Isa Hashemi: «We willen dat ons kind een normaal leven in Amerika kan leiden»
Terwijl veel Iraanse gezinnen onder druk van armoede en economische crises leven, zeggen de zoon en schoondochter van Massoumeh Ebtekar, een bekend gezicht bij de gijzeling van de Amerikaanse ambassade, nu dat ze na jaren in Amerika te hebben gewoond en lesgegeven alleen maar willen dat hun kind een normaal leven kan leiden.
Een recent rapport van het persagentschap Associated Press over de arrestatie en mogelijke deportatie van de zoon van Massoumeh Ebtekar uit Amerika, heeft het onderwerp van het welvarende leven van families van Islamitische Republiek-ambtenaren in het Westen opnieuw op de politieke en maatschappelijke agenda gezet; een kwestie die voor veel Iraniërs een duidelijk symbool is van de kloof tussen de machthebbers en gewone burgers.
Volgens dit rapport is Isa Hashemi, zoon van Massoumeh Ebtekar (de beroemde woordvoerder van de bezetting van de Amerikaanse ambassade in Teheran in 1979, bekend in westerse media als “Sister Mary”), samen met zijn echtgenote en kind, gearresteerd door de Amerikaanse immigratiedienst en wacht nu op juridische behandeling van zijn deportatiezaak.
US-buitenlandminister Marco Rubio kondigde vorige maand aan dat het permanente verblijfsrecht van dit gezin is ingetrokken. De Amerikaanse regering zegt dat deze maatregel deel uitmaakt van een nieuw streng beleid tegen familieleden van functionarissen van de Islamitische Republiek, personen die volgens Washington hebben geprofiteerd van het anti-Amerikaanse regime, maar tegelijkertijd hebben genoten van de faciliteiten en veiligheid van het leven in de Verenigde Staten.
Deze tegenstrijdigheid, die de woede van veel Iraniërs heeft opgewekt, beperkt zich niet alleen tot de zaak van familie Ebtekar. In de afgelopen jaren zijn herhaaldelijk rapporten gepubliceerd over het verblijf, onderwijs en luxe leven van kinderen van functionarissen van de Islamitische Republiek in Amerika, Canada en Europa; terwijl dezelfde functionarissen binnen Iran slogans roepen over strijd tegen het Westen en verzet tegen imperialisme.
Het persagentschap Associated Press schrijft ook dat Hashemi en zijn echtgenote ongeveer tien jaar geleden naar Amerika kwamen om hun studies voort te zetten en later permanent verblijfsrecht kregen via een loterijtrekking voor groene kaarten. Zij woonden in een wijk in Los Angeles en beiden werkten als onderwijzers in onderwijsinstellingen.
“Maryam Tahmasbi”, de schoondochter van Ebtekar, zei in een telefoongesprek vanuit het detentiecentrum: “Wat we wilden was dat ons kind een normaal leven zou hebben.”
Maar voor veel Iraanse gebruikers op sociale media werd deze zin een symbool van hypocrisie van het heersende regime; omdat miljoenenfamilies in Iran zelfs van de meest basale vorm van een normaal leven zijn beroofd. Galopperende inflatie, instorting van de waarde van de nationale munt, wijdverbreide werkloosheid en maatschappelijke beperkingen hebben het dagelijks leven van mensen al jaren onder druk gezet; terwijl kinderen en verwanten van hoge functionarissen meestal in rust en welvaart in het Westen leven.
De regering-Trump heeft in de afgelopen maanden het proces van annulering van visa’s en groene kaarten van verwanten van enkele gezichten van de Islamitische Republiek versneld. Naast familie Ebtekar zijn ook verwanten van Qassem Soleimani en enkele veiligheidsfunctionarissen van de Islamitische Republiek doelwit van dit beleid.
Een woordvoerder van het Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken verklaarde: “Personen die nauwe banden hebben met functionarissen van de Islamitische Republiek en activiteiten tegen Amerika, zouden geen verblijfsrecht in Amerika mogen hebben; omdat hun aanwezigheid een propagandamiddel voor de Iraanse regering kan zijn.”
In de afgelopen jaren hebben Iraanse activisten in het buitenland de westerse regeringen herhaaldelijk gevraagd om transparantie te verschaffen over de aanwezigheid van kinderen van functionarissen van de Islamitische Republiek in Europa en Amerika. Veel van deze activisten zeggen dat mensen die zijn ontsnapt aan repressie, gevangenis en economische crisis niet kunnen accepteren dat de families van dezelfde functionarissen in het Westen vrijheid, veiligheid en welvaart genieten waarvan het volk binnen Iran wordt beroofd.
