Arrestatie van “Amir Hossein Sheikhmohamadi” en “Majid Karimi” in vervolg op repressiegolf van Islamitische Republiek

“Amir Hossein Sheikhmohamadi”, diergeneeskundestudent aan de Azad Universiteit van Karaj, is zonder gerechtelijk bevel gearresteerd en naar een onbekende locatie overgebracht, en “Majid Karimi” (Rahaward), dichter en docent Koerdische taal, is na een inval van veiligheidstroepen in zijn woning in Teheran onderworpen aan intensieve ondervragingen; twee nieuwe zaken die opnieuw de omvang van de onderdrukking van studenten en culturele activisten in Iran blootleggen.

In het kader van een toenemende repressiegolf tegen burgers, studenten en culturele activisten in Iran, berichten getuigen van de arrestatie van Amir Hossein Sheikhmohamadi, diergeneeskundestudent aan de Azad Universiteit van Karaj, en Majid Karimi, bekend als “Rahaward”, dichter en vrijwillig docent Koerdische taal, door veiligheidstroepen van de Islamitische Republiek; arrestaties die opnieuw zorgen hebben doen toenemen over toenemende druk op de universitaire en culturele gemeenschap in Iran.

Op basis van informatie vrijgegeven door mensenrechtenorganisaties, is Amir Hossein Sheikhmohamadi gisterochtend op 28 Ordibehesht, overeenkomend met 18 mei, in Karaj gearresteerd door regeringstroepen en naar een onbekende locatie overgebracht. Goed geïnformeerde bronnen hebben verklaard dat veiligheidsfunctionarissen zonder het overleggen van een gerechtelijk bevel hebben overgegaan tot de arrestatie van deze student aan de Azad Universiteit, en tot nu toe zijn er geen duidelijke informatie vrijgegeven over de plaats van detentie, fysieke toestand of mogelijke aanklachten tegen hem.

Tegelijkertijd meldt een ander bericht de arrestatie van Majid Karimi, dichter, schrijver en docent Koerdische taal in Teheran. Volgens bronnen dicht bij de familie van deze culturele activist hebben functionarissen van het inlichtingenbureaus zijn woning binnengevallen, zijn huis doorzocht, zijn mobiele telefoon en laptop in beslag genomen en hem uren lang ondervraagd. Deze culturele activist is na ongeveer 24 uur arrestatie en intensieve verhoor op een van de straten van Teheran vrijgelaten.

Berichten geven aan dat veiligheidsinstellingen Majid Karimi hebben beschuldigd van “samenwerking met Koerdische partijen”; een herhaalde beschuldiging die jarenlang tegen culturele activisten, onderwijzers in de moedertaal en Koerdische schrijvers in Iran wordt gebruikt.

De arrestatie van deze twee burgers vindt plaats in omstandigheden waarin internationale mensenrechtenorganisaties en onafhankelijke media de afgelopen maanden herhaaldelijk hebben gewaarschuwd voor toenemende veiligheidsdruck op studenten, maatschappelijke activisten en etnische minderheden in Iran. Gepubliceerde berichten tonen aan dat de Islamitische Republiek in de afgelopen maanden tientallen studenten, leraren, schrijvers en Koerdische activisten zonder toegang tot advocaten of contact met familie heeft gearresteerd.

In veel van deze zaken worden gearresteerden dagen of weken in veiligheidsbewaarplaatsen gehouden zonder enige informatie; een proces dat volgens mensenrechtenorganisaties de grondslag creëert voor psychologische druk, marteling en erzwingingen van bekentennissen. In sommige berichten wordt vermeld dat families geen informatie hebben over waar hun dierbaren worden vastgehouden, en veiligheidsfunctionarissen bedreigen hen ervan af te zien informatie vrij te geven.

De druk op Koerdische culturele activisten is in de afgelopen jaren ook uitgebreider geworden. Volgens gepubliceerde berichten volgt de Islamitische Republiek vrijwillig onderwijs in de Koerdische taal en onafhankelijke culturele activiteiten met beveiligingsoog en worden activisten in dit veld herhaaldelijk geconfronteerd met beschuldigingen zoals “propaganda tegen het stelsel” of “banden met oppositiegroepen”.

Onder dergelijke omstandigheden wordt de arrestatie van studenten en culturele activisten beschouwd als slechts een onderdeel van een breder beleid van de Islamitische Republiek om de samenleving in het burgerdomein onder controle te houden en onafhankelijke stemmen het zwijgen op te leggen; een beleid dat critici beschouwen als een poging om een sfeer van angst te creëren en de vorming van enig sociaal en cultureel protest te voorkomen.