Mediakanalen dicht bij de Sepah onthullen miljarddenvoorwaarde van Islamitische Republiek in Qatarese onderhandelingen
Terwijl Amerikaanse functionarissen spreken over het continueren van gesprekken met de Islamitische Republiek in Qatar, hebben mediakanalen verbonden aan de Sepah-gardisten beweerd dat Teheran de vrijmaking van miljarden dollars aan bevroren activa als voorwaarde voor enige overeenkomst met Washington stelt; claims die nog niet zijn bevestigd door Amerika en Qatar, maar opnieuw kritiek hebben verscherpt op het gebruik van nucleaire onderhandelingen door de Islamitische Republiek voor toegang tot financiële middelen.
Gelijktijdig met de voortduring van indirecte besprekingen tussen de Islamitische Republiek en Amerika in Qatar, hebben mediakanalen dicht bij de Sepah-gardisten verslagen gepubliceerd die aantonen dat de kwestie van Teherans toegang tot bevroren activa een van de belangrijkste onderhandelingspunten is geworden.
Het nieuwsagentschap Fars, verbonden aan de Sepah-gardisten, beweerde op basis van een “goed geïnformeerde bron” dat het meest recente serieuze geschil tussen de twee partijen betrekking heeft op de wijze van vrijmaking van Irans geblokkeerde gelden, en dat deze zaak onder Qatarese bemiddeling wordt opgelost. Deze bron zei ook: “Geen enkele onderhandeling is mogelijk zonder de storten van Irans bevroren gelden.”
Deze claim wordt gedaan onder omstandigheden waarin officiële functionarissen van Amerika en Qatar dergelijke verslagen tot nu toe niet hebben bevestigd. Het Qatarese Ministerie van Buitenlandse Zaken heeft ook verslagen over een voorstel van Doha van 12 miljard dollar aan de Islamitische Republiek voor vergemakkelijking van een overeenkomst verworpen en dit als “incorrect” aangemerkt.
In voortzetting van deze mediavoorbereiding beweerde het nieuwsagentschap Tasnim op basis van een bron dicht bij het onderhandelingsteam van de Islamitische Republiek, dat Teheran de vrijmaking van 24 miljard dollar van zijn bevroren activa nastreeft. Volgens dit verslag staat de Islamitische Republiek erop dat de helft van dit bedrag gelijktijdig met de aankondiging van enig voorlopig begrip beschikbaar wordt gesteld en de rest binnen 60 dagen wordt overgedragen.
Deze verslagen worden gepubliceerd terwijl de Amerikaanse regering herhaaldelijk heeft benadrukt dat enige mogelijke overeenkomst met de Islamitische Republiek sterker en anders moet zijn dan de nucleaire overeenkomst uit het tijdperk van Barack Obama. Donald Trump zei eerder met scherpe kritiek op het JCPOA: “Niet zoals de overeenkomst die Obama sloot en die Iran grote hoeveelheden contanten en een duidelijk en open pad naar kernwapens gaf.”
Marco Rubio, de Amerikaanse secretaris van Buitenlandse Zaken, zei ook op dinsdag 25 mei van het huidige jaar tijdens zijn reis naar India over de lopende onderhandelingen in Qatar: “Vandaag waren er gesprekken gaande in Qatar, dus we zullen zien of we vooruitgang kunnen boeken of niet.”
Hij herhaalde ook het standpunt van Donald Trump dat er een “goed akkoord” met de Islamitische Republiek zou ontstaan of dat er eigenlijk helemaal geen akkoord zou zijn.
In recente jaren is de kwestie van Irans bevroren activa altijd een van de geschilpunten tussen Teheran en Washington geweest. Critici van de Islamitische Republiek zeggen dat de Iraanse regering naar miljarden dollars aan financiële middelen tracht toe te krijgen terwijl een groot deel van de economie van het land wordt geconfronteerd met crisis, structurele corruptie en sancties voortvloeiend uit het buitenlands en nucleair beleid van de regering.
Aan de andere kant hebben critici in Amerika en de regio gewaarschuwd dat de vrijmaking van financiële middelen van de Islamitische Republiek zou kunnen leiden tot versterking van de regionale activiteiten van de Sepah-gardisten en de aan Teheran verbonden proxybewegingen, een bezorgdheid die in voorbije jaren herhaaldelijk is geuit door Amerikaanse politici en bondgenoten van Washington in het Midden-Oosten.
Tegelijkertijd is de rol van Qatar in deze onderhandelingen ook onder het vergrootglas komen te liggen; een land dat in recente jaren herhaaldelijk als bemiddelaar tussen Teheran en Washington heeft opgetreden en waarvan nu wordt gezegd dat een deel van Irans bevroren activa in zijn banken wordt gehouden.
