Schokkende onthulling over sinister plan van Islamitische Republiek om burgers op te offeren in geval van Amerikaanse aanval

Een bericht dat aan een beveiligingsbron wordt toegeschreven, maakt melding van een sinister plan van de Islamitische Republiek om woonwijken als doelwit in te stellen en propagandistisch misbruik te maken van het bloed van burgers.

Een bericht dat aan een beveiligingsbron wordt toegeschreven en gaat over een sinister plan van de Islamitische Republiek om woonwijken als doelwit in te stellen en propagandistisch misbruik te maken van het bloed van burgers, circuleert tegelijkertijd met de verscherping van internetbeperkingen in Iran op sociale netwerken.

In een periode waarin het politieke en veiligheidsklimaatvan Iran door regionale spanningen en wederzijdse bedreigingen tussen Teheran en Washington meer dan ooit eerder is opgewonden, is op Farsistalige sociale netwerken een waarschuwend bericht gepubliceerd dat beweert afkomstig te zijn van een interne bron binnen veiligheidsinstellingen; een bron die om veiligheidsredenen zijn identiteit niet heeft openbaar gemaakt.

Volgens dit bericht tonen wat “uitgevaardigde richtlijnen” wordt genoemd, aan dat in geval van een militaire aanval door de Verenigde Staten, de Iraanse regering in de eerste minuten van de aanval een aantal woonwijken en steden in het land zal targeten met raket- en droneaanvallen. Een bewering die, als waar, zou betekenen dat het instrumenteel gebruik maakt van het leven van Iraanse burgers in een veiligheids- en propagandascenario.

In dit bericht wordt beweerd dat onmiddellijk na deze aanvallen afbeeldingen van slachtoffers, vooral vrouwen en kinderen, op grote schaal zullen worden verspreid om de wereldopinie in het voordeel van de Iraanse regering in te richten. Met andere woorden, het doel van deze actie wordt beschreven als het creëren van een “slachtofferrol” voor de Islamitische Republiek op internationaal niveau en het veranderen van de wereldopinie-vergelijking.

Deze claim wordt geuit op een moment waarop in afgelopen jaren talrijke rapporten van mensenrechtenorganisaties zijn gepubliceerd over gewelddadig optreden tegen demonstranten, uitgebreide arrestaties en bloedige onderdrukking van landelijke protesten in Iran; gebeurtenissen die het internationale imago van de regering ernstig hebben beschadigd.

Een ander gedeelte van dit bericht verwijst naar de ernstige internetbeperkingen in de afgelopen dagen. Volgens de vermeende bron worden deze beperkingen opgesteld met het doel om de infrastructuur van een “wit internet” in het hele land voor te bereiden; een beperkt netwerk dat alleen voor bepaalde instanties beschikbaar zal zijn zodat zij afbeeldingen en video’s direct naar media en nieuwsbureaus in de Arabische wereld kunnen sturen.

Zo’n bewering zou, mocht deze bewezen worden, aantonen dat internet-disconnects of wijdverspreide storingen niet alleen een veiligheidsmaatregel zijn, maar onderdeel van een mediale en publieke-opiniemanipulatiescenario.

In dit bericht wordt benadrukt dat de leider van de Islamitische Republiek, Ali Khamenei, met de uitvoering van zo’n plan twee doelen tegelijktijdig nastreeft: “Ten eerste wraak nemen op het Iraanse volk en ten tweede zowel de binnenlandse als wereldopinie bedriegen door het bloed van onschuldige burgers te vergieten.”

In het vervolg van deze beweringen wordt ook verwezen naar een informatiedocument dat stelt dat het aantal dodelijke slachtoffers op 18 en 19 Dey (8 en 9 januari) 95.000 personen heeft bereikt; een zeer zwaar cijfer dat tot nu toe door geen onafhankelijke en internationale bron is bevestigd. De juistheid en houdbaarheid van dit document en de gepresenteerde statistieken vereisen zorgvuldige verificatie en feitenchecking door onpartijdige bronnen.

De publicatie van dit bericht heeft een golf van bezorgdheid en woede onder Iraanse gebruikers teweeggebracht. Veel gebruikers hebben, onder verwijzing naar het verleden van protestonderdrukking en veiligheidsmiddelen, deze beweringen als “geloofwaardig” omschreven; aan de andere kant hebben sommigen hun twijfel uitgesproken over de juistheid ervan en om gedocumenteerde bewijzen gevraagd.

In een situatie waarin het Iraanse medialandschap met wijdverspreide beperkingen wordt geconfronteerd en vrije toegang tot informatie met ernstige obstakels te kampen heeft, vertegenwoordigen dergelijke onthullingen, ongeacht hun mate van juistheid, een weerspiegeling van de diepte van het openbare wantrouwen jegens de machtstructuur in het land.

Wat zeker is, is dat in het licht van toenemende spanningen tussen Teheran en Washington en gezien de bittere ervaringen van de afgelopen jaren, de Iraanse publieke opinie meer dan ooit tevoren gevoelig en bezorgd is over de veiligheid van burgers en de transparantie van regeringsbeslissingen.