Islamitische Republiek om duidelijke statistieken van bedelaars te presenteren is zo ernstig dat het aankondigen van één getal alle functionarissen schokt. Terwijl mensen in dagelijkse interacties getuigen zijn van de waarheid en zonder officiële statistieken de realiteit ontdekken.

Intussen zijn de recente uitspraken van de voorzitter van de nationale sociale zekerheidsorganisatie ook een bevestiging van de wortels van deze ramp. Anushiravan Mohseni-Bandpey benadrukte afgelopen september bij verwijzing naar de verzameling van 400 verslaafde vrouwen uit kartonnen huizen van stadsniveau Teheran die in de centra van Baharaan moeten worden ondergebracht, dat het stadhuisgebeurd in het organiseren van de centra van Baharaan niet snel gaat.

Dagelijkse bezoeken aan de verwarmingscentra van het Teheranstadhuis duiden ook op meer dan drieduizend kartonnen huisjes in de hoofdstad.

De uitspraken van Isa Farhaadi, gouverneur van Teheran, geven aan dat in minder dan vier maanden 3.000 bedelende kinderen in dit district zijn verzameld.

Terwijl volgens Farhaadi het sociale zekerheidsbureau als enige verantwoordelijke voor het verzorgen van deze groep Iraanse kinderen slechts een capaciteit van 200 personen heeft.

De gouverneur van Teheran kondigde trots aan dat het gezicht van de stad is veranderd door het verzamelen van duizend verslaafden en 6.000 bedelaars uit Teheran. Volgens ISNA waren honderd van de verzamelde bedelaars kinderen en 3.000 van hen onder de 15 jaar.

Maar deze ambtenaar heeft niet duidelijk gemaakt hoe lang deze verandering blijft bestaan. Omdat hij zelf heeft bevestigd dat er geen capaciteit is om hen op te vangen. Op deze manier hebben mensen geen hoop op dergelijke maatregelen, omdat de aanwezigheid van bedelaars in alle hoeken van de grote steden van het land een realiteit is die voor geen enkele groep meer voelbaar is dan voor straat- en bazaarmensen.