Rasht, een stad onder de onderdrukking, bloed en verwoesting

De stad Rasht is in de afgelopen dagen van onderdrukking omgevormd tot een stad waarin bloed, onderdrukking en verwoesting schaduw hebben geworpen.

Op basis van rapporten gepubliceerd door burgers, civiele activisten en mensenrechtenorganisaties, heeft de stad Rasht tijdens de recente volksproteesten getuige gestaan van een van de heftigste golven van veiligheidsgerelateerde onderdrukking. Deze protesten, die begonnen met de economische en politieke eisen van burgers, werden snel geconfronteerd met een hevige reactie van veiligheidstroepen; een reactie die volgens ooggetuigen geleid heeft tot de dood van veel demonstranten en het raken van veel burgers.

Na de tijdelijke en zwakke activering van internet in Iran, hebben burgers uit Rasht video’s op sociale media gepubliceerd die berichten over de wijdverspreide aanwezigheid van veiligheidstroepen en het gebruik van vuurwapens in de straten. De verslagen wijzen erop dat veel slachtoffers gewone, ongewapende burgers waren die tijdens bijeenkomsten of zelfs in het dagelijkse verkeer onder schot werden genomen. Ondanks dit, hebben de autoriteiten tot nu toe geen officiële en transparante statistieken gepubliceerd over het aantal doden en gearresteerden.

Enkele van de in Rasht vermoorde personen die enkele uren geleden door gebruikers van sociale media waren gepubliceerd, omvatten mensen als: «Samad Ahmadi», «Mehdi Mohammadi», «Mehdi Hasani», «Mohammad Alizadeh», «Mohammad Jahan Dide Pasaki», «Nahayat Rahimi Deshti», «Maziar Samimi», «Erfan Gholi Pour», «Sona Yekta», «Yahya Kiadeliri», «Poya Khairkhah», «Reza Samie Pour», «Mithaq Alidoost», «Kiavash Mirghassemi», «Nima Mehravar», «Parvane Khajandi», «Abbas Arzu», «Abbas Keshavarzi» en «Behrang Noroozi», die doelwit waren van kogels van veiligheidstroepen. Veel anderen hebben ook hun leven verloren bij deze protesten, waarvan de namen in dit rapport niet kunnen worden opgenomen.

Het zij opgemerkt dat onder de in deze stad gearresteerden, voor «Amir Hossein Qaderzadeh», een burger uit Ghilan, een doodvonnis is uitgesproken. Hij werd op donderdag 25 Dey in zijn huis gearresteerd, nadat ambtenaren in burgerkledij sporen van hagelpatronen op zijn lichaam hadden opgemerkt. Veel mensen worden ook in deze stad gearresteerd en vastgehouden op onbekende locaties, waarbij geen informatie beschikbaar is over de tegen hen ingebrachte beschuldigingen en vonnissen, of zelfs hun namen op sociale media zijn gepubliceerd en zij in stilte vertoeven.

Ook een arts in het ziekenhuis «Pursina» in Rasht, wiens identiteit beschermd is, zei het volgende over de vervoer van demonstranten naar het ziekenhuis: «Nadat de gewonden van de protesten naar het ziekenhuis «Pursina» werden vervoerd, betraden veiligheidstroepen het ziekenhuis en namen de gewonden mee. Ook hebben ambtenaren alle voorraden van de bloedbank van dit ziekenhuis geleegd en deze overgebracht naar het ziekenhuis «Waliasr» van het leger.»

Andere rapporten van steden rond Rasht, zoals Loshan, Rudbar, Manjil, Rostam Abad en Bandar Anzali, zijn ook gepubliceerd, die rechtstreekse schoten met militair vuurwapen op demonstranten aangeven, en berichten van contacten melden over de dood van grote aantallen burgers, inclusief kinderen.

Naast menselijke verliezen zijn er ook wijdverspreide schade in delen van de stad gemeld; van schade aan openbare eigendommen en winkels tot vernietiging van stedelijke infrastructuur. Inwoners van centrale en randwijken van Rasht zeggen: «De stedelijke ruimte is sterk gemilitariseerd geworden en angst en onrust hebben schaduw geworpen over het dagelijkse leven van de mensen.»

Mensenrechtenactivisten benadrukken dat de hevige onderdrukking van vreedzame protesten en de onderbreking of verstoring van internettoegang een duidelijke poging is om de stem van de demonstranten het zwijgen op te leggen en de werkelijke omvang van de gebeurtenissen te verhullen. Naar hun mening is wat zich in Rasht heeft afgespeeld een duidelijk voorbeeld van gewelddadige behandeling van burgerlijke eisen en wijdverspreide schending van burgerrechten.

Het Rasht van vandaag is een gewonde stad; een stad waarvan de straten getuige zijn geweest van gillen, bloed en onderdrukking, en mensen die nog steeds wachten op verantwoordingsaflegging, waarheid en gerechtigheid.