Voortzetting van massale hongerstaking in Qazlhesar-gevangenis in protest tegen terechtstellingen
De voortzetting van de hongerstaking van honderden ter dood veroordeelden in de Qazlhesar-gevangenis in Karaj, tegelijk met berichten over verslechterende gezondheidstoestanden van enkele stakers, heeft de angst voor een nabije tenuitvoerlegging van de doodstraf voor zes gevangenen doen toenemen. De Iraanse Mensenrechtenorganisatie stelt dat gevangenisofficials, ondanks het bewustzijnsverlies van meerdere gevangenen, hebben geweigerd hen naar de medische afdeling over te brengen.
De Iraanse Mensenrechtenorganisatie heeft bekendgemaakt dat de hongerstaking van ter dood veroordeelde gevangenen in sectie 2 van de Qazlhesar-gevangenis, die op 22 Tir is begonnen, tot op heden voortduurt. Volgens deze organisatie is het doel van de hongerstaking om te voorkomen dat de doodstraf voor zes gevangenen wordt voltrokken, die zijn veroordeeld op beschuldigingen met betrekking tot drugsmisdrijven en naar isolatiecellen vóór de tenuitvoerlegging zijn overgebracht.
De organisatie meldde vrijdag 26 Tir dat de fysieke toestand van een aantal stakers verslechtert, maar gevangenisofficials hebben geweigerd hen naar de medische afdeling over te brengen ondanks hun directe behoefte aan medische zorg. Video’s die uit de gevangenis naar buiten zijn gebracht, tonen twee bewusteloze gevangenen die door hun celgenoten voor de gesloten deur van de gevangenigisafdeling worden vastgehouden om te voorkomen dat zij medische hulp krijgen. In deze beelden is ook het slagwoord “nee tegen de doodstraf” te horen van gevangenen.
Volgens mensenrechtenrapporten herbergt sectie 2 van de Qazlhesar-gevangenis ongeveer duizend vijfhonderd ter dood veroordeelden in zaken met betrekking tot drugs. Dit is niet de eerste keer dat gevangenen in deze sectie met hongerstakingen protesteren tegen de tenuitvoerlegging van doodvonnissen. In Mehr 1404 voerden honderden gevangenen uit deze afdeling ook een zespaarige hongerstaking uit en naaide zij hun lippen dicht om te eisen dat de tenuitvoerlegging van doodstraffen zou worden stopgezet.
Na die protesten en gelijktijdig met bijeenkomsten van gezinnen van gevangenen voor het Islamitische Consultatieve Parlement, hebben gevangenisofficials en justitieautoriteiten, volgens berichten van mensenrechtenorganisaties, aan de betogers beloofd dat de tenuitvoerlegging van doodstraffen voor drugsmisdrijven zou worden opgeschort totdat wetgevingshervormen worden beoordeeld. Evenwel, recent berichten wijzen erop dat de overplaatsing van zes gevangenen naar isolatiecellen de angst over het hervatten van de tenuitvoerlegging van deze vonnissen opnieuw heeft aangewakkerd.
Tot het moment van publicatie van dit rapport hebben autoriteiten van de rechterlijke macht en officials van de Qazlhesar-gevangenis geen officieel commentaar gegeven op de beweringen van de Iraanse Mensenrechtenorganisatie.
Deze ontwikkelingen vinden plaats terwijl internationale instellingen herhaaldelijk waarschuwingen hebben gegeven voor de stijging van het gebruik van de doodstraf in Iran. Amnesty International heeft verklaard dat Iran in 2025 minstens 2.159 mensen heeft terechtgesteld; een getal dat wordt beschreven als het hoogste aantal in recente decennia en een belangrijke rol heeft gespeeld in de toename van de wereldwijde executiecijfers.
In een van de meest recente reacties heeft de campagne “Tuesdays Against Execution” ook steun uitgesproken voor de gevangenen van Qazlhesar en gewaarschuwd voor het gevaar van tenuitvoerlegging van doodvonnissen, stellende: “De hongerstaking van gevangenen in sectie 2 van de Qazlhesar-gevangenis in protest tegen de overplaatsing van zes celgenoten naar isolatiecellen voor tenuitvoerlegging van hun doodvonnis gaat door, en deze actie is een kreet ter verdediging van het recht op leven.”
Doodvonnissen worden uitgesproken in zaken met betrekking tot drugs, terwijl critici van het beleid van de Islamitische Republiek herhaaldelijk hebben benadrukt dat de doodstraf voor veroordeerden in drugszaken, zonder bestrijding van grote drugssmokkelnetwerken, niet heeft voorkomen dat grote hoeveelheden illegale stoffen Iran binnenkomen.
Volgens officiële statistieken komen elk jaar duizenden tonnen drugs via de oostelijke grenzen het land binnen of transiteren via Iran, en dit proces is zonder willful blindheid of inefficiëntie van overheidsstructuren niet mogelijk; een kwestie die aantoont dat ondanks de kennis en uitgebreide capaciteiten van veiligheids- en grensorganen, de smokkelketen voortduurt en veel mensenrechtenactivisten geloven niet dat de terechtstellung van kleine drugsdealers een oplossing voor deze crisis vormt, terwijl de hoofdactoren van organisatie en geldcirculatie van deze dodelijke handel nog steeds minder aandacht krijgen.
Zeker. Voor dit rapport zijn deze tien hashtags (vijf Perzisch en vijf Engels) zowel thematisch geschikt als passend voor zichtbaarheid op sociale mediaplatforms:
