Iraniers die terugkeerden en opgesloten werden
Volgens een rapport van FCNN arresteerde Nazak Afšar, voormalige medewerker van de culturele afdeling van de Franse ambassade in Iran, eind vorig jaar in de luchthaven Imam Khomeini van Teheran en zit nog steeds gevangen.
Zij, die voorgeschiedenis had van arrestatie na de omstreden verkiezingen van juni 2009 in Iran, verbleef in de afgelopen jaren in Frankrijk. De beschuldigingen tegen mevrouw Afšar zijn tot nu toe niet bekendgemaakt, maar berichten wijzen op haar overplaatsing naar de vrouwenafdeling van gevangenis Evin.
Nazak Afšar was echter niet de enige die na de aantreden van de regering Rouhani en na terugkeer naar Iran werd gearresteerd en gevangen gezet. Mostafa Azizi, Serajoddin Mirdamadi, Hossein Norani Nejad, Sajadeh Arab Sorkhi, Abdolhossein Herati, Bahman Daralsefai, Hamid Babai, Massoumeh Gholi Zade en Kazem Borjeste zijn onder anderen burgers die in de afgelopen twee jaar na terugkeer naar Iran zijn opgesloten.
Dit terwijl Hassan Rouhani, president van Iran, in de eerste maanden van de aantreding van de elfde regering een commissie wilde vormen door de ministeries van Inlichtingen en Buitenlandse Zaken om de terugkeer van Iraniërs in het buitenland te vergemakkelijken.
Nazak Afšar was echter niet de enige die na de aantreden van de regering Rouhani en na terugkeer naar Iran werd gearresteerd en gevangen gezet. Mostafa Azizi, Serajoddin Mirdamadi, Hossein Norani Nejad, Sajadeh Arab Sorkhi, Abdolhossein Herati, Bahman Daralsefai, Hamid Babai, Massoumeh Gholi Zade en Kazem Borjeste zijn onder anderen burgers die in de afgelopen twee jaar na terugkeer naar Iran zijn opgesloten
Meneer Rouhani zei op 16 juli 2013 op een openbare ceremonie dat we “hen die klaar zijn om terug te keren hun weg moeten vergemakkelijken”. Hij herhaalde dit ook op 1 oktober 2013 tegenover journalisten: “Alle Iraniërs die in het buitenland wonen moeten gemakkelijk heen en weer kunnen gaan en als zij dat niet kunnen, schaden we onszelf en hen ook”. Op 26 november 2013 sprak de president ook over de veiligheid van het land voor de terugkeer van Iraniërs in het buitenland: “We hebben zeer veel menselijk kapitaal in het buitenland. Ik hoop dat ze allemaal terugkeren en ons niet helpen ontkennen.”
De uitnodiging voor Iraniërs in het buitenland om naar Iran terug te keren bleef echter niet beperkt tot deze verklaringen. Volgens berichten in de media werd een commissie met de naam “Commissie voor de Terugkeer van Iraniërs in het Buitenland” opgericht door de ministeries van Inlichtingen en Buitenlandse Zaken, en Mahmoud Alavi, minister van Inlichtingen van Iran, verklaarde dat “voor elke persoon zonder overtredingen garanderen we dat er geen problemen zullen zijn”.
Hassan Qeshqavi, plaatsvervanger voor consulaire, juridische en parlementaire zaken van het ministerie van Buitenlandse Zaken, kondigde ook het starten van een e-mailadres voor Iraniërs in het buitenland aan in een interview met de krant Shargh. Hij noemde de angst van Iraniërs voor terugkeer naar hun land irreëel en voortkomend uit beïnvloeding van de oppositie, en zei: “In Iran bestaat er absoluut geen angst voor binnenkomst van migrerende Iraniërs in het land, en in de strafwet hebben we helemaal geen artikel over inreisverbod.”
Mansour Haghighatpour, vice-voorzitter van de commissie Nationale Veiligheid en Buitenlands Beleid van de Islamitische Raadgevende Assemblee, ging nog verder en zei in een interview met website Fararu dat men Iraniërs niet kan verbieden in- en uit te reizen naar hun land vanwege het ondertekenen van slechts een verklaring en een politieke uitspraak.
Maar na meer dan twee en een half jaar na de aantreding van de regering Hassan Rouhani is niet alleen het gebruik van het e-mailadres, dat onder de naam “probleemoplossende e-mail” furore maakte en zou toestaan dat Iraniërs in het buitenland door middel van dit e-mailadres hun juridische en juridische status in Iran konden navragen, noch de commissie die door de regering was opgericht om de terugkeer van Iraniërs in het buitenland naar hun land te vereenvoudigen, van kracht gebleven, maar zijn groepen burgeractivisten, politieke activisten en journalisten die op basis van deze uitnodiging naar Iran waren teruggekeerd, ook gearresteerd en gevangen gezet.
Serajoddin Mirdamadi, hervormingsgezinde politieke activist en in Frankrijk woonachtige journalist, was een van de eersten die na de verkiezing van Hassan Rouhani in de presidentiële verkiezingen van juni 2013 naar Iran terugkeerde. Volgens zijn familie werd hij meerdere malen onderworpen aan ondervraging en werd hij in april 2014 gearresteerd en beschuldigd van propaganda tegen het systeem en samenzwering tegen de binnenlandse veiligheid van het land, en tot zes jaar gevangenisstraf veroordeeld. Meneer Mirdamadi is een oorlogsinvalide van de Iran-Irakse oorlog en ook neef van ayatollah Khamenei, de leider van de Islamitische Republiek, die tot 14 maart dit jaar gevangen zat en uiteindelijk met een bevel tot voorwaardelijke vrijlating uit gevangenis Evin werd vrijgelaten.
Hossein Mirdamadi, vader van Seraj Mirdamadi, kondigde na de arrestatie van zijn zoon aan dat hij een boodschap aan Iraniërs in het buitenland wilde geven dat zij niet naar Iran moeten terugkeren. Een bevinding die ook door de familie van Hossein Norani Nejad, journalist en lid van het Participatiefront, werd aangekondigd. Hij, die in Australië woonde, werd begin april 2014, twee maanden na zijn terugkeer naar Iran, gearresteerd en aanvankelijk tot zes jaar en in hoger beroep tot één jaar gevangenisstraf veroordeeld. Meneer Norani Nejad is na het einde van zijn straf vrijgelaten uit de gevangenis.
Mostafa Azizi, schrijver en televisieproducent woonachtig in Canada, is een ander Iraniër in het buitenland die na terugkeer naar Iran gevangen werd gezet. Hij werd op 2 februari 2015, een maand na zijn terugkeer naar Iran, gearresteerd en beschuldigd van bijeenkomsten en samenzwering tegen de veiligheid van het land, acties tegen nationale veiligheid (door activiteiten in cyberspace) en belediging van de leider van de Islamitische Republiek, en door de rechtbank in eerste instantie tot acht jaar gevangenisstraf veroordeeld. Meneer Azizi kwam eind vorig jaar voor een paar dagen nourouzverlof met een borgregeling naar buiten en keerde vervolgens weer naar de gevangenis.
Sajadeh Arab Sorkhi, journalist en hervormingsgezinde politieke activist, keerde ook in september 2013 van Frankrijk naar Iran terug en werd drie maanden later gevangen gezet. Haar vader, Feyziollah Arab Sorkhi, lid van de organisatie Mujahedin-e Enqelab-e Eslami, was een van de gearresteerden van 2009 en was vier jaar gevangen. Sajadeh Arab Sorkhi werd na het einde van haar straf van één jaar, die in haar afwezigheid was uitgesproken, vrijgelaten uit de gevangenis, terwijl haar familie zegt dat zij een ander open dossier heeft.
Ook Abdolhossein Herati, voormalig adviseur van de voorzitter van de Raad van Waarborging van de Belangen van het Systeem en voormalig directeur van het archief- en documentatiebureau van de Islamitische Azad Universiteit, woonde in Australië en keerde na de aantreden van de regering Hassan Rouhani naar Iran terug. Hij werd in juni 2014 gearresteerd en zijn echtgenote verklaarde in een interview met de website Ruzaonline dat zij niet dacht dat ondanks de beloften van de regering voor de terugkeer van Iraniërs in het buitenland, hij op deze manier zou worden behandeld. Hij werd in augustus van dat jaar onder borg uit de gevangenis vrijgelaten. Propaganda tegen het systeem en belediging van functionarissen werden genoemd als zijn beschuldigingen. Beschuldigingen waarvan de basis was een brief van meneer Herati uit 2010 aan Mehdi Karroubi, een van de leiders van de groene beweging die momenteel onder huisarrest staat.
Na de aantreden van de regering van meneer Rouhani werd een commissie met de naam “Commissie voor de Terugkeer van Iraniërs in het Buitenland” opgericht door de ministeries van Inlichtingen en Buitenlandse Zaken, en Mahmoud Alavi, minister van Inlichtingen van Iran, verklaarde dat “voor elke persoon zonder overtredingen garanderen we dat er geen problemen zullen zijn”
Kazem Borjeste, lid van de staf van Mir-Hossein Mousavi in de presidentiële verkiezingen van 2009, keerde ook op 14 februari 2014 naar Iran terug en werd gearresteerd op de internationale luchthaven Imam Khomeini van Teheran. Hij was in afwezigheid veroordeeld tot vijf jaar gevangenis voor bijeenkomsten en samenzwering tegen de binnenlandse veiligheid door deelname aan demonstraties. Zijn gevangenisstraf werd echter ter gelegenheid van het Eid al-Fitr vorig jaar verminderd.
Bahman Daralsefai, journalist, vertaler en blogger, werd ook op 4 februari vorig jaar gearresteerd. Hij was ongeveer twee jaar eerder uit Londen naar Iran teruggekeerd en werkte als vertaler en redacteur. De beroemde blogger Agha Bahman werd maanden na zijn terugkeer naar Iran opgeroepen en onderworpen aan lange ondervraging totdat hij uiteindelijk werd gearresteerd. Deze journalist is echter sinds 26 maart vrijgelaten onder een borgregeling.
Hamid Babai, promovendus aan de Universiteit van Luik in België, en Massoumeh Gholi Zade, afgestudeerd in de filosofie van de Universiteit Allameh Tabatabai en student aan de Universiteit van Ankara, waren onder anderen Iraniërs die na de aantreding van de regering Hassan Rouhani en na terugkeer naar Iran werden gearresteerd en gevangen gezet. Meneer Babai is door de Revolutionaire Rechtbank veroordeeld tot zes jaar gevangenis en vier jaar voorwaardelijke gevangenis, en zijn familie verklaarde dat hij naar Iran was gereisd voor familiebezoeken, maar werd ontboden door het ministerie van Inlichtingen en werd gevraagd met dit ministerie samen te werken, maar weigerde en werd beschuldigd van samenwerking met vijandige landen. Massoumeh Gholi Zade werd ook veroordeeld tot tien maanden gevangenis voor propagandistische activiteiten tegen het systeem.
Tot nu toe heeft de regering Hassan Rouhani geen uitleg gegeven over het lot van de Commissie voor de Terugkeer van Iraniërs in het Buitenland, maar Gholam-Hossein Mohseni-Eje, tegelijkertijd met Rouhani’s uitnodiging aan Iraniërs in het buitenland om naar Iran terug te keren, zei dat “als iemand een misdrijf heeft begaan en uit het land is gevlucht of buiten het land een misdrijf heeft begaan, zal hij zodra hij het land binnengaat door het gerechtelijke apparaat worden vervolgd.”
Hij voegde eraan toe: “Ook personen die een rol hebben gespeeld in de gebeurtenissen na de verkiezingen van 2009 zullen, zodra zij het land binnengaan, vervolgd worden”.
Bron: BBC Farsi
