Zweden initieert resolutie over schendingen van mensenrechten tegen Teheran

Landen hebben niet alleen een afbeelding op geografische kaarten die anderen puur op basis van geografische afmetingen en hoeken kennen.

Naast het geografische beeld heeft elk land een mentaal beeld in het internationale stelsel.

Met andere woorden, dit mentale beeld weerspiegelt een “oordeel” dat anderen hebben over een bepaald land. De manier waarop landen met dat specifieke land omgaan, is niet alleen gebaseerd op de geografische afmetingen van dat land, maar ook op het imago ervan. Wat is bijvoorbeeld uw beeld van de Zwitserse regering? Bent u bereid om in Zwitserland te investeren? Dezelfde vraag kan gesteld worden over Cambodja in Azië of Congo in Afrika. Bent u bereid om in deze landen te investeren?

Uw antwoord op deze vragen is niet alleen het gevolg van de geografische afbeelding van dat land, maar vooral van het imago van dat land. Dit is het beeld van dat land dat u doet oordelen en bepaalt of u er op vakantie gaat, erin investeert, handelstransacties uitvoert, het als studieplek of woonplaats kiest, enzovoort.

Zo’n karakteristiek van elk land wordt in de politieke literatuur “internationale geloofwaardigheid” genoemd. Daarom besteden politieke systemen aanzienlijke middelen uit om in het internationale stelsel een gunstig imago te hebben. Hoe is het internationale imago van de Islamitische Republiek?

De Islamitische Republiek op het internationale toneel

Om deze vraag te beantwoorden en een volledig beeld van het imago van de Islamitische Republiek te krijgen, zouden we vier decennia van dit systeem moeten onderzoeken, wat hier niet past. Bijvoorbeeld het initiatief voor “dialoog tussen beschavingen” door Mohammad Khatami was een innovatief poging om een ander beeld van Iran te presenteren, maar dit leidde eigenlijk tot niets te midden van binnenlandse twisten, zodat Khatami nu zelf als verboden afgebeeld wordt. Wanneer dialoog en gesprek tussen leden van een systeem verdwijnen en plaats maken voor dwang en woede, wat kan dan het internationale imago van dat land zijn?

Aangezien een uitgebreid onderzoek naar de internationale geloofwaardigheid van de Islamitische Republiek buiten het bereik van deze notitie valt, zal slechts naar een “zeldzaam geval” in recente dagen worden gewezen.

Na bezoek aan Teheran: Zweden initieert resolutie over schendingen van mensenrechten

Binnen zeven dagen na het bezoek van een hooggeplaatste Zweedse delegatie aan Iran, is Zweden initiatiefnemer geworden van een resolutie over schendingen van mensenrechten tegen zijn gastland. Dit is een zeer zeldzaam geval, zo niet ongekend.

Het gebeurde op 11 en 12 februari toen de Zweedse premier aan het hoofd van een hooggeplaatste delegatie Teheran bezocht. Tijdens dit bezoek ontmoette hij niet alleen Hassan Rouhani, maar ook Ayatollah Khamenei. Echter, binnen een week na dit bezoek, diende de Zweedse regering een conceptresolutie over schendingen van mensenrechten in Iran in bij de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties.

Hoewel zo’n maatregel door enig land tegen een ander land op zich een ongepaste boodschap bevat, zou Teheran dit tenminste kunnen rechtvaardigen door te stellen dat het gebeurde in de context van verbroken betrekkingen tussen Teheran en Ottawa, wanneer dit door bijvoorbeeld Canada was gebeurd. Maar wat is nu Teherans antwoord, gezien het feit dat de premier van een land zoals Zweden met formele ceremonies in Teheran een warm welkom ontvangt en naar het hoofd van de revolutie wordt gebracht, maar binnen zeven dagen als initiatiefnemer van zo’n resolutie optreedt?

Als Zweden dit met Noord-Korea had gedaan, wat zou dat anders zijn dan dat het beeld van Noord-Korea al beschadigd is?

En nu Zweden zo’n maatregel heeft genomen, is de volgende vraag: wat was de schaal van de reactie van de Islamitische Republiek op deze maatregel? Is de Zweedse ambassadeur op zijn minst naar het ministerie van Buitenlandse Zaken ontboden?

Opmerkelijk is dat in heel de overheid van de Islamitische Republiek (regering, parlement en leiderschap) de enige reactie afkomstig was van de woordvoerder van het Iraanse ministerie van Buitenlandse Zaken, die zei: “Het indienen van een conceptresolutie over mensenrechten is geen nieuw onderwerp en heeft geen verband met het bezoek van de Zweedse premier aan ons land(!).”

Veroordeling van Saoedi-Arabië door Zweden en reactie uit Riyad

De woordvoerder van het Iraanse ministerie van Buitenlandse Zaken neemt een dergelijk onjuist en onwaar standpunt in, terwijl hij zelf heel goed weet dat landen minder gevoelig zijn over hun internationale geloofwaardigheid dan over hun geografische grenzen. Een enkel voorbeeld hieronder is voldoende om de woordvoerder van het ministerie van Buitenlandse Zaken duidelijk te maken welke grove fout hij begaat door de waarheid te verbergen.

Het was in maart 2015 toen plotseling een storm de betrekkingen tussen Riyad en Stockholm teisterde. Riyad riep zijn ambassadeur terug uit Zweden en Stockholm dreigde zijn militaire contract met Saoedi-Arabië op te zeggen.

Het began toen de Zweedse buitenlandminister de regering van Saoedi-Arabië een dictator noemde en de zweepstraf veroordeelde voor een kritische blogger tegen de regering van Riyad, genaamd Raif Badawi. De reactie van Saoedi-Arabië op deze geringe kritiek van een Zweedse minister was zo heftig dat Riyad, na het terugroepen van de Zweedse ambassadeur, zijn eigen ambassadeur uit Stockholm terugtrok. Het blokkeerde een vooraf geplande toespraak in de Arabische Liga en verklaarde dat het geen visa zou geven aan Zweedse burgers. Ter ondersteuning van Riyad riepen ook enkele Arabische landen, waaronder de Verenigde Arabische Emiraten, hun ambassadeurs terug.

Al deze reacties van Saoedi-Arabië waren slechts reacties op een verbaal standpunt van de Zweedse buitenlandminister, niet op een officieel standpunt van de volledige Zweedse regering. Vergelijk dit nu met het indienen van een conceptresolutie over schendingen van mensenrechten tegen de Islamitische Republiek bij de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties door Zweden, en dit nog wel binnen een week na het bezoek van de Zweedse premier aan Teheran.

Nog interessanter is het feit dat de spanningen tussen Saoedi-Arabië en Zweden binnen twee weken eindigden met Zwedens terugtrekking en een officiële excuses van het koningshuis aan Saoedi-Arabië. Binnen twee weken kondigde Riyad aan dat zijn ambassadeur na excuses naar Stockholm was teruggekeerd.

Conclusie:

Stockholms pragmatische terugtrekking uit zijn mensenrechtenstandpunten tegen Saoedi-Arabië stuitte op dat moment op heftige protesten van mensenrechtenorganisaties in het land. Ook Saoedi-Arabië lijkt met behulp van oliebewegingen tot nu toe te hebben voorkomen dat het zelf wordt veroordeeld in internationale fora (inclusief in de zaak Jemen).

Deze notitie werd echter geschreven om dit “zeldzame geval” te onderzoeken, wat allereerst aantoont hoe erg Irans “internationale geloofwaardigheid” is afgenomen, en ten tweede aantoont dat de “overtuigingskracht” van de Islamitische Republiek zelfs in directe gesprekken met een Europees land zo zwak en onmachtig is dat Zweden binnen zeven dagen na het bezoek van de Zweedse premier aan Iran initiatiefnemer wordt van een resolutie over schendingen van mensenrechten tegen zijn gastland.

Deze notitie is niet geschreven om Zwedens maatregel als ondankbaarheid aan te rekenen, want gezien de grove en systematische schendingen van mensenrechten in Iran was zo’n maatregel zeer terecht en had Zweden er eerder al precedent voor.

Wat deze notitie beoogt, is dat dit zeldzame gebeuren allereerst een duidelijk bewijs is van het beschadigde imago van de Islamitische Republiek, en ten tweede bewijs geeft van de inertie van een onmachtig systeem dat niet in staat is zijn gezicht op het internationale niveau te verdedigen, en geen effectieve reactie heeft gegeven als het werkelijk beweert een schone staat van zaken op mensenrechten te hebben.

Bron: Radio Farda