«Iman Soleimani»: Advocaten die christelijke nieuwgelovigen verdedigen worden onder systematische druk gezet
Iman Soleimani, advocaat, sprak over de systematische druk op advocaten die christenen verdedigen.
De druk van de regering van de Islamitische Republiek op religieuze en confessionele minderheden in Iran, met name op christenen, is de afgelopen jaren een zeer ernstig onderwerp geworden. Hoewel justitiële instanties het vormen van huiskerken niet als een misdrijf beschouwen, worden christenen echter nog steeds gearresteerd omdat zij huiskerken hebben of deelnemen aan deze en tegen hen ongrondige beschuldigingen ingebracht.
Iman Soleimani, advocaat van de eerste klasse, voerde een gesprek met dominee «Rasoul Heidari» op het christelijke netwerk «Eternal Hope» om op deze manier onrecht en wijdverbreide schendingen van burgerrechten in Iran aan de hele wereld bekend te maken. Iman Soleimani heeft in recente jaren veel christelijke burgers verdedigd die vanwege hun christelijke geloof en vreedzame religieuze activiteiten met ongrondige beschuldigingen zoals «propaganda tegen het stelsel» en «acties tegen de nationale veiligheid» zonder enige geldige documenten of bewijzen waren gearresteerd en tot gevangenisstraf veroordeeld, en meneer Soleimani verdedigde zich tegen de tegen hen ingebrachte beschuldigingen.
In zijn opmerkingen wees hij op de arrestatie van «Joseph Shahbazian» en de hernieuwde arrestatie van «Naser Noordgoltappeh» die zonder overlegging van documenten of nieuwe redenen zijn gearresteerd, en Naser Noord is alleen gearresteerd op basis van eerdere beschuldigingen, terwijl zijn vorige dossier gesloten was verklaard en het heropenen ervan in strijd is met wettelijke beginselen.
Soleimani zei stellig over het dossier van deze twee christelijke burgers: «Volgens de bestaande wetten is voorlopige hechtenis alleen toegestaan als er vrees bestaat voor vlucht van de verdachte of vernietiging van bewijzen, terwijl deze voorwaarden in het dossier van deze twee christelijke burgers volledig onaanvaardbaar zijn en het voortgaan van dit gedrag duidt op een diepe tegenstelling en meningsverschil tussen de veiligheidsorganen en de hoogste gerechtelijke instanties van het land.»
In dit gesprek benadrukte hij het negeren van het uitspraak van het Hoge Gerechtshof over de legaliteit van christelijke groepsgebeden en zei: «Het Hoge Gerechtshof verkondigde op 12 Aban 1400, via een onprecedente uitspraak met betrekking tot 9 christelijke nieuwgelovigen die in gevangenis Evin waren opgesloten, dat prediking van het christendom en het vormen van huiskerken geen misdrijf is en geen samenzwering om de veiligheid van het land te verstoren. Volgens deze uitspraak van het Hoge Gerechtshof is groepsgebed niet alleen geen misdrijf, maar maakt het deel uit van de vrijheid van geloof en religie van burgers. Ondanks dit negeren sommige onderzoeksrechters en rechters deze uitspraak en maken zij nog steeds gebruik van beschuldigingen zoals het vormen van huiskerken en propaganda tegen het stelsel om christenen te onderdrukken.»
Iman Soleimani wees op een van de belangrijke uitdagingen met betrekking tot de arrestatie van religieuze minderheden en systematische druk op hun advocaten vanwege het aannemen van zaaksvoering en verdediging van geloofsgetuigen, en voegde eraan toe: «Veel advocaten vermijden het aannemen van dergelijke zaken uit angst voor veiligheidsonderzoeken.»
Hij, die gratis juridische diensten aan christelijke burgers verlenen, zei uit zijn persoonlijke ervaring: «Omdat ik gratis juridische diensten aan christelijke nieuwgelovigen verlenen, werd ik geconfronteerd met financiële beschuldigingen en zware druk, wat erin resulteerde dat veel geloofsgetuigen en religieuze verdachten werden beroofd van hun natuurlijke recht op juridische diensten en in de praktijk geen toegang tot justitie hadden.»
Iman Soleimani zei in dit gesprek met dit christelijke netwerk, verwijzend naar statistieken die door Iraanse mensenrechtenactivisten zijn gepubliceerd: «Deze statistieken tonen duidelijk de ernst van de arrestatiesituatie in Iran. Alleen vorig jaar zijn 2.491 geloofs- en politieke activisten gearresteerd, een statistiek die duidelijk het belang van structurele hervormingen in het gerechtelijke en veiligheidsstelsel van het land onderstreept. Nu kan verwezen worden naar de 63-jarige christelijke Naser Noordgoltappeh die na 35 dagen hongersti ernstige fysieke en psychische schade heeft opgelopen, maar nog steeds geen toegang tot passende medische diensten heeft.»
In een deel van zijn opmerkingen met dominee Rasoul Heidari stelde hij vragen die lange tijd onbeantwoord zijn gebleven. Hij zei: «Hoe is het mogelijk dat iemand, terwijl hij als christelijke burger in Iran officieel wordt erkend, vanwege het houden van religieuze bijeenkomsten wordt beschuldigd van propaganda tegen het stelsel? Als de wet de vrijheid van het uitoefenen van religieuze riten garandeert, waarom treden sommige gerechtelijke en veiligheidsorganen de duidelijke wettelijke beginselen met voeten? Wat is de specifieke juridische basis voor het gebruik van beschuldigingen zoals het vormen van huiskerken in de wetten van de Islamitische Republiek Iran?»
De bedreiging van religieuze minderheden in Iran en de beperkingen die tegen hen worden toegepast, duidt op het bestaan van diepe structurele problemen in het gerechtelijke en veiligheidsstelsel van het land, dat ernstig moet worden herzien met betrekking tot wetten en procedures met betrekking tot mensenrechten en religieuze minderheden.
