Iran op de rand van een historische explosie, universiteiten in vlammen en straten onder de schaduw van onderdrukking

Prins Reza Pahlavi stuurde een hoopvol bericht naar het Iraanse volk, een land dat op de rand van een historische explosie staat, universiteiten in vlammen zijn geraakt en straten nog steeds onder de schaduw van onderdrukking ademhalen.

Sinds december 2024, toen een nieuw golfsprotesten landwijd met een bloedige vonk begon, is Iran een nieuw stadium ingegaan van confrontatie tussen samenleving en machtsuitoefening; een stadium dat gepaard is gegaan met uitgebreide onderdrukking, grootschalige arrestaties, zware vonnis en toename van executies, en tegelijkertijd met voortdurende protesten op universiteiten en in sommige steden, is het een kritiek punt bereikt.

Rapporten van mensenrechtenorganisaties berichten over de dood van duizenden burgers, de arrestatie van duizenden mensen en het uitvaardigen van doodvonnissen voor een aantal demonstranten. Het gebruik van labels als “moharebeh” en “corruptie op aarde” tegen gearresteerden heeft de zorgen over eerlijke rechtsprocedures verscherpt. In de afgelopen twee maanden zijn veel families zonder informatie over het lot van hun dierbaren gebleven, en sommigen zijn pas na korte telefoongesprekken over hun gruwelijke lot geïnformeerd.

Intussen zijn universiteiten opnieuw het epicentrum van protesten geworden. Met de heropening van instellingen voor hoger onderwijs hebben studenten in Teheran, Shiraz, Isfahan en enkele andere steden protesterende bijeenkomsten georganiseerd. De slogans zijn directer dan eerder en de symbolen zijn explicieter geworden; van het scanderen van antiregeringsslogans tot het dragen van historische vlaggen. De atmosfeer op universiteiten herinnert aan de werkelijkheid dat de protestbeweging, ondanks beveiligingsdruk, niet is verstomd.

In deze context publiceerde Reza Pahlavi een bericht gericht aan het volk, militaire krachten en vooral aan studenten, waarin hij sprak over een “grote en historische verandering”. De volledige tekst van dit hoopvolle bericht luidt als volgt:

«Dierbare landgenoten,

Iran staat op de drempel van een grote en historische transformatie, en de bepalende factor daarin is nog steeds de bewuste wil en actie van het Iraanse volk. Het is wij die op het juiste moment onze sleutelrol moeten vervullen en niet mogen toestaan dat scenario’s tegen de wil van de natie aan het land worden opgelegd.

In dit proces is de rol van militaire krachten, handhavingsinstanties, veiligheidsinstanties en de overheidsadministratie bepalend. In de nationale revolutie van de leeuw en de zon van Iran hebben veel dappere krachten zich aan onderdrukke bevelen onttrokken en hebben zij naast het Iraanse volk gestaan. Betrouwbare rapporten tonen aan dat met name politie- en legermatrages zich onthielden van wapeninzet tegen het volk, en dat het regime voor de massamoord gebruikmaakte van agenten in burger, Basij, de Islamitische Revolutionaire Garde en buitenlandse huurlingen.

Het onthullen van documenten en beelden van massamoord en de identiteit van daders daarvan, het overhandigen van stoffelijke overschotten van gesneuvelden, het helpen van gearresteerden, het helpen bij de reddng van medisch personeel en de vorming van ondergrondse klinieken waren onder de acties die werden ondernomen met medewerking van oppositiegroepen binnen overheidsinstanties. Het is echter duidelijk dat het aantal en de middelen van deze krachten beperkt zijn vergeleken met de onderdrukkingsapparaat van het regime, en dat voor het realiseren van machtsequilibrisme internationale humanitaire interventie noodzakelijk is.

Nu dat dergelijke interventie waarschijnlijker is dan ooit, is er voor militaire en handhavingsbevelhebbers, vooral bevelhebbers van het leger en andere functionarissen wiens handen niet met bloed van de natie bevlekt zijn, een beperkte gelegenheid overgebleven zich af te scheiden van het criminele regime. De keuze is van jullie; sluit je aan bij het volk, sla je eigen leven en dat van je familie veilig en deel in de triomf van het volk; of bind je je lot aan het gezonken schip van de Islamitische Republiek en verdwijn je samen met Khamenei en zijn regime.

Ik nodig jullie uit in de nieuwe fase van de nationale samenwerkingscampagne, scan de QR-code van de campagne tijdens live-uitzending van de pas opgerichte televisiezender van de Iraanse Nationale Revolutie “Iran National Revolution TV” en neem contact op met mijn speciale team. De testuitvering van dit netwerk is onlangs op satelliet Yahoo begonnen.

Het lot van Iran hangt af van onze beslissingen vandaag. Met verantwoordelijkheid en moed kunnen we een nieuwe geschiedenis voor het Iraanse volk schrijven.»

Hij richtte zich ook tot de studenten die in de afgelopen dagen de vlam van protesten opnieuw hebben aangestoken en zei: «Mijn studentenkindren, dappere dochters en zonen van Iran! Jullie hebben de heropening van universiteiten in de luide stem van het volk veranderd en hebben de sterke band tussen universiteit en natie vertoond. Jullie hebben aangetoond dat Iran levend is en dat de wil van het volk niet kan worden gedoofd.

Mijn vader voorspelde bijna vijftig jaar geleden hoe toekomstige generaties over hem en zijn diensten zouden oordelen. Vandaag hebben jullie het antwoord van de geschiedenis gegeven. Zijn geest is in vrede, omdat hij ziet dat de kinderen van Iran wakker zijn en met moed en bewustzijn opstaan om Iran terug te nemen.

Blijf eensgezind, blijf standvastig. Laat niet toe dat een normaal beeld van ons gewond vaderland wordt gemaakt. Zolang ons volk wordt gedood, onze broers en zusters ter dood worden veroordeeld en onze moeders en vaders, partners en kinderen rouwen; zolang deze donkere nacht niet eindigt en Iran niet wordt bevrijd uit de klauwen van dit bezettingsregime, is niets normaal en zal onze strijd doorgaan.

Weet dat de toekomst van jullie is; van diegenen die niet stil zijn gebleven, zijn opgericht en zijn gaan staan. Wij zullen Iran samen terugnemen en het opnieuw opbouwen.

Lang leve Iran!

Zegeviering van de leeuw- en zonrevolutie van het Iraanse volk!»

Het bericht van Prins Reza Pahlavi wordt gepubliceerd terwijl de Iraanse samenleving leeft met een mix van woede, rouw en hoop; enerzijds onder de schaduw van doodvonnissen en grootschalige arrestaties en anderzijds met voortdurende studentenprotesten en verspreide vakbondsacties.

Wat zich vandaag in Iran afspeelt, is niet slechts een politieke crisis; het is een strijd over de toekomst van het land. Universiteiten, als het wakkere geweten van de samenleving, zijn opnieuw het veld ingegaan en hebben aangetoond dat het historische geheugen van de natie niet kan worden gedoofd. Tegelijkertijd zijn beveiligings- en gerechtelijke druk ook versterkt; alsof de regering probeert, voordat de grote en historische verandering een onherstelbaar punt bereikt, elk stem van protest de mond te snoeren.