Woorden van Iraanse buitenlandminister tegen Frankrijk: Luister naar uw eigen volk
«Nasser Kanani», woordvoerder van het Iraanse ministerie van Buitenlandse Zaken, sprak zich uit tegen de Franse regering: De Franse regering moet met haar volk in gesprek gaan en naar hen luisteren.
Volgens «ISNA» schreef Nasser Kanani, woordvoerder van het ministerie van Buitenlandse Zaken, in een tweet: «In het nieuws is gemeld dat Franse demonstranten het stadhuis van «Bordeaux» in brand hebben gestoken en brandweerlieden zich hebben aangesloten bij de demonstranten. «Wie wind zaait, zal storm oogsten.» Wij steunen vernielingen en onrust niet, maar zeggen dat in plaats van onrust te zaaien in andere landen, u naar uw eigen volk moet luisteren en moet afzien van geweld tegen hen.
De Franse regering moet met haar volk in gesprek gaan en naar hen luisteren. Dergelijk geweld heeft niets te maken met het innemen van een leerstoel in de moraalfilosofie en het prediken aan anderen. Ook wachten Franse demonstranten op een groepsvideo van Europese, Australische en Canadese vrouwelijke ministers ter ondersteuning van protesterendevrouwen in Frankrijk.»
Nasser Kanani sprak deze woorden alsof hij volledig onwetend is van wat er in Iran gebeurt. Ambtenaren van de Islamitische Republiek begaan sinds maanden openlijk ernstige misdrijven tegen het Iraanse volk.
Kanani spreekt over het luisteren naar het volk van Frankrijk door de regering, terwijl de regering van de Islamitische Republiek de vreedzame protesten van haar eigen volk niet kan verdragen en hen met oorlogsmunitie aanvalt, en bovendien kinderen en volwassenen met kogels, verkrachting en onderdrukking doelt. Zozeer zelfs dat velen na hun vrijlating zelfmoord hebben gepleegd als gevolg van verkrachting.
Kanani’s woorden zijn een illustratie van het spreekwoord «de kindermeisje is liever dan de moeder» voor Europese landen. Hun hart wordt niet geraakt door het lot van het Iraanse volk, dat dagelijks het verlies van een dierbare ergens in het land meemaakt, maar ze geven advies aan andere regeringen over het luisteren naar hun volk.
De vraag is: wat heeft de ogen van de ambtenaren van het regime verblind, zodat ze de misdrijven in hun eigen land niet zien, maar moraalpreken geven aan andere landen? Hoe durven zij op deze schaamteloze manier over moraal te spreken, terwijl zij geen medelijden hebben met hun eigen volk?
