Iran gebruikt digitale stilte en internetafsluiting als instrument voor onderdrukking en verdoezeling
«Net Blocks» waarschuwde voor de voortdurende internetafsluiting in Iran. Een stilte die is veranderd in een instrument voor onderdrukking en verdoezeling, zodat de wereld de waarheid niet kan zien.
Internationale rapporten en gegevens van internetmonitors tonen aan dat de grootschalige internetafsluiting in Iran, die meer dan dertig dagen geleden begon, is uitgegroeid tot een van de langste en zwaarste digitale black-outs in de geschiedenis van dit land. «Net Blocks», de organisatie die internetverstoringen wereldwijd monitort, heeft gerapporteerd dat de internetverbinding in Iran is gedaald tot ongeveer 1 procent van het normale niveau, en miljoenen burgers zijn beroofd van toegang tot het wereldwijde internet; een situatie die nu meer dan 720 uur duurt en Iran praktisch is afgesloten van communicatie met de buitenwereld.
Deze digitale black-out vindt plaats te midden van spanningen en uitgebreide militaire conflicten, maar de waarheid gaat verder dan louter een communicatiebeperkingsinstrument. Internetafsluiting betekent het afsnijden van informatiestromen, het voorkomen van onafhankelijke verslaggeving en het verbergen van werkelijkheden in Iran.
Analyses tonen aan dat deze afsluiting niet alleen de communicatie met sites en wereldwijde netwerken verstoort, maar praktisch ook onafhankelijke informatiekanalen buiten regeringscontrole blokkeert, zodat de buitenwereld niet voldoende mogelijkheden heeft voor nauwkeurige monitoring van gebeurtenissen in Iran.
Sinds het begin van de black-out heeft de Iraanse regering netwerken en communicatiefaciliteiten streng gecontroleerd en probeert zelfs alternatieve toegangsmogelijkheden zoals satellietinternetpunten te beperken of onderdrukken, een maatregel die betekent dat men tracht alle communicatiekanalen tussen het volk in Iran en de buitenwereld af te sluiten.
Onafhankelijke rapporten wijzen ook uit dat sommige van deze verboden zelfs zo ver gaan als gevangenisstraf en zware straffen, zodat het gebruik van satellietinternetapparatuur kan gepaard gaan met ernstige gevaren.
Waarnemers van digitale rechten en voorvechters van informatievrijheid zeggen dat een dergelijke grootschalige en langdurige internetafsluiting niet alleen fundamentele rechten op vrijheid van meningsuiting en toegang tot informatie schendt, maar de regering ook toestaat om gewelddadige misdaden, grootschalige onderdrukking en zelfs moorden te verbergen onder de sluier van mediastilte.
Deze situatie, vooral gezien de binnenlandse protesten en meerdere rapporten over gewelddadige incidenten, toont duidelijk aan dat internetafsluiting een instrument is om de stem van het volk het zwijgen op te leggen en werkelijkheden verborgen te houden voor de wereld.
Op basis van evaluaties beperkt deze benadering zich niet alleen tot het blokkeren van sites, maar omvat het structuren die wereldwijde netwerktoegang alleen tot een «witte lijst» van door de regering goedgekeurde sites beperken, terwijl de rest van de bevolking volledig informatiegeblokkeerd blijft.
Ten slotte luidt de kritiek dat de Islamitische Republiek Iran niet alleen digitale communicatie heeft afgesloten en informatievrijheid heeft ontnomen, maar ook voorkomt dat de waarheid over wat zich in Iran afspeelt naar buiten komt. Dit heeft ertoe geleid dat het wereldwijde publiek, media en internationale instanties niet nauwkeurig kunnen rapporteren over veldwerkelijkheden en in plaats daarvan slechts onvolledige of gissingsrapporten publiceren, een situatie die kan bijdragen tot het voortduren van geweld en mensenrechtenschendingen in Iran zonder voldoende verantwoording.
