Perzische christelijke media op officiële lijst van vijanden van de Islamitische Republiek geplaatst

De Islamitische Republiek heeft in haar nieuwste poging tot uitbreiding van onderdrukking de naam van verschillende Perzische christelijke mediakanalen op de officiële lijst van ‘vijandige media’ geplaatst en gewaarschuwd dat elke vorm van samenwerking, het versturen van nieuws, foto’s of video’s naar deze mediakanalen kan leiden tot gerechtelijke vervolging en straf. Deze beslissing heeft christelijke mediakanalen ook aan de lijst van beveiligingsdoelen van de regering toegevoegd en de reikwijdte van het optreden tegen critici en onafhankelijke stromingen verder uitgebreid dan ooit tevoren.

De Islamitische Republiek heeft in zijn nieuwste stap om de laatste openingen voor vrije berichtgeving dicht te gooien, een aantal Perzischsprekende mediakanalen, waaronder verschillende christelijke netwerken, op de officiële lijst van ‘vijandige media’ geplaatst en gewaarschuwd dat elke vorm van samenwerking, het versturen van nieuws, foto’s of video’s naar deze mediakanalen kan gepaard gaan met gerechtelijke vervolging en zware straffen. Deze maatregel, die gelijktijdig met de versterking van binnenlandse onderdrukking en druk op tegenstanders buiten het land plaatsvindt, toont aan dat de regering het bereik van haar beveiligingsmaatregelen voorbij politieke activisten heeft uitgebreid en christelijke mediakanalen nu ook als onderdeel van de ‘vijand’ beschouwt.

Volgens dit bericht heeft het Ministerie van Inlichtingen van de Islamitische Republiek met een richtlijn aan de Procureur-Generaal van het land een nieuw stadium van toepassing van artikel 4 van de wet ‘Verzwaring van straffen voor spionage en samenwerking met het Zionistische regime en vijandige landen tegen nationale veiligheid en belangen’ ingevoerd.

De tekst van deze kennisgeving, die op 21 Tir in de officiële krant en de nationale juridische informatiebank is gepubliceerd, bevat een officiële lijst van mediakanalen, netwerken, virtuele pagina’s en personen die de regering als ‘vijandige’ beschouwt, en vormt de basis voor gerechtelijke maatregelen tegen elke vorm van samenwerking met hen.

Onder de 44 media- en netwerken op deze lijst staan ook bekende Perzische christelijke mediakanalen zoals ‘Shebake Mohabat’, ‘Shebake Shon (Zeven)’, ‘Set Shon’ en ‘Najat’; mediakanalen die in de afgelopen jaren voor veel Perzische christenen binnen Iran, vooral na de wijdverbreide sluiting van Perzische kerken, een van de weinige manieren zijn geworden om toegang te krijgen tot bijbelonderricht, gebedsbijeenkomsten en contact met de christelijke gemeenschap.

Volgens deze richtlijn is niet alleen professionele samenwerking met deze mediakanalen doelwit; ook het versturen van foto’s, films, informatie of welke inhoud dan ook naar de genoemde media en pagina’s kan, mits de wettelijke voorwaarden zijn vervuld, onderhevig zijn aan gerechtelijke vervolging. Deze richtlijn breidt in feite het bereik van criminalisering ook uit naar gewone burgers en zet het onafhankelijke informatiedomein verder onder druk dan ooit tevoren.

Deze beslissing is genomen in een situatie waarin de Islamitische Republiek in de afgelopen maanden duidelijk haar controle over de informatiestromen heeft versterkt. Eerder hadden het Ministerie van Inlichtingen en de gerechtelijke macht via mededelingen en waarschuwingssms’s naar burgers laten weten dat deelname aan kanalen of pagina’s van mediakanalen die als ‘vijandige’ worden aangemerkt, of het versturen van welke inhoud dan ook aan hen, vooral in oorlogssituaties, als een misdaad kan worden beschouwd en zelfs zware straffen kan opleveren.

Naar het oordeel van veel waarnemers toont het feit dat christelijke mediakanalen naast politieke oppositiemediakanalen op de lijst staan aan dat de Islamitische Republiek haar oude beleid van beveiligingshysterisering van onafhankelijke religieuze activiteiten voortzet. Internationale verslagen hebben in de afgelopen jaren herhaaldelijk benadrukt dat de Iraanse regering, vooral tegenover bekeerde christenen en huiskerken, met beveiligingsaanklagingen optreed en evangelisatie of organisatie van christelijke bijeenkomsten koppelt aan ‘acties tegen nationale veiligheid’ of samenwerking met ‘vijandige’ landen.

Dit proces is de voortzetting van datzelfde beleid dat in de afgelopen vier decennia heeft geleid tot de sluiting van de meeste Perzische kerken, de arrestatie van christenen, invallen in huiskerken en beperking van de activiteiten van christelijke organisaties binnen Iran. In zo’n klimaat hebben Perzische christelijke mediakanalen buiten het land het ontstane gat opgevuld door onderwijsprogramma’s, preken, bijbelstudies en christelijke gezangen aan te bieden voor kijkers binnen Iran.

Critici van deze maatregel stellen dat het publiceren van zo’n lijst niet alleen een administratieve of juridische handeling is, maar onderdeel van de bredere strategie van de Islamitische Republiek om onderdrukking buiten de grenzen van Iran uit te breiden; een strategie die niet alleen politieke tegenstanders, maar ook onafhankelijke mediakanalen, maatschappelijke activisten en zelfs religieuze mediakanalen binnen het bereik van beveiligingsbedreigingen plaatst en elk contact van burgers met hen tot een zware prijs maakt. Vanuit dit perspectief breidt de regering door deze lijst formeel vast te stellen de reikwijdte van acties tegen elke onafhankelijke stem uit die het officiële verhaal van de Islamitische Republiek ter discussie stelt.