Arrestatie van “Afarin Mohajer” en zaakvorming tegen haar die niet eens de kans heeft om in leven te blijven
De arrestatie van “Afarin Mohajer” is nog een teken dat de Islamitische Republiek geen medelijden heeft bij zaakvorming tegen bejaarden, zieke mensen of tegenstanders.
In het meest recente voorbeeld van wrede behandeling door de Iraanse regering van burgers met dubbele nationaliteit en politieke critici, werd de 70-jarige Iraans-Amerikaanse burger “Afarin Mohajer” gearresteerd door veiligheidstroepen op luchthaven Imam Khomeini bij terugkeer naar de Verenigde Staten, zonder enig bericht, transparantie of minimaal respect voor mensenrechten.
Dit gedrag toonde opnieuw aan dat de Islamitische Republiek niet alleen geen geduld heeft voor politieke tegenstanders, maar ook geen medelijden heeft met religieuze minderheden waaronder christenen, bahá’í’s, yarsan’s en zelfs zieke bejaarden.
“Reza Zarabi”, politiek activist en zoon van Afarin Mohajer, verklaarde in een interview gisteren op 19 november, overeenkomend met 28 aban, bij Radio Farda dat zijn moeder door de inlichtingendienst van de Pasdaran was gearresteerd en omschreef deze actie als “ontvoering”. Hij zegt dat zijn familie 43 dagen geen enkel bericht over de toestand van zijn moeder had en zelfs sommigen hen beschuldigden van “slachtoffermakerij”; terwijl zijn moeder in stilte en volledige onwetendheid in vleugel 209 van de vrouwen van Evin-gevangenis werd vastgehouden.
Afarin Mohajer woont meer dan drie decennia in de Verenigde Staten en zou volgens haar zoon lijden aan kanker en een zeer gevaarlijke hersentumor; een ziekte waarvan zelfs behandeling in de beste Amerikaanse ziekenhuizen moeilijk is en waarvan de medicijnen speciaal zijn. Artsen hadden Afarin voor de arrestatie gezegd dat zij “niet veel tijd had om in leven te blijven”, maar ondanks deze omstandigheden heeft de Islamitische Republiek haar zonder voldoende medische zorg en zonder toegang tot noodzakelijke medicijnen vastgehouden.
Voor christelijke waarnemers en mensenrechtenactivisten herinnert dit gedrag aan tientallen vergelijkbare gevallen waarin christelijke gevangenen, zieke bejaarden, of zelfs jongeren onder de 18 jaar onder druk en marteling zijn gesteld; het lijkt erop dat morele en menselijke grenzen voor het Iraanse veiligheidapparaat al lange tijd zijn verdwenen.
Volgens Zarabi’s uitspraken omvatten de tegen zijn moeder ingediende beschuldigingen “oprichting van een oppositiegroep”, “lidmaatschap van een oppositiegroep”, “propaganda tegen het systeem”, “belediging van de leider” en “belediging van het heilige”; dezelfde stereotiepe en voorbereide lijst die jarenlang tegen tegenstanders, christelijke burgers, journalisten en zelfs sociale mediagebruikers is gebruikt.
Zarabi benadrukt dat zijn moeder geen politieke activiteiten had ondernomen en alleen omdat zij naast hem aanwezig was, het doelwit was geworden; een druk die volgens hem zelfs tot marteling en bedreiging leidde om hem zijn raad van opstanden op te heffen. Maar hij heeft verklaard dat hij “deze raad niet zal sluiten”.
Voor de christelijke gemeenschap herinnert deze zaak aan tientallen andere voorbeelden: “Arrestatie van huispredikanten, onderdrukking van christelijke burgers, uitvaarding van zware straffen voor erediensten en het creëren van een permanente angststeer voor iedereen die buiten het ideologische kader van de regering ademt, voor politieke activisten, tegenstanders van het systeem, socialemediaactivisten en …”
Nu demonstreert ook de arrestatie van een 70-jarige vrouw met kanker dat het onderdrukkingsbeleid in Iran geen leeftijd kent, geen ziekte, geen geloof en zelfs geen fundamentele mensenrechten. Zarabi zegt dat hij denkt dat de regering zijn moeder mogelijk als drukkingsmiddel tegen Amerika gebruikt; dezelfde benadering die herhaaldelijk in de afgelopen decennia tegen personen met dubbele nationaliteit is toegepast.
Hij wijst ook op het feit dat ondanks waarschuwingen van de Amerikaanse regering over reizen van burgers met dubbele nationaliteit naar Iran, zijn moeder Iran is ingereisd voor persoonlijke aangelegenheden en na de dood van zijn vader. Terwijl zij nu te maken heeft met mogelijke vervolging en het uitspreken van vonnissen, heeft het Amerikaanse State Department alleen de ontvangst van Zarabi’s brief bevestigd, maar nog geen maatregelen aangekondigd.
