Wereldwijd geluid van vrijheid: Steun van Iraniërs in het buitenland voor het Iraanse volk
Iraniërs die over de hele wereld wonen zijn de straten op gegaan om het Iraanse volk te steunen en hebben zich bij de protesten aangesloten, een solidariteit die grenzen overschrijdt.
Terwijl de landwijde protesten in Iran hun derde week zijn ingegaan en veiligheidstroepen via streng optreden en internetonderbrekingen proberen deze in te dammen, hebben Iraniërs die buiten het land wonen opnieuw hun steun voor het Iraanse volk getoond door middel van omvangrijke en hartstochtelijke bijeenkomsten op verschillende continenten. Deze transnationale solidariteit laat zien dat de beweging “Vrouw, Leven, Vrijheid” nu is omgevormd tot een wereldwijd geluid voor vrijheid en gerechtigheid.
In grote Europese steden zoals Berlijn, Brussel, Den Haag en Amsterdam en andere Nederlandse steden kwamen duizenden Iraniërs en voorvechters van mensenrechten op straat samen om met slogans als “Vrouw, Leven, Vrijheid” en “Dood aan de dictator” hun steun voor de protesten in Iran te tonen. Demonstranten in Berlijn droegen borden met symbolen van verzet en de Iraanse vlag en eisten een einde aan onderdrukking en internationale verantwoordelijkheid voor de binnenlandse crisis in Iran.
Ook in Londen kwamen honderden mensen samen voor de Iraanse ambassade; demonstranten niet alleen protesteerden tegen de onderdrukking van protesten in Iran, maar brachten ook een boodschap van verzet en hoop voor de toekomst over door de officiële vlag naar beneden te halen en de pre-revolutionaire vlag uit 1357 (Leeuw en Zon) omhoog te steken. Het is opmerkelijk dat de Britse politie geen bezwaar maakte tegen het neerhaaldoor de vlag van de Islamitische Republiek van de ambassade. De protesten in Groot-Brittannië gaan ook verder in andere grote steden zoals Birmingham, Newcastle, Manchester en anderen.
Ook in Amerika en Canada organiseerden Iraniërs en hun geallieerden grote bijeenkomsten in steden als New York, Washington, Los Angeles, Toronto en Montreal. Deelnemers droegen borden over mensenrechten en eisten een einde aan buitenlandse steun aan onderdrukkingen en politieke druk op de Islamitische Republiek.
Ook in Australië hebben in Australië gevestigde Iraniërs in Melbourne, Sydney en andere steden door op straat te verschijnen, in eenheid met demonstranten in Iran, geroepen voor vrijheid en een einde aan onderdrukking. Deze bijeenkomsten vonden plaats terwijl berichten over internetonderbrekingen en verbroken contact van families met hun dierbaren wijdverbreide bezorgdheid onder de Iraanse diaspora hebben veroorzaakt.
Iraniërs buiten het land waren niet alleen actief in fysieke bijeenkomsten; met verenigde slogans en wereldwijde berichten proberen zij de stem van binnenlandse protesten te versterken en de aandacht van internationale media en mensenrechtenorganisaties te trekken. Veel deelnemers droegen borden met boodschappen zoals “Vrij Iran, vrijheid voor iedereen”, “Onze stem is de stem van het Iraanse volk”, “Dit is niet het einde, Pahlavi keert terug, Wie? Reza Pahlavi”, “Leve de Shah”, “Moge jouw geest in vrede rusten, Reza Shah” en “Dood aan de dictator”, wat emotionele en politieke solidariteit met binnenlandse demonstranten weerspiegelt.
Recente ontwikkelingen tonen ook aan dat de Iraanse diaspora niet alleen in eerder bekende steden, maar ook in minder opvallende steden zoals Hamburg, Boedapest, Auckland, Tokio en andere wereldwijde centra protestbijeenkomsten hebben georganiseerd, wat de breedte van internationale steun duidelijk maakt.
Deskundigen op het gebied van mensenrechten en politieke analisten menen dat deze wereldwijde steun voor de Iraanse protesten verder gaat dan enkele simpele bijeenkomsten; het is een duidelijke politieke boodschap aan de Iraanse regering en de wereldgemeenschap dat de wens van het Iraanse volk voor vrijheid, gerechtigheid en diepe structurele verandering niet alleen binnenlands maar wereldwijd steun en stem heeft.
Over het geheel genomen tonen de aanwezigheid van Iraniërs op de straten van Amerika, Europa, Canada, Australië, Groot-Brittannië en andere delen van de wereld aan dat de beweging van het Iraanse volk niet langer beperkt is tot geografische grenzen en is omgevormd tot een wereldwijde golf van vrijheidsstreven die de aandacht van politici, media en internationale organisaties heeft getrokken.
